tucra cogitare non deſinunt. autin omnibus que agunt temporalem mercedem intendunt. aut terrena diligenter attendunt. ⁊ ſpiritualia contemnūt. Tercium ēignis iracundie. Psͣ. Suꝑceciditignis ⁊ non viderunt ſolem Ceſarius. Sue mentis iume iracundꝰexcecat. Sicut enim vrſus excecat̉ad peluim ardentem: ſic homo excecatur ad iracundiā inflammantem. Scd̓m damaſcenum. Ira eſtebulitio ſanguinis circa cor Ex illa ebuſitione fumoſitates aſcendunt: que oculum mentis obnūbilāt. Catho. Ira impedit animūne poſſit cernere verum. Quandoauteꝫ vas ad ignē nimis ebullittribus remedijs ſubuenitur Autpvaſis ab igne depoſitioneꝫ. autper aque frigide in fuſionem. autnoctuꝑlignorum ſubtractionē. ſic qn̄do quis per iram contra aliuꝫ nimis ebullit: ille contra quē iraſciqui dicunt a faciunt intur: aut debet ſe totaliter ab illodiuidere. Prouerbior. xx. Honoreſt homini qui ſeparat ſe a cōtentionibus. Omnes enim ſtulti miſcent̓ rixis aut contumelij s. Autdebet verba refrigerantia aut dl̓cia reſpondere. Prouerbioꝝ. xv.Reſponſio mollis frangit iram ⁊ſermo durus ſuſcitat furorem.Aut ſaltem debet tacere. ⁊ ſibi inchil reſpondere. Verba autemque iracundo reſpondentur: ſuntligna quibuſ ignis ire inflaminatur. Eccleſiaſtici. xxvij. Scd̓m ligna ſilue ſic exardeſcēt ignis. Quādo autem ligna verborum ſubtrahuntur: tunc ille ignis extinguit̉Prouerbioruꝫ. xxvi. Cum defecerint ligna extinguetur ignis.uartum eſt fetor luxurie. Hocſignatum eſt Thob̓. ij. vbi dicit̉ꝙ de ſtercore yrundinum excecatus fuit thobias. Huius autemaius immundicies eſt deſiccatīa⁊ nullum peccatū magis exſiccatꝙ luxuria Homo quidem habetquatuor. ſcilicet corpus. anima.famam ⁊ ſubſtantia temporaleꝫ.Eſt igitur quoddam peccatuꝫ qd̓exſiccat corpus ſcilicet nimia triſticiā. Prouer. xxvij. Spiritus triſtis exficcat oſſa. Eſt aliud quoddeſiccat amimā: ſcilicet inuidia.Naꝫ inuidia ſicut dicitur maiceſcit rebꝰ opimiis. Eſt aliud quoddeſiccat famam ſcilicet ſuperbia.Eccle. iij. Odibilis corām deo ⁊ hominibꝰ EEſt aliud quod deſiccatterrenam ſubſtantia ſcilicet ꝓdigalitas uxuria autē deſiceat corpus ⁊ conſunit. qꝛ facit ipſum cito venire ad ſenectute. vel ad mortem. prime ad Choꝝ. vj. Qui aūtfornicatur: in corpus ſuuꝫ peccatſcilicet in corporis ſui conſumptionem vel diminutionem laboratConſumit animam. quia omni abona propoſita ⁊ deſideriā annibilat ⁊ diſpergit. pri. ad Chorn. ij.Ammalis homo non percipit eaq̄ ſunt ſpiritus dei Conſumit bonam famā. Vnde dicit̉ de ſaloni.