qui erat petra: poteſt terra pinguis fieri. ⁊ in illo in quo ea̓nt ſpine poſſunt ipſe ſpine eradicari.Tercio eſt ob predicatorum ꝯſolationem vt non ꝯtriſtentur ſi ſemen ſuum in multis perire conſiderāt. quia in ipſo ſimile accidiſſe vident. Math̓. x. Non eſt diſcipulus ſuꝑ magiſtrum. Quartorequiritur a bono ſeminatore pacientia. quod notatur cum dicit̉Et fructum afferunt in pacientiaIacobi. v. Agrico̓la expectat precioſum fructum terre paciēter ferens donec accipiat temꝑaneuꝫ⁊ ſerotinum ⁊cͣ. Sepe enim deꝰ immittit alicui aliquod bonum ꝓpōſitum. vel ꝑ ſuum predicatoremaliquod bonum verbum ⁊ tamēpacienter expectat donec bonumfructum accipiat. aut tꝑaneumin iuuentute. aut ſerotinū in ſeneīdicatoctute Hoc figuratum eſt Lu. viijx pa iin ficulnea que ꝑ tres annos nōmn vel diuaferebat fructū. vt cū precidendaeſſet: rogauit agricola vt adhucquartus annus expectae̓tur. Primus annus eſt ꝑueīcia. ſecundꝰeſt iuuentus. tercius eſt matura etas. quartus eſt ſenectus. Vſaȳ. xlvj. Vſqꝫ ad ſemum ⁊ ſenectam egoipſe feram ⁊ vſqꝫ ad canos ego portabo. deus enim portat peccatores vſqꝫ ad canos. ideſt vſqꝫ ad maturitatē ⁊ vſqꝫ adſenectam ⁊ ſemū ⁊ ad ſenectutē.¶ Sermo ſecundus eiuſdem.l. v.xj v.gmen eſt verbum dei ⁊cͣ.Poſtꝙͣ dictum eſt de ſeīnatore: dicendum eſt deſemine Eſt aūt ſemen verbuꝫ deiquod xpriſtus de celo attulit. etin terram ſeminauit Niſi enim deus hoc ſemē attuliſſet: totus mudus in ſuis ſceleribus ꝑmanſiſſꝫVſaye. ij. Niſi dominus exercituum nobis reliquiſſet ſemen quaſi zodoma fuiſſemus ⁊cEſt autēduplex ſemen in mundo neceſſarium. Vnum quod xpriſtus ſeinauit .ſ. verbum ſuum / aliud qd̓ſe īnare debet homo: ſcilicet largitio elemoſinaꝝ Primo cm̄ videndū eſt quae̓ ſemen dicitur verbūdei EEt poſtea quare elemoſina ſemenvocatur dicitur autē verbūꝟdei ſemen. qͥa in ſemine eſt calornaturalis quo planta fouet̉. Eſthumor nutrimentalis quo planta nutritur. et eſt ratio ſeīnalisquare vnum ſemē ab alio generat̉ Gicitur aūt verbū dei ſemē exeo ꝙ habet virtutē cale factiuamnutritiuā ⁊ generatiuā. Habet q̄dem virtutē calefactiuā ⁊ inflammatiuā. Prouerbioꝝ. iij. Omniſfermo dei ignitus Os. Ignitu eloquiū tuū vehemēter. Sed ẜmo deiē ignitus cū pctōres ſint frigidi.Iher̓. v. Sicut frigidā facit ciſternā aquā ſuā: ſic maliciā animā.Quare ad verba dei non ꝓtinꝰ aliqui inflaminātur. Ad hoc dicent̓