¶ LitteraDicla .ſ.

cat terminū a quo vel ad quemSuperficiales edes ſunt. q̄ in ſolo conducto vel empto ſunt poſite. quaꝝ ꝓpinquitas ſeu ꝓprietas ciuili ⁊ naturali iure eiꝰ eſt cuius eſt ſolū. vt. ff. de ſuꝑficiel. ij. vel edificia ſuꝑ ſoli faciē facta. putaqꝛ dn̄s ſoli ex locatōe ꝯceſſit ſuꝑ ſolumſuū edificia fieriDe ſuꝑficie in rē actio Re. ſupͣ. de actionibꝰ.Suppellex ē domeſticū prīſfamilias inſtrumentū in qͦ continētur menſe ciphiſcephalia ſubtellia cultra Impiria vaſaoraria aquaria pelues aquinaria trahavaſa eſtuaria vulgaria .i. ad certū officium attributa ⁊ cetera inſtrumēta domꝰvt ſcribit pomponiꝰ. d̓r āt ſuppellex. vtlabeo ait. qꝛ hij qui in legatōe mittebātur. ſecū ſuppellectiles deportabāt vt inl. labeo. ff. de ſuppelle. lega. q̄ aūt ꝯp̄hēdantur ſub vocabulo ſupplectilis determinat Dal. in. l. in legaus. C. de lega.Supplicarij dicūtur. qui ob aliqd̓ delictū enorme in publicū deuoluūtur erarium. que deuolutō dicitur bonoꝝ publicatioSupplicatio eſt petitio venie prioris erroris vel eſt quedā benignitatꝭ ipſius ſuperioris īploratio Et ponūtur tres differentie inter ſupplicationē ⁊ appellatōnē vt in glo. iiij. c. ex litteris. de in intereſti. Et ſumit̉ ibiⁱ ſupplicatio ſtricte ꝓea que porrigitur aduerſus ſententiamque petitur reuocari. qͣꝫuis alias capiatur large pro qualibꝫ precum porrectione Et ponit būt. quartam differentiamquia non licet tercio appellare. ſed benelicet tercio ſupplicare. quam differentiam Iohannes an. quem ſequitur bar.reprobans dicens but. erraſſe. quia intelligitur ꝙ poſt duas ſupplicatiōes tercia admittitur. tunc eſt contra caſum. l.ſi aduerſus. C. de preci. impera. offe. fi

ſecundo intelligitur ꝙ poſt duas ſententias latas in cauſa appellatioīs liceat poſtea loco tercie ſententie facere ſupplicationem Item falſum eſt. quia qn̄ nō licꝫtercia vice appellare. nec licebit ſupplicare Alia differentia licet in appellatiōea ſententia diffinitiua. ſecus tn̄ ꝙ in int̓locutoria non ſit neceſſe exprimi cauſaꝫaliquaꝫ. tn̄ in ſupplicatōe neceſſario apponitur cauſa ſaltem colorata alias ſuperior non debet admittere ſupplicationeꝫItem differunt quia ſolus princeps ſuperior concedere habet ſupplicationemſed appellatio etiaꝫ fit ab inferioriSurreptio eſt repentina ⁊ feſtina alicuius falſitatis ſuggeſtio. ⁊ dicitur a ſub⁊ repo. de hoc no. in. c. ſuꝑ litteris. de reſcriptisSuſpenſio excōmunicatio ⁊ exiliū differūt quia poteſt ſuſpenſus ſine peccatocōmunicare alijs hominibꝰ ⁊ alij ſibi. ſecus in excōmunicatione ⁊ exilio que tn̄differunt inter ſe. quia excōmunicatuspoteſt manere in ciuitate. licet priueturhominū ꝯmunione. ſꝫ in exiliū miſſusexpellitur tā a ciuitate qͣꝫ a cōmunionehominum. vt ſuſpenſus celebrās perpetuo deponi debet. c. vt clericorum. de vita ⁊ ho. cle. ⁊c. clerici. ⁊ latores. de cleexcō. miniſtran.Suſpēſum dicitur id quod excedit domos vel vltra eas extenditur. Quod ſiceciderit ⁊ alicui nocuerit vel damnumintulerit in via publica eunti. tenebiturdn̄s domꝰ illius de qua damnū illatumeſt. vt. ff. de effu. ⁊ eiec. ꝑ to.Suſpectus dicitur qui nō ex fide adminiſtrat. vt inſti. de ſuſpec. tuto. §. ſuſpetusSuus quis dicatur Cum dicitur quisproſequi iniuriam ſuorum vide in. ca.decetero. de teſt. ⁊ in. l. ſi femina. C. adtarpil. nam dicitur ille qui etiaꝫ admit