Litteradicta .ſ.

ad velle. Secundus ſi ſecundo intercetſit. l. ſi mulier ꝑfecte etatis. ff. eo dem titulo. Tercius ſi pro dote fid̓ iubeat. l. i.ff. eodem titulo. Quartus ſi pro libertate alicuius ⁊ in cauſa pia. Quintus ſiapud minorē int̓cedat. ff. d̓ mi. l. ſi apd̓Secundo caſu aut eſt certificata aut nōſi primum valꝫ renunciatio ſeruata ſolennitate. videlicet cum inſtrumentopub lico ⁊ teſtium ſubſcriptione. ſi ſecūdumnon valet. Fallit tamen in duobꝰcaſibus. Primo enim quando ſit renūciatio in iudicio valet colore ⁊ fauoreiudicij. Secundo ſi interuenit iuramētum. valet ſcd̓m Bartolum in. l. ſciendum. ff. de verborum obligationibus.⁊ ẜm Daldum in autenti. ſacramentapuberum. C. ſi aduerſus vē. Tercio caſu contingit contra legem fideiubere duobus modis. Primo pro marito nonin ſui vtilitatem ſed mariti. Secundoobmiſſa ſolennitate inſtrumenti ⁊ teſtium. hec ad dit Daldus ſuper ad ditionibus Iohannis andree in ſpe. eodem titulo de diſpu. ⁊ alle.Senatuſcon. iunianum poſtvocationeꝫad libertatem producit proprium heredem ſeruum vel emptum ſiue dominusex iuſta cauſa abſit ſiue latitet ſiue nonvult manumittere. ſic ſeruilis conditionis ſcitis priuatis pactis ſuam velit mutare ſententiam ſiue condictioneꝫ. penacontra colluſoreꝫ ꝓmiſſa ⁊ detegenti p̄mia taliter donando. vt de iurepatro.nāciſcantur.Senatuſcon. voluſianuꝫ ſtatuit. ꝙ quiimprobe in litem coeunt. aut quicquidex condēnatione in rem ipſiꝰ redditū ſiue relatū ſit. l. iul̓. de priuata vi teneturSenatuſcon. fauianū in diſſetudinemabijt: introducēs adoptionē fieri ꝑ tresmares adoptātes ⁊ tres intercedentesemancipationes.

Senaluſcō. largicianum merito eſt abrogatum. latinam inducens libertatemqua quis morte ſua recipiebatur extralibertatem.Sententia ẜm Azonem in ſum. C. quomodo ⁊ quando in. ſententiam proferredebet. Quandoqꝫ poteſt dici cuiuſcunqꝫ orationis ſignificatio. quandoqꝫ ponitur ꝓ opinione magiſtrorum. quādoqꝫ dicitur quicquid alicui de re aliquaplacet. quandoqꝫ eſt deportatō quandoqꝫ excōmunicatio vel interdictū ſed improprie. quia excommunicatio vel interdictum potius punit qͣꝫ finem cauſe imponit: ideo potius poteſt pena dici qͣꝫ ſētentia vel diffinitio. quandoqꝫ ſentētiadicitur quodcunqꝫ iudicātis preceptūnon nature non iuri non bonis moribꝰcontrarium ē Et ẜm hanc ſignificatōmdiſtinguitur. quia ſententiarum alia eſtdifrinitiua. alia interlocutoria alia ꝯuētionalis. alia que dicitur preceptum. alia mulcta. alia diſpenſationis Et poteſtſic deſcribi. Sententia diffinitiua ē diſfinitio iudicialis contrauerſie finem imponens. ff. eo. ti. l. i. Et addunt quidaꝫad diffinitōnem. indubitata. ⁊ que nullo remedio attemptari poſſit ꝑ. l. elegāter. §. ſi poſt rem iudicatam. ff. de traniac. Uel ſic deſcribitur. ſententia diffinitio iudicialis contrauerſie finem imponens ex pronunciatōne iudicis damnationem vel abſolutionem continens. ⁊principalem diffinit queſtionē. vt quādo auditis vtriuſqꝫ partis allegationibus. cauſa terminatur ⁊ finis principali negotio imponitur. quam ſemel latāiudex reuocare non poteſt. ⁊ iudex eſſedeſinit ⁊ officio ſuo fungit̉. licet retīeatiuriſdictionem ad exequendum de offi.dele. c. in litteris. ⁊.c. querenti. Sedan corrigere poſſit ſi dicat abſoluo proꝯdeno vide goſ. in ſū. de ſen. ⁊ re iudi.