¶itIerADicla.ſ.

in detrimentum eccleſie redundare ī redelictum de re. iu. li. vi. ⁊ ſi fit reſtitutioiure minoris differt ab ea reſtitutioneque ſit iure maioris. quia prima daturofficio iudicis deficiente actione. Secunda vero habet actionē ſuo iure ſciliꝫvtilem officio iudicis accedēte vt in c.cum veniſſēt de in integ. reſti. in glo. ꝟ.reſtimuimus. Etiam reſtidotio quā doqꝫpetitur vbi nulla poſſeſſio poteſt eſſe. vtcum petitur conſtitutio conſanguinei c.cū veniſſent. e. ti. in glo. in c. litteras dereſti. ſpolia.Reſtituere in integꝝ. re. ſupra de I.Res dicitur in ꝯtractu venditionis adhuc eſſe integra quādo res nō eſt in toto vel ꝑte tradita ⁊ precium in toto vl̓in parte non ſolutū. licet ꝯtractus ſit factus. aliter etiā dicit̉ res integra reſpectu iudicij qn̄ lis nondū ſuper tali re accepta eſt videlicꝫ ante li. ꝯteſt. vt in ca.ex inſinuatione. de procu.Reſcriptum ſcd̓m goff. eſt mandatumprincipis qd̓ ad inſtantiā alicuius velaliquoꝝ ſiue ꝓprio motū vel ex relationibus abſentiū vel ex ſuggeſtionibꝰ preſētium vel ad alicuius ꝯſultationē facit.vel cum alicui vel aliquibꝰ corꝑi. collegio vniuerſitati vel ciuitati aliquid mādatur vel indulgetur. talia em̄ ius faciunt. non generale ſed ſpeciale in negocijs ⁊ inter ꝑſonas. ī qͥbus ⁊ inter qͦs ꝓmulgata ſunt. vt. C. d̓ legit. ⁊ ꝯſti. l. ij.Et no. ꝙ reſcriptū capitur tripliciter.Primo generaliter ⁊ ſic quelibet ſcriptura continēs aliquā diſpoſitionem ſuperioris dicit̉ reſcriptum ⁊ ſic idem eſtquod ſcriptū. ⁊ ẜm hoc ſi papa reſpondeat etiam de iure dicit̉ reſcriptum. Secundo minus generaliter vt concernitti. de reſcriptis. ⁊ ſic eſt ſcriptū ſuper negocio vel negocijs particularibꝰ alicuiꝰvel aliquorum ſiue ſingulorum ſiue vni

uerſitatis ſiue motu ꝓprio fiue ad inſtātiam ſiue cauſa cognita ſiue nō cognitaa ſuperiore emanans. ſiue aliquid iuristribuat. ſiue tribuat ſolum exercitiū iuris alicui competentis. ⁊ ita comprehēdit reſcriptū ad lites. de quo. d̓ reſcrip.in c. i. ⁊. ij. ſi autem ſuper litteris plerūqꝫ ſimilibus ⁊ dicitur reſcriptū ad beneficia de quo eo. ti. c. ad audientiā. ij. ca.eam te. c. litteris. c. mandatū ⁊cͣ. ⁊ etiāpriuilegiū. vt e. ti. c. qui ordinē. vt no.fran. de zab. in c. ſuper litteris. preal. ⁊comprehendit. etiam annotationem ⁊pragmaticā ſanxionem Tercio capiturſpecialiter ⁊ ſtricte ꝓ ſcriptura cōtinente diſpoſitionē per quā datur iudex. necaliquid aliud concedit̉ niſi coram illoiudice ius tibi competens ꝯſequaris ⁊hoc dicitur reſcriptū ad lites quod datur alicui ad confirmationē ſui iuris. dequo in c. ſuper litteris. eo. ti. ⁊ ſic eſt ſpecies diſtincta a priuilegio quod concedit aliquod ius particulare contra iuscōmune. ⁊ a eſcripto ad beneficia quodmagis ꝓprie comparatur priuilegio. ꝟbi gratia. Iure ſcripto alicui cōceſſo cauetur ꝙ iudicem adire poteſt. Ex his ꝟbis non imponitur neceſſitas iudici ſuſcipiende cognitionis vt. l. ſepe. ff. de offi. preſi. ratio. quia verba iſta ſignant inpoteſtate eius eſſe cui concedit iudicemadire. non autem in neceſſitate iudiciscognoſcere. ſimiliter in reſcripto cauet̉ꝙ adire debes iudicem. vt no. in. l. ſepepreal. quia de iure ꝯmuni non imponitur alicui neceſſitas agendi. nec illa verba ſignificant neceſſitatē imponi iudiciſuſcipiē de ꝯgnitionis. Item princepsalicui concedit iudicem extra ordinariūquia iſte cui conceditur aſſerebat ordinarium ſuſpectum vel impeditum multis negocijs ſiue inuitum ⁊ ſic intelligitur obtinere conceſſionem ſi preces ve-