¶ Litteradicta .P.

vt in. c. edoceri. de reſcrip. in glo.Proꝑe. proprie id eſt nimis citoPreſbiter grece interpretatur ſeniorlatine. ⁊ eſt nomen dignitatis non etatis tantum. licet alibi dicatur nomineetatis. xciij. diſt. legimus. Nam propter honorem ⁊ dignitatem quam accepit preſbiter nominatur. ⁊ dicitur quaſi prebens iter. ⁊ non vt quidam interpretantur quaſi pre ſocijs bibens ter.de hoc. xxi. diſtinctione cleros poſt mediumPreſcriptio ſcd̓m Goff. C. eodē titu.Eſt quoddam ius ex tempore ſubſtantiam capiens id eſt firmitatem. ⁊ habetlocum in rebus immobilibus. Et hecdiffinitio impugnatur ab alijs. nam expreſcriptione non competit ius ſed exceptio. Unde ſic diffinitur. preſcriptioeſt exceptio rei ex tꝑe ſubſtantiā capiēs.i. firmitatē. q̄ diffinitio etiam ab alijsimpugnatur. quia preſcriptio non capit ſubſtantiam ex tempore ſed ex autoritate legum. Ideo eti am preſcriptioab alijs ſic diffinitur. eſt exceptio rei extempore congruens: ab autoritate legum vim capiens. negligentibus penainfligens. ⁊ finem litibus imponens.que omnino magis videtur completaInducit autem preſcriptionem bonafides. iuſtus titulus. cōtinua poſſeſſio.⁊ ſine rei vicio .ſ. ꝙ res ſit preſcriptibilis ſcd̓m Goff. ⁊ notatur bona gloſa vltima in cap̄. illud. de preſcriptionibus.vbi habes quot modis fiat interruptiopreſcriptionis naturaliter ⁊ ciuiliter:vnde habemus dormitionem. perpetustionem. ⁊ interruptionem preſcriptionis. Et requiruntur ſex ad preſcriptionem ſi valere debet. ſcilicet titulus. poſſeſſio. bona fides. res preſcribenda. perſona preſcribens. ⁊ perſona contra quāpreſcribitur. inter que poſſeſſio ⁊ bona

fides ſunt maxime ſubſtantialia vt notatur in cap̄. illud preallegatum. ⁊ ſuntxxxi. ceſus in quibus non currit preſcpͥtio: quos habes in gloſa finali. cap̄. cuꝫnon liceat. de preſcriptionibus. vide euam gloſam ſumme decimaſexta queſtion tercia. de vſu. ⁊ preſcriptionibus.Item preſcriptio quidem eſt longitemporis continuata poſſeſſio. inter preſentes decem annorum. inter abſentes autem viginti annorum. E. de preſcriptionibus decem vel viginti annorum. l.vltima. Alia enim eſt preſcriptio longiſſimi temporis. ſcilicet triginta velquadraginta annorum. ⁊ illa quidempreſcriptio dicitur lōgiſſimi temporis.Unde cum aliquis rem aliquam tantotempore poſſiderit. ipſam poſſeſſionisdiuturnitatem ⁊ temporis continuationem preſcribit. ⁊ actorem remouet. fiue etiam per vim ſiue aliter ſine titulonactus eſt poſſeſſionem vel alio quocūqꝫ iniuſto principio. Sed diceres. exhoc enim videtur ꝙ decime a laycispreſcribātur diuturnitate poſſeſſionis⁊ continuatione temporis Reſpondeonotando ꝙ ſeruitutes ⁊ alia iura incorporalia bene preſcribuntur ſpacio quadraginta annorum. dum tamen taliaſint que ius cōmune non vetet poſſidere alias que poſſideri non poſſunt d̓ iure non preſcribuntur. vt ſicut decime ꝑlaycos. vt. c. prohibemus de decimisEx quo colligitur argumentum contralaycos volentes ſe tueri preſcriptionetemporis vt poſſunt decimas poſſid̓revide. c. ꝑuenit de cenſi. vbi glo. eccleſia contra eccleſiam gaudet preſcriptione. xxx. annoꝝ ſi ſine interruptōe poſſideāt. monaſteriū gaudꝫ p̄ſcriptōe. xl.annoꝝ. nec minor exceptio religioẜ domibus opponi poteſt. cum effectu ⁊ romana eccīa cētū annoꝝ gaudet p̄ſcpͥtōe