Litteradicta .P.
vel apud eum qui iuriſdictioni p̄eſt iniure exponere. vel alterius deſiderio cōtradicere. ff. eo. ti. l. poſtulare. ⁊. iij. q.vij. §. tria. ver. vbi eſt autem. ⁊. C. deꝓcu. l. i. ⁊. C. de poſtu. l. ij. ⁊. c. cū ſacerdotis. de poſtu. in glo. iij. vnde p̄torinquit qui non habet aduocatum. ei dabo. ff. de poſtu. l. i. §. ait. pretor. ⁊ intelligitur ſi habere non poteſt. Dabit em̄feminis pupillis d̓bilibus ⁊ his qui ſane mentis non ſunt. vel ꝓpter potentiaꝫaduerſarioꝝ aduocatos īuenire nō poſſunt. ff. de of. ꝓcon. l. nec quicqͣꝫ. §. vl.⁊ hoc ꝓ ſolario conuento a ꝑte vel ſtatuto a iudice iuxta facūdiam aduocati.modum litis ⁊ fori ꝯſuetudinem quātitatem non excedente. vnde aduocare⁊ ſalarium reciꝑe ꝓ aduocando bene licet. xi. q. iij. non licet. xiiij. q. v. non ſane. vbi Augꝰ. ad macedonium inquit.non debet ideo iudex vendere iuſtum iudicium aut teſtis veꝝ teſtimonium. qꝛvendit aduocatus iuſtū patrocinium. ⁊iuriſperitus verum conſiliuꝫ. licꝫ Guil.dixerit contra. ꝙ nil poſſit recipi ꝓ iuſto patrocinio. vt no. in. c. non licet p̄al. Item aliqui ꝓhiberentur poſtulareper edictū pretoris. Unde ꝟſus. Noncuicūqꝫ datur vt poſtulet .i. aduocet īmo vetatur. Ad dictus pene. ſeruꝰ. puer. actor. arene. Luminibus caſſꝰ mulier muliebria paſſus. Caueant autē aduocati poſtulantes. ne cauſas deſꝑatasaſſumant. ⁊ ſi forte a principio aſſumpſerint ignoranter: cum de vicio cāe patuerit. ceſſent ⁊ ſalaria iam recepta reſtimant. C. de iudi. l. rem non nouam.Et no. ꝙ quatuor ſunt obſeruanda aduocatis. Primo vt cauſe qualitatē examinent. ⁊ iuſtam ſi voluerint aſſumātiniuſtam vero repudient. Secundo vtmodeſtiam veritatem ⁊ legalitatem ſeruent in aduocando. Tercio vt ſalariuꝫ
conueniens petant. Quarto vt nec aprincipio conueniant de certa parte litis vel cuꝫ graui damno litigatoris necpoſt ceptam litem vllum pactum ineātcum eo quem in ꝓpria fide receperunt.ẜm Goff. in ſum.Poteſtas quinqꝫ modis accipitur. ff.de ver. fig. ſ. poteſtas. Itē poteſtas quāboqꝫ capitur in feminino genere. vt. c.fi. de iudi. ⁊ ſic capitur ſubſtantiue ī abſtracto ⁊ additur ei adiectiuum. vt ibiflorentina poteſtas. Quandoqͣꝫ in maſculino genere. vt. c. tua. de homi. ⁊ ſicſumitur concretiue ſignificans officialem ciuitatis habentem iuriſdictionemvel poteſtatem primo modo dictam. ⁊ſic iterum additur ſibi ꝓnomen poſſeſſiuum. dicendo. noſter vel veſter poteſtas.P ante RPragma grece dicitur cauſa latine. vnde pragmata negocia dicuntur. inde pragmaticus id eſtcauſidicus vel actor negociorum ⁊ cauſarum ẜm Iſidorum libro quinto. ⁊ decima queſti. ſecunda. hoc ius porrectuꝫin finePragmatica ſanctio dicitur cauſa inconſiſtorio principis ventilata coramproceribus ſacri palacij. ⁊ eſt conſtitutio quam imperator conſilio proceruꝫſtatuit ſeu ſanxit. quandoqꝫ etiam dicitur confirmato in ſcriptura facta ab imperatore. cuꝫ cauſe cognitione ſuper cōtractu permutationis. vt cap̄. primo d̓retum permutatione. in gloſa. ⁊ pragmaticum ſacrum eſt principis reſcriptum. vt in cap̄. fundamenta. de electio.Ii. viPragmaticarij quidem ſunt: qui ſcribunt pregmaticas ſanxiones. ⁊ aliomodo pragmaticarij dicūtur ſcriniarij