¶ Litteradicta .I;

iuncta dictioni non. q. d. Non eſt rationegandi .i. aſſentio Et idē ſi ibi interrogatus an velim adire hereditateꝫ mihidelatā. reſpondeā cur non. videor adirehereditatē Secus ſi dicere. hec hereditas non diſplicet Nam tūc non videoradire. quia non ſequitar nō diſplicet gͦplacet qꝛ eſt mediū inter nō diſplicere⁊ placere. ſcꝫ non placere. ſicut eſt mediū inter velle ⁊ nolle ſcꝫ non velle Necob. l. cum antea. C. de arbi. vbi tex. d̓tNon diſplicꝫ Et ꝑiter ſententiā ab arbitro latam vidētur approbare. quia ibinon diſplicere capitur pro placere. ⁊ hͦex approbatione arbitri Etiam qn̄qꝫ duplicatur dictio non. tunc ſignificat affirmatiue. l. duobus. ff. de verbo. fig. Nādue negationes faciunt vnam affirmationem. quia negatio deſtruit negationem niſi probabili medio proferentisinferatur voluntas. vt. l. j. C. de ſer. fugi. ⁊ ff. de offi. prefec. vrbis. l. ꝓmulgaris ⁊. ff. de ſenato. l. femine Et de iureiur. Et ſi xp̄s in prin.Notabilis .i. notatus vel infamis. c. exꝑte ade de teſti.Non admitti ad parteꝫ capitur pro ipōquod eſt non admitti facta diſtributiōead partes. quando pars cui facta eſt nōadmittitur Uel id̓o quia in rerum natura non eſt. vl̓ quia alias admitti non poteſt Uerbi gratia. legatum relictum eſtmihi ⁊ poſtumo Poſtumꝰ exiſtens invtero licet non admittatur ad partem.ſignificat tamen me tantum admittendum ad partem. l. ſi duobus. in prīci.ff. de le. i. Ratio. quia mihi pars tantūtelicta eſt. Et ſi dicatur deficit coniunctus quia non admittitur. ergo pars eiꝰmihi accreſcit ex diſpoſitione legatus.vt patet in materia coniunctionum. ⁊ſic admittar ego ad totum Reſpōdeturꝙ non deficit coniunctus in caſu p̄miſ-

ſo. quia ſpes ē eum naſci ⁊ admitti Itēibi. teſtator mihi ⁊ ei qui capere nō poteſt legat decem. ego ad quinqꝫ tātumadmittar. l. Si ticio. ff. de le. ij. Et ītelligit bar. quod capere non poteſt. quiaaufertur ei res a teſtamento tanqͣꝫ indigno. ⁊ ſi non admittitur. loco eiꝰ admitatur fiſcus. ⁊ ſic pars eius nō deficit necmihi accreſcit Itē ibi teſtator legat mihi ⁊ ſeruo ſuo ꝓprio. ego admittor tantum ad partem l. plures. §. Si coniūctum. ff. de le. i. quia ex parte tantū mihirelictum eſt. ⁊ pars coniuncta non omnino deficit. quia naturaliter ſeu de eqͥtate ſibi debetur Sed ibi legatur mihi⁊ illi qui non eſt in rerum natura nec eēſperatur. admittor ego ad totum. l. Siduobus prealle. §. fi. ff. de le. i. Ratio.qui a pars cōiuncta omnino deficit Idēergo in omni caſu in quo pars totaliterdeficit. vel quia coniunctus morit̉ anteteſtatorem vel relictū eſt poſtumo qͥ naſcitur abortiuus. vel ſi coniunctus repudiat quia tunc pars/ coniuncti omninodeficit. ⁊ ideo propter coniunctionemalteri parti accreſcit. licet de conſuetudine quarundam partium vt frantie cōiunctio non ſignificat ius accreſcendi.Ideo quantumcunqꝫ deficit pars vniꝰalter tantum ad partem admittitur ſcilicet ſibi relictam. Significat ergo nonadmitti ad partem ipſum coniunctū adpartem tantum vel ad totum admittendum ꝓut hoc quotlibet mediuꝫ probabile declarat¶ Nolle ⁊ non velle differunt. quia noloimportat preciſe reſiſtētiam contemptū⁊ omnimodam contradictionem vel repudiationem. ⁊ non ſolum abſentiamvoluntatis Sed non volo tantum aliqualem ⁊ non omnimodam importatcontradictionem. vt no. Iohan. an. d̓offi. dele. capit. prudentiam. §. Sextaq iij