Litteradicta .III.

Auguſtinus in queſtione deut̓. meretrices eſſe ⁊ meretrices accedere ꝓhibetdominus: quarum pub lice venalis eſtturpitudo. In decalogo auteꝫ mechienomine non vid̓tur hoc prohibuiſſe aperte. quoniā mechia non niſi adulterium eſſe ſolet. ſeu intelligi ſolet. Et etiāin. c. preal. meretrices.Metus eſt inſtantis vel futuri periculicauſa mentis trepidatio. vt. ff. eo. titu.l. prima. Et nota ꝙ licet non ſit neceſſarium periculum eſſe preſens. tamenexigitur metum eſſe preſentem ſaltempro futuro periculo. ff. eodem ti. l. metum. ij. Nam per metuꝫ non quemlibettimorem accipimus ſed maioris mali.vt in. l. metum preallegata. Et diciturmetus quia mentem tenꝫ vel terret ſeuimpedit. Qui enim timet non ſempergerit in corde quod habet in ore. d̓ hocvide gloſam ſecundā. c. ad audientiamde his que vi metus ve cau. fiunt. Inde meticuloſus id eſt metu plenus. ſcilicet qui metuit timenda ⁊ non timenda⁊ ſic dicitur iuramentum meticuloſumEt vtrum hoc obliget ipſo iure: ꝙ ſic.videtur de iureiurando. cap̄. Si vero.⁊. cap̄. verum. Q nō patꝫ. quia votuꝫfactum per metum eſt nullum ipſo iurecum voluntas in vouendo debeat eſſe libera. cap̄. integritas. triceſimaſecundaqueſt. ſecunda. Ergo ⁊ iuramentum pari ratione. Innocentius concludit ſi iuramentum eſt impoſitum turpiter ⁊ ſuper re turpi. ſcilicet occidere innocenteꝫvel non miniſtrare alimenta parentibꝰ⁊cͣ. tunc nullum eſt ipſo iure. nec obligat iurantem. Et licet contra venire ꝓpria autoritate. cap̄. inter cetera. Et inmale ꝓmiſſis ⁊c. viceſimaſecunda. q.ſecunda. Sed ſi iuramentum ſit turpit̉emiſſum. non tamen ſuper re turpi. ſcꝫ.dolo l̓ metu. ſic obligat ipſo iure. Sꝫ

abſolutio poteſt impetrari ex ſuperiorisvel iudicis officio. c. ſi vero. ⁊. c. verumprealle. Ad dit idem ſi iurans mētu p̄tſibi ꝓuidere per aliam viam qͣꝫ per viaꝫabſolutionis a iuramento. melius ē ꝙſoluat qd̓ iurauit ⁊ deinde repetet. Naꝫque fiunt ꝑ metum tenent ipſo iure ẜmGoff. ſed reſcindunt̉ ꝑ actioneꝫ quodmetus cauſa ſi ſunt perfecta. Si vero īperfecta tūc ꝑ exceptioneꝫ. ff. e. ti. l. metum. §. ſed pretor. Exceptis ſex que permetū non tenent ipſo iure. vt tractatusmatrimonij. ꝓmiſſio dotis. aditio iudicis. p̄ſtatio autoritatis. alienatio rei eccleſiaſtice. ⁊ ꝓnunciatio ſententie. Etdicit Ioh. an. Qui venit ꝯtra iuramētum meticuloſum. non peccat mortalitlicet peccet venialiter. vt in. c. veꝝ ad fi.de iureiu. De hoc vi. glo. pleniorem inl. extat. ff. e. ti. Et diſtinguit̉ metus. qꝛalius eſt ꝓbabilis. qꝛ cadit in conſtātēvitum ⁊ animoſum. ⁊ hic exculat vt ēmetus pene mortis ⁊ cruciatus corꝑismetus ſtupri .i. ſeruitutis. Alius non ēꝓbabilis .ſ. qui cadit in hoīem puſillanimē ⁊ formiduloſuꝫ. ⁊ hic nō excuſatvt in. c. cū dilecti. e. ti. Et regularit̓ vtpredictū eſt ea q̄ fiunt ꝑ mētū valent ⁊obligāt vt dictū eſt. ſeu vt no. xv. q. vi.Autoritatē. ⁊. c. abbas. e. ti. Fallit tn̄in caſibꝰ ibi notatis. ad qͦs ad de caſumc. vnici. e. ti. li. vi. Etiā ẜm coactionemabſolutā vel ꝯditionalē diſtinguit̉ excuſatio metus. De hoc vide ſupra coactio. Sed vtrum metus excōmunicationis ſit iuſtus metus. Q ſic videtur.quia continꝫ corporis ⁊ anime detrimētum. vij. q. prima d̓ manifeſta. xi. q. iij.Audi. vbi dicitur. ꝙ per excommunicationē mutatur ſtatus de corꝑe eccīe īptātem diaboli. Timenda eſt ergo qͣfimors et̓na. xi. q. iij. nemo. ⁊. c. i. Ꝙ n̄patꝫ qꝛ ē medicīal̓ nō mortalis. vt. c. i.