LLitteradicta5

genera legatoruꝫ. quidam de latere domini pape mittūtur. vt cardīales quosappellat fratres. Et tales poſſunt abſoluere homines ſue ⁊ alterius prouincie.in prouincia ⁊ extra. ⁊ equiparantur ꝓconſulibus. Alij ſunt non de latere. ſeddanui. illi ſimpliciter in legationeꝫ mittuntur vt prelati: qui tantū abſoluunt ꝓuinciales ⁊ in prouincia. non extra conſtitutos ⁊ equipacantur preſidibꝰ prouinciarum. Tercij ſunt natiui qui ſuarūeccleſiaꝝ pretextu legatione fungunt̉.vt achiep̄s conmarienſis. de quo in c. ide offi. dele. no. li. vi. Et tales ſunt quatuor ſcꝫ archiep̄s eboracen̄. cantuarien̄.remenſis ⁊ piſanus. vt no. in al. c. i. e.ti. li. vi. Et legatus per lr̄as de ſua legatione fidem facere debet ſi exigat̉ vt. C.de manda. prin. l. vnica Et eius vice fūgitur a quo deſtinatur ⁊ vicem alteriusgerit. quare honorandus eſt ſicut ille cuius vicem gerit. lxxxix. di. c. vl. vbi d̓r.ꝙ dyaconus non debet ſedere ante preſbiterum niſi locum habuerit ſui patriarche. tunc em̄ ſicut illius locum tenēs honorabitur. vt. xciiij. diſt. c. i. Item legatus generalis poteſt cognoſcere per ſimplicem querelam ⁊ per appllationem d̓cauſis ſubditorum ſuffragāeoꝝ ſuoruꝫvt no. in glo. cauſe illorum. c. i. e. atu.Et legatus a latere conferre poteſt eccleſias vacantes ſi eſt cardinalis alias nō.vt no. c. i. eo. titu. li. vi.Legatus pro conſulis eſt cui proconſulpoſtqͣꝫ ꝓuinciam eſt ingreſſus. mandatiuriſdictionem determinatā ⁊ aſſignatāaūt quā doqꝫ in itinere mora paſſus velneceſſariam trahens. vt in. l. aliquandode off. procon. ⁊ lega.Legatum eſt donatio quedam in teſtamento a teſtatore relicta. inſti. de lega.§. i. ⁊. ff. de lega. ij. l. legatum. Uel eſtdeliberatio hereditatis: qua teſtator ex

eo ꝙ vniuerſum heredis foret alicui qͥdcollatum velit eſſe in. l. legatum. ff. delega .i. Et relinquitur legatū non vt heredi. ſed cui placet. vt dicendo hoc illi d̓lego vel relinquo .i. dandum diſpono.Uigebat autem legatum olim pluribꝰmodis. quandoqꝫ ꝑvenditionē his verbis. ille ammodo vendicat a me illā reꝫſibi vt ſuam. vt dicat eſſe ſuam ⁊ petatvt ſuam. Quādoqꝫ per damnationemhis verbis Peres meus dānatus eſtoid eſt obligatus eſto hoc illi dare. Qn̄qꝫ ẜm quoſdā legatur ꝑ condenationeꝫquā do a teſtatore aliqͥd relinquit̉ in penam ⁊ in dānum heredis hoc modo Siheres meus ticiam duxerit in vxorem.in damnum ſuum ⁊ penam centum legoQuandoqꝫ legatum vigebat per verbūfinendi his verbis. ſino illi hanc rem ideſt ꝑmitto illū hr̄e ſi ꝟo res apd̓ illū eētaptꝰ eſſꝫ hic modꝰ legādi vt ſinerꝫ eumhr̄e qd̓ apud eū tūc eſſꝫ. Qn̄qꝫ ꝑ p̄ceptationē .ſ. cū duos vel plures heredes īſtituit ⁊ alteri eoꝝ p̄legauerit aliqͥd adhuc idē p̄ceptaret ⁊ p̄ alijs hr̄et. ⁊ notaꝙ legatū regularit̓ tradit̉ ab herede ⁊ fideicōmiſſuꝫ fere idē ē ꝙ legatū. ſꝫ ē dcm̄fideicōmiſſuꝫ id̓o. qꝛ olim pēdebat ex fide hered̓. ſꝫ mō qͥd iurꝭ ē ī vno idē ⁊ ī alioLegatariꝰ ē cui aliquid legatū eſt ⁊ qͥ legatū accipit. ⁊ talis pōt eſſe teſtꝭ ī teſtamento. vt inſti. de teſta. ordi. §. legatarijs. ſic etiā fidricōmiſſariꝰ vt ibi d̓r.Legare eſt vltima volūtate teſtatoris d̓ſingulis rebꝰ diſponere ⁊ legatū ab herede p̄ſtandū alicui relinq̄re. Etiā legarealia ſignificatiōe eſt mittere ⁊ ſic in̄ d̓r legatus .i. miſſus. ſed dū ſignat relinq̄revenit inde legatū. ⁊ legare oēs pn̄t qͦ teſtamētū facere pn̄t. ⁊ legari pōt omnibꝰillis qui poſſunt heredes inſtitui Itē legari p̄t res te ſtatorꝭ ⁊ heredis. ec̄ res extranee ꝑſōe. ⁊ ſic qn̄ꝫ teſtator ſciebat rē