dicta .l.Littera

i. ⁊ per totam legem. precariū videt̉ rogare ⁊ habere. ſi rogauit ꝓ ſe ⁊ hꝫ ꝓ ſuovel ſi rogauit ꝓcurator ſuus vel negociorū geſtor. ⁊ ipē ratū hꝫ vt. ff. e. ti. ſ. certe. §. i. dū tn̄ accipiat in ꝑſonā ſuā ꝯtractū. aliter non vt ff. de. acqui. poſ. l. poſſ.§. fina. Datur etiam cōtra eum qui dolo fecit. vt. ff. d̓ acqͦ. poſ. l. ſi īfi. §. i. Etilld̓ ē regulare ꝙ dolo d̓ſinēs poſſidereꝓpoſſeſſore habeatur. vt. ff. de peti. here. l. etiā. §. item ſiquis dolo. ⁊ ff. de reiven. l. qui reſtituere. ⁊ ſic pro poſſeſſore habetur. de re. iur. in rubri. li. vi. ſi nōſit ꝓximus pubertati. quia ſi tūc quilibꝫmaior tenetur de dolo ⁊ lata culpa. vt. ff.cōmo. l. iij. in prin. alias ſecus. vt. ff. d̓rei ven .ſ. ꝙ infans. ⁊ in pupillū qui rōgauit precariū ſine tutoris auctoritate.Et quid ſit precariū require loco ſuo.īmo dic vt legitur. ff. de preca. l. i. vbiſtricte accipitur ſcd̓m accur. ⁊. G. de p̄ſcrip. xxx. an. l. ſecunda. vbi large capitur.Interdictum qd̓ vi aūt clā datur aduerſus eū qui in loco alterius aliqd̓ opꝰ cōſtruxit vel deſtruxit. dū tn̄ ſit factū in ſolo. ff. e. ti. l. i. §. hoc interdictū. Et etiamſi vi .i. ꝑ violentiā. aut clam .i. occulteſine notificatione alteri facta fecit. cuꝫ timeret ne ſi ſciret ſibi ꝓhiberetur. vt. ff.e. a. l. i. cōpellitur āt ꝑ hoc interdictū qd̓deſtruit ſuis ſumptibus reponere in priſtinū ſtatū vel qd̓ conſtruxit deponere.idem ſi alteri mandaſſet opꝰ fieri: quiaego teneor ad opus deſtruendū ⁊ ad impenſas. ff. e. ti. aut qui aliter. §. hec ꝟboSi tn̄ alius fecit ⁊ ego poſſi deo. tūc teneor ad patientiā preſtandā vt opꝰ tollat. ff. e. ti. l. fi. §. alius. in prin. Et ē hocinterdictū reſtitoriū per qd̓ occurſum ēcalliditati eorū qui vi aut clam quedaꝫmoliūtur ⁊ deſtruūt Iubētur em̄ reſtituere ea. ⁊ parū refert vtrū ius faciēdi ha

buerit aut non. Siue em̄ ius habueritſiue non. tn̄ tenetur interdicto hoc quiavi aut clam fecit. Tuere em̄ ius ſuū debuit non iniuriā ꝯmittere. vt. l. i. §. i. ff.quod vi aut clam. ⁊ ſe. §. hoc interdictūad ea ſola oꝑa pertinet quecūqꝫ in ſolovi aūt clā fiūt. ⁊ jͣ. vi factū. Quintusmūcius ſcripſit. Si contra quē quis ꝓhibetur fecerit. Et placet hec diffinitiovulpiano. pedio. ⁊ pomponio. vt ibidēd̓r. Sed ariſto. ait eū vim facere qui ſciens ſe prohibitū. ꝑ vim molitus eſt. neprohiberi poſſit. ⁊ idē ſentit labio ibidēSed. l. iij. §. fi. e. ti. clam facere. Caſſius ſcribit eū qui celauit aduerſario. necei denunciauit ſi modo timuit eius cōtrouerſiam aut debuit timere. Idē ariſto. putat eū quoqꝫ clam facere qui ce lādi animū habet ei quem ꝓhibiturū nōſe intellexit. ⁊ id extimare dꝫ ſe prohibitū iri.Interdictū quorum bōnorum a pretore inuentum. ⁊ datur filio emancipatoaduerſus heredem vel poſſeſſorem velcontra illuꝫ qui pro herede vel poſſeſſore poſſidet ad vniuerſa bona adipiſcenda non ad ſingulas res. Et cum ſit qd̓dam directum ⁊ quoddam vtile. Directum datur ei qui eſt bonorum poſſeſſorUtile datur ei qͥ ſuccedit iure ciuili exte ſtam̄to l̓ ab īteſtato ⁊ ē hͦ interdictū reſtitutorium ⁊ adipiſcende poſſeſſionisff. quo. bono. lege prima §. hoc interdictum? Sunt ergo interdictorum quedam recuperande poſſeſſionis. quedaꝫvero retinende. ⁊ quedam adipiſcendepoſſeſſionis. vt ſupra dictum eſt. in prīcipio. premiſſum eſt. ⁊ hic deſcribunstur.Interdictum quorū legatorū competitherēdi ad repetendū legata que ſine volūtate eius legatarius occupauit. repetet itaqꝫ heres vt deducat falcidiā. alio