Dicla .l.LLittera

interdic. §. tercia. ⁊. §. duplicia. ⁊. ff.e. ti. l. ij. vbi d̓ hoc. ⁊ in. l. iij. e. ti. Hec⁊ alie diuiſiones īterdictoꝝ plures ponuntur que ſunt de libero homine exhibendo. ne quid fiat in loco ſacroſancto⁊ religioſo in flumine ripaue. Et in flumīe publico. de cloacꝭ publicꝭ ⁊cͣ. vt infra de ſingulis dicetur ī locꝭ ſuis. Sūtautem īterdicta publica. ix. in vniuerſoẜm ſpe. in tractatu libellorū. ti. de caupoſ. ⁊ ꝓprie. §. qꝛ vero. Alia oīa ſunt interdicta priuata. qꝛ ꝓpter vtilitatē priuatam inducta. ⁊ ſunt ī toto. xxviij. ẜmſpe. ibidem. §. priuata. Itē interdictuꝫgenerale d̓r. qn̄ regnum terra aūt villainterdicit̉. ⁊ hoc ſumendo interdictū ꝓcenſura eccīaſticaInt̓dictuꝫ de aqua quotidiana ⁊ eſtiuadatur habēti ius aque qͦtidiane vel etiaꝫeſtiue ducende ad p̄dia ſua. cū aliquisducere ꝓhibet. vt. ff. eo. ti. l. i. in prin.Et ꝙ interdictū aliqn̄ ſit ꝓhibitoriumaliqn̄ reſtitoriū vt ſequit̉. de hoc ē caſꝰin dicta. l. i. §. i. Et eſt ꝓhibitoriū ⁊ retinende poſſeſſionis. Quandoqꝫ āt eſtreſtitoriū ẜm ſpe. ibidem. ꝟ. alio modo⁊. §. preal. vbi ſubdit p̄tor. Quotidiana āt aqua non tm̄ illa eſt que qͦtidie ducitur. ſed illa qua quis qͦtidie poteſt vtiſi vellꝫ. Duo āt ſunt genera aquaꝝ quedifferunt. Quo tidiana que duci ſoletaſſidue. ⁊ ſi aliquando ducta non eſt. eius tamen ſeruitus intermiſſione tēꝑisdimiſſa eſt. Sed aqua eſtiua ea ē quaeſtate vti expedit. ſicut dicuntur veſtim̄ta eſtiua. ſaltus eſtiui. caſtra eſtiua. quibus interdū hyeme: plerūqꝫ tn̄ eſtatevtimur. vt habet̉ in. l. i. preal. in prin.Interdictū de aqua de caſtello ducēdodatur habenti ius ducendi aquā de cānali vel caſtello qd̓ eſt diminutm̄ a canna ad irrigandū. vide ſpe. vbi ſupra. qͥdicit hoc interdictū haberi ⁊ bene. ff. d̓

aqua quoti. ⁊ eſti l. i. ⁊. §. ait pretor. ij.De hoc dic vt ibi. ⁊ in. iij. §. ⁊ ſequē.vſqꝫ ad fi. legis vbi d̓r. hoc interdictūneceſſario ꝓpoſitū eſt. Nam ſuꝑi ora interdicta ad eos ꝑtinent qui a capite ducunt ⁊c̄. Equiſſimū ei viſum eſt qͦqꝫ. ꝙqui ex caſtello ducit interdictū dari. i.ex eo receptaculo qd̓ aquā publicā ſuſcipit. idqꝫ a principe ꝯcedit̉: alij nullicompetit aquē guſtande ⁊cͣ. vide ibi pulcꝝ textum.Interdictū de arboribꝰ cedēdis. datarcontra hos qui habēt arbores quaꝝ folia pendent ſuꝑ edificia vicinoꝝ vel agꝝita ꝙ eis damnū inferant. ⁊ conſulitareis ꝙ hm̄oī arbores ſuccidant ⁊ lignatollant ⁊ eas deglobent a terra vſqꝫ adxv. pedes. Idem eſt ſi ꝑ radices minat̉periculū. vt. l. i. C. de interdicts. ⁊ hͦinterdictū ꝓhibitorium eſt. Si autemarbores edibꝰ alienis impedeant. vtrūtotas iubeat pretor adimi. an ꝟo id ſolum qd̓ ſupra extiterit. rutilius ait a ſtipite excidendas. idqꝫ pleriſqꝫ videturverius. Et niſi adimeret dn̄s arborem.labio ait ꝑmitti ei cui arbor officit. ſi velit ſuccedere eam lignaqꝫ curtare. vt eſttex. in. l. i. §. hoc interdictū. ff. e. ti. vbiſubdit̉ in. §. ſequen. arboris appellatiōeetiam vites ꝯtinentur. Non ſolum autdn̄io edium. ſed etiā qui vſufructū habet competit hoc interdictū vt ibidemaInterdictū de cloacis priuatis reficiendis. Si volens quis ſuam cloacaꝫ priuatam vel etiam publicam vel fiſtulasvel meatus reficere vel purgare vel denouo facere ab alio ꝓhibetur: tunc prouiſum eſt ei de interdicto cloace: quodeſt interdictu publice deputatum. ⁊ priuatum de priuatis cloacis ⁊ eſt ꝓhibitorium. Etiam ē aliud reſtitoriū .ſ. qd̓datur contra inijcientē in cloacam meavel publicam. vel quod immiſſum in