¶ LitteraDicta .l.

mihi preſtandū .i. damnum qd̓ paſſusſum reſarcienduꝫ. Item de lucro amiſſo ponitur exemplū. Debuiſti mihi ſol̓uere centū aureos rome. tu ſoluere deſideras baſilee. eſtimandum eſt quātūinterfuerit mea pecuniā ſuo loco mihiſolutam fuiſſe .i. lucrum qd̓ ex mea negociatione ex eo loco facere potuiſſem.Et hec actio ꝑ quam hoc ſit dicitur arbitraria loci. Sed notanduꝫ qͣꝫuis lucꝝamileris. non ideo damnum paſſus esqꝛ damnum dicitur a demendo .f. quando ex faculeatibus aliquid demitur autex ꝓpria ſubſtātia diminuitur. ita ꝙ dānum pateris quando in rebus tuis aliquid decreſcit non quādo accreſcit rebꝰtuis. Unde intereſſe eſt damnuꝫ emergens vel lucrum ceſſans ſuper eo quoddari vel fieri obmiſſum eſt. verbi gratisin papia dare mihi pecuniam ꝓmiſiſtitali die ⁊ non feciſti. hic damni ⁊ lucriratio eſt habenda. damni quia in morafuiſti ⁊ non ſoluiſti die tali ſicut ꝓmiſiſti. non habui vt ſoluerem. quare penāincurri ⁊ damnum. qͦd non incurriſſeꝫſi mihi loco ⁊ termīo prefixis ſoluiſſesnec damnum hoc paſſus eēm. Lucri etiam conſideratio habenda eſt. qꝛ ſi mihiin loco ⁊ termino debitis ſoluiſſes. mercimonia comꝑaſſem ⁊ multa lucratꝰ fuiſſem. Eſt ergo intereſſe extimatio damni qd̓ taliter euenit. vel lucri qd̓ ceſſatex eo ꝙ aliquid tibi non detur vel non fiet vt debetIntereſſe conuentū eſt .ſ. cum non facꝭqd̓ ꝓmiſiſti mihi. vel cū non fecero qd̓ꝓmiſi tibi. Aliud intereē eſt cōmune .ſ.extimatio coīs damni vel lucri: qd̓ euenit vel ceſſat. Aliud ſingulare .ſ. extimatio que euenit ex ſpeciali caſu vel vtilitate. vide de hoc ſpe. ti. de fruc. inter eēInterdum d̓r fieri. qd̓ fit inter diem .i.de die in diem

Interpellari quandoqꝫ idē ſonat quodinterrumpi. vnde d̓r ꝙ per lit. conteſt. īterpellatur .i. interrumpit̉ actio poſſelſio vel preſcriptio. Itē interpellare idēeſt ꝙ monere. vt dicendo dies interpellat ꝓ dn̄o .i. monet. c. potuit. in fi. de loca. ⁊ condiic.Interdictū olim erat quedā formata ⁊ſolēnis conceptio verboꝝ. quibꝰ pretoraliquid fieri iubebat vel ꝓhibebat. qd̓tunc maxime faciebat: cū de poſſeſſionevel quaſi poſſeſſione inter aliqͦs cōtendebatur vt inſti. de interdic. circa prin.⁊. ff. e. ti. Et d̓r interdictum quaſi interduos dictum vel redditum. vt inſti. e.ti. §. exhibitoria. alias. §. Sūt tamen īfi. Uel ẜm aliquos dicitur ab interdicēdo. i. prohibendo quod non placet: cuꝫper interdicta nō ſemper prohibeat immo aliquādo aliquid fieri iubeat iudexvt inſti. e. ti. §. i. Differebat autem interdictum ab actione. quia ſolennitasactionum erat inducta de iure ciuili. interdictum autem a iure pretorio. Uelẜm Azonem. quia in actione verborumſolēni tas non formabatur in ſinguloꝝperſonis. ſed erant generaliter in omnibus perſonis formata ſolenniter verbain interdictis autem quot erant homines deſiderātes ea proponi. tot eis petentibus formabantur verborum ſolennitates vel conceptiones. quibus contra ſuos aduerſarios in cauſis ſuis vtebantur. quas interdicta vocabant. Dehoc no. inſti. eodem titu. in principio.⁊. ff. eo. ſuper rubrica. Hodie auteminter actiones ⁊ interdicta nulla eſt differentia. vt inſtituto eodem titulo. §. finali. Eſt ergo interdictum actio in factum pretorio. ſcilicet a pretore inuenta. ⁊ aliquod nomen ſortitur ab inuentore vt ſaluianum Aliquod a principioforme verborum. vt quoꝝ bonoꝝ. qͦruꝫ