dicla .f.Littera

Fingit non conceptum eum qui mortuus naſcit̉. ff. de ver. ſig. l. qui morminota Azo. in prin. ſum. circa. x. predicamenta ⁊ Goff. in ſum. de preſump.Fides eſt fundamentum rerum ſperandarum non apparentium argumentumEx ẜm Ariſto. eſt ratio rei dubie faciēsfidem. ⁊ fides ẜm apoſtolum in epiſtola ad gal̓. vt ſumit̉ d̓ ſum. tri. c. fi. mit̓.eſt ſubſtātia reruꝫ ſperandaꝝ argumnētonō apparentiū Primū d̓r quia ſperaredebemus quod dictum eſt a propheusfuturum Secundū dicitur. quia ꝓphetias iam completas debemus habere argumentum id eſt probationem non apparentium de futuris complendis Sꝫilla eſt quedam notificatio ⁊ nō vera diſfinino. quare magiſtraliter ſic diffiniturFides eſt volūtaria certitudo abſenaūinfra ſcientiam ⁊ ſupra opinionem conſtituta Auguſtinus dicit. fides eſt credere quod non vides Et ſunt due ſpecieseius ſcilicet formata ⁊ informis Et capitur multis modis. de quo vide glo.bo. in capit. firmiter de ſum. tri. ⁊. fi. catholicaFideicōmiſſum eſt illud legatum vel relictum quod cōmittitur fidei heredis alicui dandum ab eo. cum teſtator dicit.heres fidei tue cōmitto. vt des legata ⁊commiſſa. vt ſcd̓m Azo. in ſum. C. eo.ti. §. ſequitur Hodie tamen non eſt differentia inter fideicōmiſſa ⁊ legata licetolim multe eſſent differentie Omne eīlegatū fideicōmiſſum dici poteſt. ⁊ ecōtra. pro quo eſt tex. inſti. de le. §. ſed nōvſqꝫ Nam ipſorum eadeꝫ eſt natura ff.de leg. j. l. j. vbi dicitur per omnia equata ſunt legata fideicōmiſſisFideicōmiſſarius eſt ille cuius fidei legatum vel relictum cō mittiturFideicommiſſaria libertas Re. infra. li.bertas.

Fideicōmiſſaria hereditas peticio eſt q̄competit ei cui fideiuſſoria hereditas reſtituitur ex ſenatuſconſulto trebellianovt qui habent agros confines. ꝙ per ipſam diuidantur agri vel fundiFideiuſſor eſt qui alienam obligationēin ſuam recipit vel ſuſcipit fidem. principali nihilominas manente obligatovidelicet qui ſe pro alio obligat vt eoſcilicet principali debitore non ſatiſfaciente ip̄e ſatiſfaciet. ⁊ dicitur quaſi iuſſu alterius ponens fidē ſuam vt inſti. e.ti. in. prin. ⁊. ff. eo. l. j. ⁊. ij. Eſt autemfideiuſſor magnum nomen generale qꝛcemprehendit ſub ſe mandatorem ⁊ cōſtitutorem. ⁊ eum qui ex toto in ſe alienam obligationem tranſfert. qui ⁊ promiſſor vocatur Sed hij differunt interſe. quia conſtitutor non obligatur niſiprecedat obligatio que in iuribus data ſit. vt in. l. j. ⁊. l. iij. §. i. cum alijs ff.de conſti. pe. ⁊. l. ij. C. eo. ti.Fideiuſſor vero ipſam obligationeꝫ p̄cedit ⁊ ſequit̉. inſti. eo. ti. §. fide iuſſor.Mandator autem nunqͣꝫ ſequitur. ſedſemper precedit obligatiōem vt. ff. mādati l. ſi vero non remunerandi cauſa §ſi poſt creditā. niſi in caſu qui habet̉ ineo. §. ꝟ. plane. Et differentiam hic poſitam no. glo. in. l. prealle. §. ſi poſt. inprin. Cui eſt ſimilis glo. C. eo. ti. ſuꝑrubri. ⁊ ꝙ precedat obligationem. vide Hoſtien̄. in ſum. C. eodem titulo.§. i.Fideiuſſor in rem ſuam dicitur: qui fideiubet pro aliquare in ea caula quares futura eſt eius. verbi gratia. dedi ꝓcuratorem ad defendendum in cā mea⁊ fideiuſſi pro eo iudicatum ſolui. hoccaſu fideiuſſor in rem meam dicor vt l.ſi defunctus. ff. de ꝓcu.Fideiuſſio ita fit Si īterroget̉ fit fideiuſſio ſic fide tua iubes ꝙ iſte debeat. ⁊