DictA ELittera

nota doloris. Etiam eulogia dicunturencenia que olim portabantur metropolitanis ad cōſilium principale. vt. xviidi. c. de eulogijs. vbi ẜm glo. eulogiadicunt̉ munera q̄ deferunt ſubditi ſuisprelatisEuidēs eſt qd̓ ſemꝑ palam eſt ⁊ euidēter apparet. jͣ. q. j. vt euident̓. de accu.Euidētia. ff. de contra. emp. l. ea qͦ. ⁊qd̓ eſt in euidēti nulla poteſt tergiuerſatione celati. de coha. cle. ⁊ mū. c. vl. d̓offi. ordi. ſi canonici. §. ceterum. li. vjCunichi ẜm azo. in ſum. C. eo. ti. dicūtur ſpādones tm̄ ⁊ non caſtrati. homīesautē barbati extra ſoluꝫ romani imperijpoſſunt eunuchi fieri aut penaꝫ capitisſubeantEuicere eſt aliquid ab aliquo extorqͣrevl̓ eriꝑe vel per ſentētiā iudicis acquirere Res etiaꝫ euicta dicitur cū eſt amiſſaCuictio ẜm Azo. in ſum. C. de euic. ẜmquoſdam ita diffinitur. Euictio eſt reiemꝑte vel ex alia iuſta cauſa accepta perſententiam iudicis abductio. vel vt petat alio euincente omiſſio. nec enī ſemper eſt neceſſarium rem abduci vt videtur euicta. vt. fl. eo. ti. le. euicta. §. j. Eteuictionis cautio ſolet preſtari a venditore ipſi emptori ad hͦ. vt ſi aliquis abemptore rem emptaꝫ tanqͣꝫ ſuā pecat dicens eam ſibi eſſe obligatam aut aliqd̓ius in ea habere emptor recurſum ⁊ regreſſum habeat ad venditorē cui denunciare hoc tenetur ⁊ vēditor dꝫ aſſiſtere ⁊defendere emptorē in cā euictōis Et d̓reuicto alicꝰ rei in cām alteriꝰ abducte ꝑiudicē acqͥſitio. vide ſupͣ cautō de euic.ante x¶ Exactio id ē petitio. nam exigere eſt rem ab alio petereExructorizare eſt militē cingulo vel cle

vno. §. nō oēs ff. de te mili. Uel ē ſtatūalicuiꝰ vel auctoritatē ei auferre. ⁊ qn̄qꝫhabet fieri exp̄ſſe qn̄qꝫ tacite. vt ſi princeps vel dux beſli militi in exercitu delīquenti calcaria abſciderit. talis viciturtacite exautorizatus. dato ꝙ ni exprimatur ⁊ expreſſe. vt ſi dux exercitus militem fugitiuū exheredauerit. Iocin p̄thabere locū in clerico. quia exsuctorizare etiam idem ſonat qd̓ degradareExcandeſcere eſt ſubito iraſci habendoſimilitudinem inter futorem ⁊ eſtuātisferri candoremExceptio eſt rei defenſio ꝑ quā ſe defendit ⁊ tuētur ab actore Et ſcd̓m Azo. inſum. C. e. ti. qn̄qꝫ ponit̉ large ⁊ īpropͥeꝓ oī defenſionē ꝓut reo ꝯpetit etiam ſinulla accori ꝯpetit octio. ⁊ tūc qͥdam vocant eam exceptionē facti. vt qn̄ ſine actione quis cālūnioſe ponit Sꝫ Azo vocat eam exceptionē intentionis. ⁊ de exceptionibꝰ intētionis q̄ ſint no. ff. e. ti.l. j. in prin. ⁊. l. ij. §. illud. C. de tranſac.⁊ talis non p̄t de iure exꝑtri. qꝛ nemo p̄texꝑiri ſine actōe. vt cū tunc nulla ſit actio. nulla p̄t dici actionis excluſio. ſedd̓r ꝯtra intentōem actoris defenſio. vtqn̄ quis ſe in aliqͦ inſtrumento obligated aliquid ſine exceptiōe iuris vel factiſenſus eſt. ꝙ contra hoc nullaꝫ faciet defenſionem de iure vel de facto Differūttamen exceptio ⁊ defenſio Nā de fenſioꝓprie dicitur que ipſo iure actionē tollit. vt ſolutio que eſt eius qd̓ debeturredditio. ⁊ acceptilatione omnis obligatio tollitur īſti. qui. mo. obli. tolliturin prin. ⁊. §. itē ꝑ acceptilatōem Itē renūciatio d̓r defenſio c. ſuꝑ hͦ. de renūc.ꝯcordat glo. īc. j. de lit. ꝯteſt. li. vj vbino. ex glo. penul. ꝙ oīs exceptio ꝑen ptoria q̄ ꝑimit lrās ⁊ giām opponit̉ ante⁊ poſt lit. ꝯteſt. C. de excep. l. vl. ⁊ no.hoſt. ⁊ inno. in c. ꝯſtitutꝰ de reſcrip. Itē