DCA .D.Littera

Dubius in fide ē infidelis. de here. c. i.Ducentarij dicunt̉ duces vel magiſtriducentoꝝ mlitu? quoꝝ dignitateꝫ dicimus ſubſtantiuo noīe ducenam.Dūmodo vide glo. in. c. non poteſt. depreben. li. vi.Duellum d̓r ſingularis pugna que fitꝓpter ꝓbationem alicuius. ita vt qͦ vicerit ꝓbaſſe credat̉ ⁊ victus in probationem defeciſſe. Et d̓r quaſi duoꝝ bellum factū ad ꝓbationem veritatis. ac ſiꝑ teſtes quis intentionem ſuā fundaſſꝫvt. c. ij. de pur. vul. Quando āt ſit licitum vel non. nō glo. in. l. qua actiōe. §.ſi quis. ff. ad le. aqui. vbi d̓r. Si quisin colluctatione vel pancratio vel dumpugiles inter ſe certant alius aliū occiderit ⁊ in publico certamine. ceſſat aqͥlia. qꝛ glorie cauſa ⁊ non iniurie gr̄a dānum datū videtur. Et duellum non debet fieri ꝓ eccīa. vt in. c. i. de cle. pug. induel. Si tn̄ clericus faceret duelluꝫ ⁊non ſequeret̉ mors vel membri detruncatio. poſſet ex ſui ep̄i diſpenſatione inſuſceptis miniſtrare ⁊ etiam ꝓmoueri.vt in. c. preal. Etiam de iure ciuili duellum non ꝑmittitur. l. cum filius. §. i. ff.de le. ij. Et ibi no. glo. fi. ⁊ dicit Dar.ibi ſe audiuiſſe ab imꝑatore. ꝙ anteqͣꝫduellum ꝑmittatur quinqꝫ requirunt.Primū ꝙ ille qui ꝓuocatur ſit ſuſpectus vel diffamatus. Secundum ꝙ nōpoſſit vera ꝓbatio haberi de eo de quo īculpatur. Tercium ꝙ ꝓuocatus ſit parvel maior ꝓuocati. qꝛ minori vel inferiori non licet aſcendere ad ſuperiorem.Quartum ꝙ cauſa ſit ꝑſonalis ⁊ nō pecunialis. Quintum ꝙ electa ſit ꝑ duellum via armoꝝ ⁊ non via ſtrepitus iudicialis Sed Ioh. de ymo. dicit. ꝙ r̄peritur ẜm leges feudoꝝ in tribus caſibus ꝑmiſſum eſſe duellum. Primus īti. de pa. tenen. §. ſi quis hoīem. in. c. i.

col. x. Secundus in eadeꝫ inſtitutione.in. §. ſi quis alium. Tercius etiam in eadeꝫ inſtitutione in. §. ſi quis miles. vbividetur inuenire ꝙ in qualibet cā capitali poteſt fieri duellum. licet gloſa contra teneat de iure lumbardoꝝ. que glo.remittit ad ſum. Goff. boni ventoni quifecit tractatum de pugno ⁊ duello. Etd̓r etiam duellum monomachia. a monos quod eſt vnum ⁊ chia pugna quaſipugna vnica ⁊ ſingularis. Et ideo īterlaycos ꝓhibetur. qꝛ in eo deus temptatur. ij. q. v. c. monomachia Nec obſtatexemplum Dauid pugnātis cū golyaqꝛ priuilegia paucoꝝ non faciunt communem legem. .xxvi. q. ij. c. non exemplo. Et in his que raro fiunt miraculuꝫeſt: in auten. de conſulibꝰ. §. i. circa medium. col. viij.Duplicatio eſt allegatio que datur reoad infirmandum replicatōem actoris.vt inſti. de repli. §. rcurſum. Et no. ſpe.de excep. §. nunc de replicatione. vl̓ ẜmalios eſt eliſio vel annihilatio replicationis. ⁊ habet fieri a reo cōtra replicationem actorisDuplicitas prohibetur in ſex caſibus.vt no. archi. xviij. q. ij. in nulloDuplonia vt. ff. de ver. obli. l. cōtinuꝰ§. cum ita eſt iter duplicatum vel ſterilitas ẜm glo. ibidem. Nam tex. ibi exponit dicens. neqꝫ duplante in diebꝰ acnoctibus ⁊ omni tempeſtate cōtemptaiter continuare cogatur quaſi dicat hocduplonia facit. Nam textus ibi ꝓhibeteum qui epheſidaturum ꝓmiſerit. neccum duplonia te cogi iterum. nec tamdelicate ꝓgredi vt reprehenſione dignus appareat. vel ergo duplonia dicit̉iſte qui duplata vtitur dieta. vel eſt illequi fortuitu temporis euentū d̓ duabꝰdietis facit vnamDūtaxat. de hoc vide Archi. d̓ reſcp̄.