LitteraDCIA D.

licet ſint inequaliter dn̄i. eis acquiriturequaliter ſicut vni inſolidum noīatī ſtipularetur. ſi ꝑ vtrūqꝫ .ſ. noīa ꝓpria ⁊ appellatiua. refert qd̓ nomē precedat. anPriū vl̓ appellatiuū. nā ſi ꝓpriū p̄cediteis. equalit̓ acquiritur. ſi appellatiuump̄cedit. tūc acquiritur eis ꝓut ſunt dn̄il. ſi ſeruꝰ ꝯmunis. ff. de ſti. ſer. Itē ibiiudex p̄cipit ſeruiēti vt citet petrū iohānis. ipē citat petꝝ martini ſub noīe petriiohānis Dicit̉ ꝙ ſi hic citatꝰ ſub noīepetri litigabat corā illo iudice. ⁊ in illolitigio iudex fecit eū citari. valet citatioqꝛ ꝯſtat de corꝑe ⁊ ꝙ de illo tā iudex qͣꝫꝑs litigās egit Idē dic ſi non litigebatcorā illo ſꝫ cōit̓ ſic vocabat̉. qꝛ tā iudexqͣꝫ ꝑs litigās ſe retulit ad illud corpusqꝛ ſic coīter vocabatur licet in rei veritare alio noīe vocetur. idē ſi nō ꝯmuniterſic vocetur. ſed eſt de illo maleficio vl̓ debito. de qͦ q̄ritur reputatus obnoxiꝰ. qꝛtā iudex qͣꝫ ꝑs aduerſa de tali ſentit Nōobſtat de yſaacͣ qui bn̄dixit iacob. ⁊ animus referebatur ſuꝑ eſau Nam aīmusſuus ferebatur ſuꝑ illo corpore quoderat Iacob. licet crederet ꝙ eſſet elau⁊ ideo tenuit bn̄dictio in iacob q̄ ꝓcedebat ex aīo ⁊ fcō ipſius yſaac bn̄dicētisSecꝰ ī citatōe q̄ fit ꝑſeruientē ⁊ nō ꝓcedit niſi ex aīo iudicꝭ. l. fi. C. d̓ exhi. reoDenuciare ē crime̓ alicuiꝰ ſuꝑiori nūciare. ita ꝙ prepoſitio de augeat denūciationeꝫ. vt in fi. ff. depoſiti. l. i. in princi.Hoſti. āt in ſum. ti. de accu. ⁊ xubri. dedenū. §. j. dicit. denūciatio ę crimīs alicuiꝰ apd̓ iudicē ſine inſcriptōe legittīeſcā deiato. ad pm̄am agendā vel aliamlegittimā pena īponendā. vel etiam advtrūqꝫ. ⁊ in. §. te. ipſe diſtinguit quandam denūciationē dicēs: ꝙ q̄dā eſt denūciatio penitentialis ⁊ euangelica. ⁊ad iliā quilibꝫ admictit̉. Quedā ꝟo iudicial̓ ⁊ canonicā. ⁊ ad illā noͣ q̄libet ad

mittitur vide ibi de illa. ⁊ in repor. 10.an. c. nouit. de iudi. ⁊ goff. in ſumma.ti. de accu. dicit ꝙ mādatū euāgelicū fipeccauerit. ij. q. j. extēditur ſolum ad illos qͥ in igrātū ſunt poſiti ſiue clerici ſi1ue laici. ar. iij. q. iiij. duo iſta nomīaxviij. q. iiij. de p̄ſbi. Quō ad alios āt ēꝯſiliū. ⁊ hͦ eſt veꝝ in pctō ꝯmiſſo. nā incōmittēdo oībꝰ eſt p̄ceptū. xxij. q. v. hͦvidet̉ Et dicit gonſ. ſe approbare dictūIo. an. ⁊ ꝙ qui libꝫ admittat̉ ad denūciandū dū bono zelo denūciet. de ſen.⁊ re. iudi. cū. 2. ⁊ a. ſed licet infames ⁊jtrregulares. non tn̄ admitturtur criminofi. qui ſua crimina non correxerint. p̄30000lumitur ꝙ malo zelo denunciēt alienadiſtīguit tn̄ dicēs denūciatōeꝫ de pctōcōmiſſo eſſe euāgelicā. ſed cōmittendocanonicam ad quam qui libꝫ admititurvt de cogna. ſpi. tua. Et ſufficit qualiſ5cunqꝫ noticia. vt in. c. . videtur p̄all.Nec tu pluū cō proprie obſiſtit in ſponſalibus Preterea nec impedit iuramē2Ftum p̄cecto. xiij. di. nerui. Et no. ꝙ nōſequitur iſte denunciatus eſt excōmunicatus publice. ⁊ ne dum in iudicialibꝰſed etiam in extraiudicialibus euitari. ⁊a legittimis actibus remoueri debꝫ. ergo eſt excommunicatus. quia forte excōmunicatus non eſt. vt fi poſt appellationem legitrimā ſententia lata ſit in eūnon tamen fuit vt debuit ꝓſecutus appellationem eandem infra tempus abhomine vel iure ſtatutum ad ipſam proſequendam. ca. licet de ſen. excō. li. vj.Deniqꝫ noͣ. archi. xiiij. di. deniqꝫDeplano aliquid dicitur fieri quod iudex fine figura ⁊ ſtrepitu iudiciario facit. de cuius verbi ſignificato habes hodie plene de ver. fig. in cle. ſepe. archide elec. ca. indemnitatibus. li. vj. ſuꝑverbo ſtrepitu ⁊ figura Et de accuſa. ca.ſicut olim. vbi ſtatuūtur ꝑſone ydonee