LitteraDi Cla .D.

cis quo mādat bōna alicuius ꝓpter eiusꝯtumaciā poſſideri. ⁊ illud diuiditur inprimū ⁊ ſecundū decretū. Decretū primū eſt primus iuſſus iudicis quo mandat bona ꝓpter ꝯtumaciā in penam contuimacis detineri. Uel ſic deſcribit̉ primū decretū eſt alicuiꝰ rei ꝓhibite regulariter. vel ꝑmiſſe regulariter ī certo caſu facta prima ꝓhibitio vel ꝑmiſſio: referendo ſingula ſingulis. Secundū decretū eodē modo deſcribit̉ niſi ꝙ ibi ponitur ſcūda prohibitio vel ꝓmiſſio. Ettaliter d̓r primū reſcriptū ſecūdi. Qn̄:interponitur primū decretū ⁊ nō ſecūdū. qꝛ in aliquibꝰ non ē opus ſecundo.vt no. in c. qm̄ frequenter. §. in alijs. vtli. non ꝯte. in glo. ſuper verbo ꝯſtituet̉.Et illud decretū habet locū in acti oē reali vel perſonali. licꝫ diuerſimode vt dicto. §. ⁊. §. ſe. Et īponitur ante liteꝫ ⁊ pꝰ⁊ quotienſcūqꝫ aliquo contumace exiſtente adhuc non ita liquet de cā ꝙ diffinitiua ſnīa valeat terminari. vt in dic.c. qn̄qꝫ preal. Decretū ſcd̓m eſt ſecūdꝰiuſſus iudicis quo licet bona alicuiꝰ ꝓpter contumaciā poſſideri que priꝰ d̓ primo decreto detinebantur. vt de eo quimit. poſ. c. in glo. vlt. Et hꝫ locum ſcd̓ꝫquoſdā in actionibꝰ ꝑſonalibꝰ tm̄. quiaſcd̓m ber. in glo. vbi ſupͣ. in realibꝰ ſolūlapſus anni conſtituit miſſuꝫ ex pͥmo decreto verū poſſeſſorē. nec eſt opus ſecūdo Scd̓m alios tn̄ hꝫ locū tā in realibꝰqͣꝫ in ꝑſonalibꝰ. De hoc plene no. ber.in c. contingit. de do. ⁊ cōtu. in glo. vl.Uel ſic ſcd̓m ludo. de roma. Eſt primaiudicis aggrauatio punitiua ꝯtumacieEt ſic ſuo modo diffinitur ſcd̓m decretū. ⁊ ſecundū non p̄t imponi niſi contralatitantem. Et latitatio eſt debitorꝭ abſconſio fraudulenta in damnū creditoris. l. fulcimus. §. ſi quis poſſidet. ff. exquibus cau. in poſ. eatur: qd̓ eſt verum

niſi ꝑiculum ſit in mora. tūc em̄ interponitur ſecundū decretū ꝯͣ non latitantemdebitorē. Et nō. Io. an. c. conſultatioībus. de offi. dele. in nouella. ⁊ bal. dic̄inc. i. de mi. ⁊ va. qui contu. eſt in vſibus feu. Sed vtrū ſecundū decretū ſitſnīa interlocutoria vel diffinitiua effectus eſt magnus. vt in c. cū ceſſante. deappellatōibꝰ. ⁊ lege quod iuſſit. ff. deappel. vbi per bar. ⁊ C. de epiſ. audi. l.ij. per bal. ⁊. l. ſi finita. §. ſi forte. ff. dedā. infec. vbi per dy. ⁊ varie loquūturSed ludo. de roma. dicit. ꝙ ſecunduꝫdecretū eſt ſnīa īterlocutoria. alle. glo.ſingularem in. l. pn̄ti. §. cū āt in ꝟbo admodū. C. de hijs qui ad ec. confu. ⁊ ꝓbat rōibus. Nam ſnīa diffinitiua nō p̄tdari ꝯͣ minorē vt in. l. cū ⁊ minores. C.ſi aduer. rem iudi. Sed ſcd̓m decretuꝫpatitur minor. ſ. ſi minor. C. de bo. au.iudi. poſſi. ergo non eſt diffinitiua ſed īterlocutoria. Preterea diffinitiua nonfertur lit. nō ꝯteſt. l. fi. §. illd̓. C. de tēp.app. ⁊ l. ꝓbatam. cū ſil̓ibus. Sed ſecundū decretū ſic. vt in l. cū ꝓponas. C. debo. au. iudi. poſ. Ex hoc gͦ iuſtificat̉ dictū ſingulare. Inno. in. c. dilecto. de ꝟ.fig. vbi vult. ꝙ qn̄cūqꝫ iudici ꝯſtaret ſecundum decretum. interpoſitum eſſe īiuſtum poteſt illud reuocare. Quod etiam tenet Dartholus. in. l. non videt̉.ff. de iudi. licet canoniſte communiterreprobent prefatum dictum innocentij.⁊ male. Hec ludo. de romain ſuis ſingularibus. Et nō tandum ꝙ ſcd̓m Inno. ⁊ Hoſtienſem differunt decretumautoritas. conſenſus iudicū. vel collaudatio. Nam decretū eſt ſententia qua iudex contractū iuſtū futurū fore decernitaucͣtē ſuā interponēdo vel īmittendū declarādo ⁊cͣ. Sꝫ aucͣtas eſt aſſenſꝰ autoriſabilis q̄ ꝯpetit ſibi ex publico officō iudicis vel legittima admīſitatōe vt tutori