CCertertxDICCA ..C.

Cliens dicitur ille cuius cauſam aduocatus tuet̉ ⁊ defendit. Inde clientulusdiminutiuū. ⁊ idem ē ẜm Iſi. Uel d̓rquaſi colens a colendis patronis. Unde ſolent ꝑuerſi aduocati dicere ſuis clientulis ſi verum reſpondebis canſam ꝑdes. Sed non dicunt ſi falſum reſpondes regnum dei ꝑdis: ⁊ cuꝫ iniuſta ſententia damnationem adquires.Clerica d̓r corona clericorū raſa vt no.Io. an. de vi. ⁊ ho. cle. c. clericiCleros grece eſt ſors latine vel here ditas. Sunt ergo dicti clerici: qꝛ de ſortedomini ſunt. xxi. di. cleros. vbi ponuntur nomina oīm gracluuꝫ in eccleſia xp̄ideſeruientiū. ⁊ appellatione clericoꝝ etiam intelligūtur monachi licet non ecōtra. qꝛ ſunt etiam electi in fortē dominiquod clericus ſignificat. xij. q. i. Duoſunt genera ⁊ hoc maxime in cauſis fauoralibus. ſed in odioſis ſecus. vt no.in. c. i. de iura. calū. vbi etiam appellation clerici non venit monachus qꝛ ibipoſtea ſpecificat. vide. c. cum ẜm apꝰ. d̓preben. ⁊. c. cleros p̄alle.Clerimonia idē eſt ꝙ hereditas diuīa.Cloaca d̓r locus cōcauus vbi ſordes ꝯfluunt ex quocūqꝫ vili loco vel effluuntde vijs ⁊ plateis. vel vbi ſtercora recipiuntur .ſ. latrina. ff. d̓ clo. vbi tex. in. l. i.§. cloaca. Cloaca ē locus cauus ꝑ queꝫcoluuies quedam fluit. Et ponit pretoribi duo interdicta de cloacis. Primuꝫeſt ꝓhibitorium quo ꝓhibet̉ vicinis facere vim quo minus cloaca purget̉. reficiatur. Secundū eſt reſtitutoriū. vnde flauius mela ſcribit ꝯpetere interdictum hoc. vt in vicini edes veniat ⁊ reſcīdat pauimenta purgande cloace gratiaEt ſiquis velit priuatam cloacam facere vt exitum habeat in publicam cloacam non eſſe impediendum pomponiꝰputat. ⁊ vtrunqꝫ interdictorum eſt ad

ſalubritatem ciuitatum. Nam celuꝫ peſtilens ⁊ immundicie cloacaruꝫ ruinasminantur. vt ibi dicit̉ Eſt ergo duplexcloaca priuata ⁊ publica Et appellatio.cloace tube ⁊ fiſtū la ꝯtinentur. hec ex. l.prima prealle. ff. de cloacis.C ante OCoacto eſt dupiexabſoluta ⁊ conditionalis. Coactio abſoluta eſt cui reſiſti non poteſt cuꝫ quisviolenter trahitur ad aliquid faciendūquo caſu quis omnino excuſatur. l. diſ.preſbiteros .i. q. i. conſtat. Coactio cōditionalis eſt que mētum cruciatus vl̓aliquid graue minatur que ſi excuſat atanto non tamena toto. c. ſacris. d̓ hisque vi. me. ve. ca. fi. in gloſa verbi attenuet ſcd̓m Goff. ī ſum. eo. titu. ⁊ etiam in. cap̄. cum di lectus. eo. atulo. vide Darto. Drix. in gloſa verbi inuitadiſtinc. quinta. ad eius vero. vbi benediſtinguit. Et coacta voluntas etiamvoluntas eſt. decimaquinta queſt. prima. Merito. ff. quod me. ca. l. ſi mulier. §. ſi metu.Cōcus veīt appellatione artificis. quiacōcum eſſe eſtars. l. ſi quis venditor.§. i. ⁊. ij. ff. de edili edictione. immo cōcus imperatoris habet dignitatem adquod Daldus allegat tex. ī. l. i. Quiscocoruꝫ in vſibus feu. Hec lud. de roin ſingularibꝰ ſuisCōdicilli dicuntur cōdices parui id ēlibelli in quibus cuꝫ aliquis impedituraliqua neceſſitate ne faciat teſtamentuꝫde rebus ſuis diſponit in vltima voluntate. ⁊ ſcd̓um Azonem in ſumma. C.de cōdicillis. In hoc differunt a teſtamento. eo ꝙ cōdiciſlis directa here ditas nec dariⁱ nec adimi poteſt. ne confundatur ius teſtamentorum ⁊ codicillorū. Nec in his poteſt hereditas ſcribi