¶ Litteradicta .4.

niliter coniunctiue ⁊ aduerſatiue. Conditionaliter vt ꝓmitto fundum dare.alioquin centū nomine pene. ff. de dā.infec. l. ſi finita. §. ex damno. Coniūctiue capit̉ in. l. damni. §. penl̓. ff. de dā.infec. Aduerſiatue in. l. fluminū. §. idēſeruus. eo dem ti. ſignificat ergo triplicit̉ ẜm ꝙ ſubiecta materia declarat.Alumnus eſt qui alit aliquē vel qui alitur ab eo vel eſt filius ex cōcubina vt inl. alumnus. C. que res pig. obli. poſſit⁊ ibi glo. Et ſunt quinqꝫ noīa que figgnant inden̄ter actioneꝫ ⁊ paſſionē. vn̄Hoſpes zelotipus conuiua vector alūnus. Aetu ſiue pati ſub eodem nomineſignant.Alienare eſt proprie rem aliquā in dominiū alterius tranſferre. inde alienatōeſt omnis pactio per quā tranſfertur dominiū de re. ecc. non alte. c. nulli. C. defur. l. i. Item alienatio ſumitur dupliciter. Uno modo ꝓ dictione ſignificantetranſlationem rei vel iurꝭ vt in. l. alienationis. ff. de ver. fig. Alio modo ſumit̉alienatio ꝓ ipſo facto quo rei vel iurꝭ fittranſlatio. Tale em̄ factum quo fit trāſlatio eſt alienatio. Et hoc factum alienatio ſignificat. Nā factis quādoqꝫ ſicut ꝟbis declaratur voluntas in. l. de quibꝰ.ff. de leg. Diuerſimode ergo ſignificatꝓut ex eius medio ⁊ circumſtantijs adiacentibus infert̉. Uetbigr̄a. Teſtatorlegabit ſtichum quē ſi alienauit neceſſitate: legatum non extinguitur. ſi alienauit voluntate: legatum extinguit̉. l. fideicōmiſſa. §. ſi rem. ff. de le. iij. Rō qꝛquā do teſtator ex neceſſitate alienauitnon videtur per hoc voluntatē mutaſſeSecus quādo exvoluntate alienauit legatum. tunc em̄ velle videtur ꝙ aliꝰ qͣꝫlegatarius id habeat Finaliter verbumalinatio vel alienare ſignificat qd̓ eiusimpoſitio vel aliud ꝓhabile mediū d̓cla

rat ſignificare. Et factū alienationis reuocationē diſpoſitionis ſignificat ſi voluntate alienatꝰ eſt reuocabilis ⁊ ip̄mſcm̄ ex ſe vel ex qͣuis circūſtātia hͦ ꝓbat.Alienare cauſa mutandi iudiciū dicit̉?qui credens ſe ab aliquo conuenienduꝫreali actione vel perſonali que in iure ſcripta ſunt. alienat rem dolo malo cauſa iudicij futuri mutandi .i. vitandi. in quaactione alienator tenetur actione in factum ex hoc edicto contra ipſum ꝓpoſita⁊ intentione ꝓbata ad intereſſe cōdemnetur. ſaluis nihilominꝰ priſtinis actionibus aduerſus nouos poſſeſſores. qꝛſolā poſſeſſiōeꝫ alienās tenet̉ hac actōeQuicūqꝫ gͦ mētuēs ꝯtrouerſiā rē doloinaliū trāſfert vt iudiciū mutet ⁊ euitꝫ:d̓r alienare cā iudicij mutādi vt in ti. d̓ali. iudi. mu. ca. fa. Et nota ꝙ noīe alinatiōis ꝯtinent̉ qōes ẜuitutū p̄dalium⁊ vſucapio. vix ē eī vt nō vid̓at̉ aliēareqͥ patit̉ vſucap. l. alie. ꝟbo. ff. d̓ ver. ſigAlternatiua ē ꝯiūctio alt̓natiue ſignificās .ſ. qn̄ ſignat alteꝝ de ꝯiūctꝭ eſſe ſeuorōeꝫ fcām ꝑ hāc ꝯiunctōeꝫ in altero verificari. Et qn̄qꝫ variat̉ ſignificatū. velexꝯiūctōis natura ſubiecta materia ſeuq̄uis alia circūſtantia. Uerbi gr̄a. legoſtichū vel pāphiluꝫ fignificat vtꝝqꝫ eēin obligatione. ſed alteꝝ tm̄ in ſolutiōevt alteꝝ ſoluēdo d̓bitor liberet̉. ff. d̓ ꝟ.ob. l. ſi duo. ī fi. ⁊ effcūs alt̓natiue ē ꝙvterqꝫ ē ī obligatōe. qꝛ vno mortuo alt̓qͦ ſuꝑē remanꝫ ī ob ligatōe. Eſt āt alt̓natīa qͣ druplex Quedā reꝝ ī qͣ electō ē d̓bitorꝭ l. pleꝝqꝫ. §. fi. ff. d̓ iur̄. doti ⁊ l. arbitracia. §. ſceuola. ff. de eo qd̓ cer. lofac. c. ī alt̓natiuis. d̓ re. iurꝭ li. vi. Secūda ē locoꝝ reſpectu ſolutōis fiēde. qꝛ ⁊in illa iteꝝ debitorꝭ eſt electō an̄ lit̓. ꝯte.vt ī. §. ſceuola. p̄alle. Tercia locoꝝ qͣꝫtum ad iudicium inchoandū in quo loco debeat conueniti in qua electio eſt ac