¶ Caſus quando vxor non poteſt dimitti ꝓpter adulterium.¶ Capi. 33.Aſus autem in quibus vxorꝓpter adulteriū cōmiſſū nōpoteſt dimitti ſeu accuſari:ſunt iſti ẜm Rai. ¶ Primus caſus ēſi ipſe eaꝫ ꝓſtituit: extra de eo qui cogno. conſan. vxo. ſue. diſcretionē. Idēeſt ẜm Pe. de pal. ſi vir ſciuit ⁊ noꝓhibuit cū potuit. Ide enim ē ſcienteꝫnon ꝓhibere cuꝫ poſſit delictū inferioris reꝑare. Secus autem ſi eī indirecte occaſione dediſſet expellendo eā:vel neceſſaria denegando: quia noneſt ignoſcendum ei qui pretextu paupertatis turpiſſimam vitaꝫ elegit. ff.de ritu nupti. l. palam Secundus eſtcū ipſum virū credens defunctū nupſit alteri: qꝛ maritus rediens tenetuream recipere non obſtante tali adulterio: niſi ſteterit ſcienter cū ſecundomarito poſtqͣꝫ pͥmus venit. 34. q. 2. cūꝑ bellicam. Excuſatur eīm predictaſi habuerit ꝓbabilem ignorantiā ẜꝫRic. ¶ Tertius ſi cognita fuit ab aliquo latenter quem credebat ꝓpriuꝫvirum: ⁊ eſt ar. 34. q. 2. in lectum.¶ Quartus ſi fuit vi oppreſſa: vt. 32.q. 5. propoſito. Hoc auteꝫ intelligo d̓vi abſoluta: ſed ſi metu vel preceptoparentū īſtātia ꝯſanguineorū vl̓ aliaſimili cā fornicaret̉ cū aliqͦ et ꝯͣhedocū illo d̓ facto n̄ excuſaretur. 32. q. 7.omnes. Quintus eſt quando reconciliauit eam ſibi poſt adulteriū ꝯmiſſum: vel eam publice adulteranteꝫ tenuit ⁊ retinet in conſortiū maritale.32. q. i. c. i. cuꝫ ſequen. Hec ratio eſt ẜꝫRicar. quia crimen per reconciliati-onem dimiſſum amplius obijci nondebet niſi recidiuū ſequatur ¶ Sextꝭeſt lꝫ raro occurrat ſi aliꝗs infidelisconiugem infidelem dimittat dato ſibi libello repudij: ⁊ illa nubat ſecūdoviro ſuo: ſi vterqꝫ ꝯuertitur ad fidētenet̉ maritꝰ eā reciꝑe non obſtanteꝙ ſit ab illo cognita cui ſe cōiungit:niſi fuerit alteri fornicata: extra de diuor. gaudemus. ¶ Septimꝰ eſt ſi virconuīcitur adulterari. 32. q. 6. per totum. Ubi etiam nota ꝙ ſi vir eſt adulteratus occulte ⁊ vxor manifeſte: n̄poteſt vir ſine peccato vxorem dimittere: quia vxori non deficit ius excipiendi ſed ꝓbandi ẜꝫ Rai. Tho. ⁊ Alber Si tamen vir egiſſet peritētiā: ⁊vxor nollet agere: ſed ꝑſeueraret ī adulterio poſſet ſine peccato accuſare⁊ dimitterę. 32. q. i. in quatuor primiacapitulis. Iſtos caſus pōit etiā Ric.⁊ addit. Alij addunt octauū .ſ. ſi virabſtinendo contra voluntateꝫ vxorisei occaſione adulterandi dedit. 33. q.5. ſiqui. Tn̄ alij dicunt ꝙ non ꝓpterhoc excuſaretur mulier adulteransquin vir poſſet eā vpter adulteriumdimittere ẜm glo Nota etiā ꝙ pn̄iafacta in adulterio non tollit ꝗn poſſit accuſari vel excipi de ipſo adulterio in foro ꝯtentioſo. 6. q. i. qui crime.Debet tamē innocens ꝑce̓ penitēti: ⁊ſibi reconciliare ex charitate ⁊ quadam equitate: qͣꝫuis non teneat̉ d̓ neceſſitate .ſ. qͣꝫtum ad reddendū ei debitum coniugale Item ſi vnus cōiuguꝫ fornicetur carnaliter ⁊ alter ſpualiter .ſ. labendo in hereſim dimittatqui in ipſā incidit: al̓s ꝓcederet̉ ꝯtraeum ⁊ non audiretur ꝯtra ſuū ꝯiuge.