negare ei cui ſe de fcō copulauit IItēnota ꝙ qui audit impedimentum eēinter ſe ⁊ vxorem ẜm Guil. ſi audita fidedignis ⁊ non ſuſpectis cum nōdebeat eſſe negligens ſue ſalutis tenetur inquirere veritatem: alias eſſet aſfectata ignorantia que non excuſat: ſiꝯcipiat ꝓbabilem opinioneꝫ de dictoalicuius non dꝫ exigere debitum licꝫreddere teneatur. Secꝰ ſi ita īuenirꝫveritatē ꝙ eſſet impedimentum int̓eos qd̓ haberet pro conſtanti: tuncnec exigere nec redde̓ debet. Porroqui audit tale impedimentū a viro fidedigno aut iurato aut cōpatre ſuoaut ꝓprio ſacerdote: aut etiam publica fama non ita tenetur crede̓ ꝙ peccet mortaliter ſi non credat ſed venialiter. hec Guil.¶ De īpedimentis non dirimētibusmrimonium ꝯͣctum.Capi. 19.St ⁊ aliud genꝰ impedimenti qd̓ ē quidē impediēs mr̄imonium ꝯͣhendū: ſꝫ non dirimens contractum: ⁊ iſtud eſt multiplex Et pͥmo quidē ꝯtraciꝰ clandeſtinus ipſius mr̄imonij: exͣ de mr̄imo.contra. contra interdic. eccle. per totum Qui ergo contrahunt clandeſtine mr̄imonium peccant mortaliter:⁊ tale mr̄imonium dr̄ ꝯͣ interdictumeccleſie: qꝛ contra ꝓhibitionem eiꝰ ē:vbi noͣ ẜm Pe. de pal̓. ī 4º. ꝙ hͦ pōt eēdupliciter. Uno mō qꝛ eſt contra ſtatutuꝫ eccleſie vel iuris: vt qꝛ tribꝰ tꝑibꝰ anni int̓dcīs: de ꝗbꝰ in. c. ſe. vel qꝛ ēclandeſtina diſpenſatio. ꝓhibet̉ .n. nemr̄imonia fiāt clandeſtina: ⁊ ſine bānis: extra de clande. deſ. cum īhibitiovbi dr̄ ꝙ cuꝫ dꝫ fieri aliqd̓ mr̄imōiūdebēt in eccl̓a bāna publica ꝑ ſacerdotes ꝓponi: vt īfra ꝯpetente t̓mīuꝫꝗ ſcit īpedimentū ꝓponat: ⁊ ſi apꝑuerit ꝓbabilis coniectura contra cōpulā futurā interdicat̉ exp̄ſſe: donec cōſtet ꝗd fieri debeat: al̓s ſi ꝯͣherent ſin̄bānis: vbi .ſ. talia ẜuant̉: aut poſt ꝓhibitionē extiterit īpedimētuꝫ: puta gradus ꝓhibitꝰ: tunc filij dicent̉ illegitimi: nec excuſabunt̉ ꝑꝑ igͦrantia ꝑentum: ⁊ ſacerdos qui tales ꝯiunctōnesinhibere ꝯtēpſerit: vel regularis ꝗ intereſſet hꝰ ī punit̉: vt in dicta decre.In aliꝗbus tn̄ locis non fiunt hec bāna: ſed ſolū ꝯͣhunt̉ ſponſalia ſolenniter ⁊ publice multum an̄ mr̄imoniū⁊ interim poteſt manifeſtari an ſit īpedimentum. Un̄ in talibus locis rōne contrarie conſuetudinis omiſſionem bannoꝝ non puto eſſe peccatuꝫſed vbi ſeruantur eſſet mortale omittere Alio modo dicitur matrimonium contra interdictum eccleſie: quiaeſt contra preceptum hominis miniſtri iuris ⁊ eccleſie Et iſte miniſter vl̓ē parochialis ſacerdos qui poteſt diſpenſare matrimonium ⁊ ſi non iudicare Ipſe enim habet inquirere de īpedimento ⁊ inhibere. Aut eſt officialis epiſcopi nō ſacerdos qui ſolus bn̄dicit nubentes. Uel archidiaconꝰ autabbas habentes hoc ex conſuetudinevel pͥuilegio: ⁊ habent iudicare: ⁊ finon diſpenſare ſi nō ſunt ſacerdotesAut eſt ep̄s vel ſuperior eo: ⁊ hic hētiudicare ⁊ diſpenſare. iudicare rōneiuriſdictōis: diſpenſare rōne ordiniscū cura Contrahere gͦ contra ꝓhibitionem eccleſie vel miniſtri eſt mortale: niſi fuerit diſpenſatuꝫ ab eo quipoteſt: ⁊ ſiquidē facta fuerit inhibitō