¶ Tertia concluſio eſt de ꝓhibitiōeiuris poſitiui canonici: qꝛ illa iuris ciuilis nil ad ꝓpoſitū faciunt: cuꝫ circaſacramenta laici nil poſſunt diſpone̓gͦ iure nouo ꝓhibitū eſt mr̄imoniuꝫcontrahi in quarto gradu ⁊. jͣ In ꝗnto autem ⁊ vltra ꝑmiſſuꝫ eſt in lineatranſuerſali: vt de conſan. ⁊ affi. nondebet. Alij gradus qui pͥus erant ſūtablati: ⁊ in hūiſmodi poteſt diſpēſarepapa ⁊ non alius: qꝛ non eſt permiſſūep̄is ſicut in alijs. Eius eniꝫ eſt diſpeſare in iure qui eſt. sͣ. ius: vel cui commiſſū eſt a iure Unde in gradu legꝭnaturalis lege diuina prohito ſolusdeus diſpenſare poteſt vel cui inſpiraret: qui tamen non legitur diſpenſaſſe cum quoquā Papa autē in hisque ſunt iuris poſitiui: puta in quarto gradu ⁊ tertio: immo ⁊ in ſecūdoquandoqꝫ puta collateralium equaliter ꝙ contrahant diſpenſat: vtputafilij duorum fratrum: qd̓ lege Moyſi ⁊ lege ciuili erat permiſſum. Nec ēſufficiens cauſa diſpenſationis augumentatio patrimonij: ſed pax vel concordia vel aliud huiuſmodi. In lineaautem aſcendentium ⁊ deſcentium īinfinitum ꝓhibent̉ nuptie. Eſt tamēdubiū vtrū papa poſſit diſpēſare ingradu lege diuina vel naͣli ꝓhibito.Et ſiꝗdem ꝓhibitio legis Moſayce īhꝰi eſſet pure iudicialis non moralisnon ligaret hodie niſi inquantū eſſetiure canonico reaſſumpta talis lex: ⁊ſic in omnibus illis gradibus papapoſſet diſpenſare: ſed fere oēs gradꝰlege Moſayca ꝓhibiti: vident̉ ꝓhibiti iure naͣli: qꝛ ad omnes illas ꝑſonascohabitātes ē amicitia naͣlis ſine aliofedere. Unde qꝛ naͣ nihil facit fruſtra10 8vbi ſunt mulieres alie ex ꝗbus poſſitfieri generato ſine iſtis fruſtra fit cūiſtis matrimonium: qd̓ non eſt neceſſe nec ꝓpter gn̓ͣationem nec ꝓpt̓ amicitiam ¶ Unde ꝓbabiliꝰ ē ꝙ papa nōpoteſt diſpenſare ī illis gradibus. Etẜm hoc diceret̉ ꝙ ante legem ſcriptam erat diſpenſatio a deo: vt cum illis cōtraheret̉ excepto primo graduaſcendentiū ⁊ deſcendētiū. Un̄ Adāinſpiratus a deo dixit: Relinquat hōpr̄em ⁊ mr̄em: ceteras ꝑſonas videt̉ꝑmiſiſſe: que tamē iure naͣli erant ꝓhibite: vt frater ſoror: in quibus pͥmiscredendum eſt deuꝫ diſpenſaſſe ꝓpt̓neceſſitatem.¶ De cognatione ſpirituali.¶ Capi. 18.¶ Ertia cognatio eſt ſpualis .ſ.conpat̓nitas: ⁊ ꝓuenit ex hͦꝙ aliquis confert ſacramenta baptiſmatis vel ꝯfirmationis: velſuſcipit ſiue tenet illum cui tale ſacramentum confertur ꝑ aliorum ſacramentoꝝ collationem non contrahit̉cognatio ſpiritualis: que heat impedire vel dirime̓ matrimoniū: exͣ. eo. c.tua. ⁊. c. fi. li. 6. Ioh. an̄. Per catheciſmum v̓o contrahitur cognatio aliqͣlis: que videlꝫ habet impedire ſed nōdirime mr̄imoniuꝫ. e. ti. c. 2. li. 6. Iſtatn̄ cognatio habet tres lineas rimaeſt inter baptizatum: ⁊ illum qui adbaptiſmum ſuſcipit: ac etiam vxoremeius: ſi tūc habꝫ ⁊ carnalit̓ cognouit.Nā qn̄ vnus ꝯiugū ſiue maritus ſiue vxor tm̄ tꝫ alique ad baptiſmū cognatio ſpualis etiam tranſit ad alteꝝnon tenente ꝯiugem ipſius tenētꝭ adbaptiſmuꝫ: etiam inter tales non pōteſſe matrimoniū .ſ. inter ſuſcipienteꝫO 2