¶ Quantū ad pͥmū ẜm Pet. de pal. ī4. di. 40. q. i. Conſanguinitas eſt vinculū ꝑſonaꝝ ab eodē ſtipite deſcendentium carnali ꝓpagatione contractū. vbi ſciendū eſt ꝙ non deberet dici conſanguinitas ſed ꝯſanguineitasſed ꝓpter meliorē ſonū dr̄ conſāguinitas: ⁊ nobis vtendū eſt vt pl̓es. Uīculum dr̄ qꝛ amici magis ſe diliguntqͣꝫ extranei affectu ⁊ effectu. vnde nōbruta: qꝛ homo eſt animal politicuꝫ.Ab eodem ſtipite dicit̉ ſcilicet propiquo: alias omnes homines eſſent cōſanguinei: quia ex vno .ſ. Adam fecitdeus hominum genus. Carnali propagatione. vnde non eſt conſanguinitas eoꝝ: qui per creationem a deo ꝓceſſerunt Dicitur autē conſanguinitas a cōitate ſanguinis: vel a conueniendo in ſanguine magis qͣꝫ in carne:quia ſanguis eſt magis materia ſeminis. nam ſperma ẜm medicos eſt ſanguis puriſſimus. Et ꝙ dictuꝫ eſt carnali propagationē excludit Euā a cōſanguinitate Ade: qꝛ miraculoſa ⁊ ſupernali propagatione: ſed non excludit Chriſtū a cognatione ꝯſanguineoꝝ beate Marie: qꝛ fuit carnalisꝓpatio ex parte matris: licꝫ non ex partepatris. Hoc at vinculum ſicut ⁊ omnis amicitia fundatur ex cōicatōe triplici .ſ. nature cure ⁊ diſcipline. Nature: qꝛ omnes conſanguinei ꝑ carnisꝓpagationem deſcendunt ab vno ſtipite ꝗ eſt cōis eorum parens. Cure:qꝛ cura parentū ꝓcedit ad filios nōſolū īmediatos: ſed ēt ad filios filioꝝquotquot vider̄ pn̄t. Diſcipline: quiaꝓles ſub ꝑentū ptāte ⁊ ſubiectione eſſe debent. ¶ Secunda concluſio ē d̓linea cōſanguinitatis: ꝗd ſit ⁊ quō dicatur Eſt autē linea ordinata collectio ꝑſonarum ꝯſanguinitate contunctaꝝ: nec oportet addere ab eodē ſtipite deſcendentiū: quia hoc includit̉in ꝯſanguinitate. Et eſt triplex lineaẜm triplice habitudine: quā hn̄t ꝯſanguinei adinuicem. ¶ Una eſt principiati ad pͥncipium: vt filij ad patremauū ꝓauū ⁊ sͣ. ⁊ ẜm hanc accipit̉ linea aſcendētiū. ¶ Alia eſt prīcipij adprincipiatū: vt patris ad filium nepote ꝓnepote ⁊ .jͣ. Et ẜꝫ hanc accipiturlinea deſcendentiū que non ē alia linea aſcendentiū: ſed aliter accepta ẜꝫalium ⁊ aliū modū cōputandi: qꝛ ẜꝫvnam fit acceptio ab inferiori aſcendendo: ẜm aliam fit acceptio a ſuꝑiori deſcendendo. ¶ Tertia eſt habitudo eorum qui ſunt ab vno principio:ſicut fratrum qui ſunt ab vno patrevel matre: ⁊ nepotum qui ſunt a duobus fratribus vel ſororibus ⁊ ſic deīceps: ⁊ ẜm hanc accipitur linea tranſuerſalis que ſubdiuiditur in ea queeſt collateralis aſcendentiū: in qua ſiquunculus matertera ⁊ patruꝰ ⁊cͣ. etin ea que ē collateralis deſcendentiūin qua ſunt frater ſoror nepos ⁊ neptis ex filio vel filia. ¶ Teruā ꝯcluſioeſt quid ſit gradꝰ: ⁊ dicēdū eſt ꝙ gradus ē habitudo determinate diſtātiea ꝑſona: ⁊ quelibet linea hꝫ ſuos gr̄adus ⁊ linea ⁊ gradus in affinitate ſūtẜm habitudine ad ꝯſanguinitatē: ⁊ n̄aliter.¶ De gradibꝰ quō cōputantur.¶ Capi. 16.Ecomputatōe graduū: ⁊ pͥma ꝯcluſio ē d̓ ꝯputatōe cōiiuriſtaꝝ ⁊ canoniſtaꝝ. namilla vſi: ⁊ cetere que ponuntur in lr̄a