Druckschrift 
De censuris
Seite
82v
Einzelbild herunterladen
 

Et hoc vl̓ imitationē: ſicut filij imitāt̉ peccata parētū: ẜui pc̄ta dn̄oꝝvt audacius peccent. vel per modummeriti: ſicut peccata ſubditorum merentur peccatorem prelatum ẜꝫ illudIob. 34. Regnare facit hypocritapter peccata populi. vel ꝓpter aliqueconſenſum ſiue ſimulationem: ſicut īterdum boni puniuntur cum malis:quia eorum mala non redarguunt:vt dicit Aug. in pͥº. de ciui. dei. 3. admendandum vnitatem humane ſocietatis: exquo vnus homo debetalio ſolicitus eſſe ne peccet: ad deteſtatione peccati: .ſ. pena vniꝰ redundat ī oēs: qͣſi oēs ſint vnū corpus: exeplū pc̄to Achor. Ioſue. 7. Item vtdic̄ Gratianꝰ. 23. q. 5. §. vlt. Aliqn̄ deꝰpunit malos ꝓpt̓ legitimā ptāte gereteſ ex mādato ſuo: ſic merito puniētiū: ſic̄ puniuit pc̄ta cananeoꝝppl̓m ſuuꝫ. Aliqn̄ punit ſi ppl̓osſuo iuſſu excitatos: tn̄ ītendētes deoobſeꝗ: ſꝫ ſue ſatiſface̓ cupiditati: ſui dānatōe: ſicut puniuit ppl̓ꝫ ſuū alienigenas. Quacūqꝫ autē ꝗspunit̉ ſi ſuſtinet patient̓ pēas: ſt̓ eiflagella ad ſatiſfactionē: ſꝫ ad vīdicatōꝫ tm̄ .i. punitōꝫ: iuxͣ illud deutero32. Ignis ſcꝫ pene tꝑalis ſuccenſus ēin furore meo .i. ī punitiōe: ardebitvſqꝫ ad inferni nouiſſima .i. vindictahic īcipiet: ardebit vſqꝫ ad extremādānatōeꝫ: vt expoit Aug. de pe. di. 4.§. auctoritates. Sed ſi patient̓ ferantipſa flagella ſit patiēs in ſtatu gr̄e:habet locū ſatiſfactōis: vt dic̄ Tho. in4. et ſi puniret̉ a iudice ꝓpt̓ maleficiuꝫ ꝯmiſſuꝫ: plus minꝰ ẜꝫ deuotion patiētis qͣlitate crīs. Mors aūtnaͣlis ſi ſit vltimuꝫ terribiliuꝫ tn̄eſt ſatiſfactoria: qꝛ naͣ īnoleuit in pe originalis pcc̄i: ſed mors violentaet ſiꝗs meruit ē ſatiſfactoria ſi patienter ſuſtineat in gr̄a. Tho. in. 4.Sciēdū et pcc̄a dimiſſa a deoqͣꝫ redeunt ſequētē culpā: nec adculpā nec ad penā vt ꝗdaꝫ dixerūtnec etiā in aliqͦ gn̓e pc̄ti ẜꝫ opinionequorūdā: dixerunt ꝓpt̓ pcc̄m ſequēs odij vl̓ apoſtaſie: vl̓ ꝯtēptꝰ ꝯfeſſiōis vl̓ plenitudīs pn̄ie. vn̄ v̓ſꝰ ẜꝫ eoſFres odit apoſtata fit ſꝑnitqꝫ fateri.Penituiſſe piget priſtina culpa reditQue opīones ponunt̉ de pe. di. 4. intex. gl. ſūmaria: ſꝫ reuertunt̉ tātumqͣꝫtū ad quēdam grauatōis affc̄ꝫ ẜmTho. ī. 4. di. 22. Ex eo vꝫ ſequenspcc̄m pꝰ remiſſione p̄cedētiū hꝫ qͣꝫdādeformitatē īgratitudīs ꝓpt̓ bn̄ficiuꝫꝑceptū remiſſiōis. vn̄ grauiꝰ reddit̉ip̄ꝫ pcc̄ꝫ: ſi eēt fine tali deformitateīgratitudīs: tn̄ talis aggrauatioex illa circūſtātia faciat pcc̄ꝫ illud dignū tāta pena qͣꝫta erāt oīa dimiſſa. ſic iſtū modū aggrauatōis dicūt̉pcc̄a dimiſſa redire: vt vident̉ ſonaeauctoritates ſc̄oꝝ plures: habēt̉ depe. di. 4. ī pͥn. In foro hūano ſiue ſeculari ſiue eccleſiaſtico culpa tm̄tali nunqͣꝫ īfert̉ pena. vn̄ dic̄ lex canonizata. de pe. di. i. Cogitatōis penamnemo patiat̉: cum .ſ. ē ꝯtēta cogitatioterminis ſuis. Occultoꝝ .n. cognitor iudex eſt deus: di. 32. erubeſcat. Culpa aūt exterior variat̉ qͣdrupliciter:qꝛ aut ꝯſulit in facto vt furta cedeſaut in dicto: vt cōuicia inique aduocatōes: aut in ſcripto: vt falſa īſtrumēta aut famoſi libelli: aut ī ꝯſilio: ſicutcōiurationes: vel cuꝫ quis ē conſciuscuꝫ latronibus: ſuadet vel fauet eis