Itꝭ ſi cum dr̄ latro captꝰ: ⁊ dicit aliꝗs claudite eī os ne clamꝫ ⁊ latro occidat̉. Credit Guil. ꝙ ꝗ illd̓ dixit ſitirregularis: qꝛ iuuit ducētes dādo cōſiliū. Et eodē mō ſi qͦrentibꝰ malefactorē īdicauit eū: niſi forte ignorauitqd̓ ignorare rōnabl̓r potuit: neſciēsꝙ ad mortē q̄reretur.¶ De homicidio circa fc̄m ⁊ tripl̓rcommittitur.Omicidiū fc̄o cōmittit̉ tripl̓rvꝫ neceſſitate caſualitate ⁊ volūtate. Hōicidiū neceſſitate ē duplexqꝛ aūt neceſſitas ē īeuitabilis: aut euitabilis. Siꝗs igr̄ occidat vel mutiletex neceſſitate īneuitabili .i. ita artatusvel angulatꝰ: qꝛ nec fuge nec clamarenec al̓r ſe pōt iuuare niſi occidat velmutilet non ē talis irregularis: exͣ dehomi. ſi furioſus. in cle. qꝛ vnicuiqꝫ vī̄vi repellere lꝫ cū moderamine inculpate tutele: di. i. ius naͣle. Sꝫ ſi hoc faceret ad defenſione ꝑentuꝫ ſuoꝝ velſocioꝝ non euaderet irregularitateꝫẜm Io. an̄. ī addi. ſuꝑ Spe. Ide ſi ꝓdefenſiōe reꝝ ſuaꝝ IItꝭ ſi fuge poſſꝫſꝫ fugienti ꝑiculū poterat īmine: puta caſure vel velocioris curſus inimici inſequentis: ꝗ audacior fc̄us ꝓpterfuga pōtꝭ de facili fugētē a tergo vulnerare: ⁊ in terrā ꝓſtrare ⁊ occide̓. dicit zenꝫ. vt allegat Pe. de anch. ſuꝑ. c.ſi furioſus. ꝙ ꝓbabiliter dici pōt: ꝙtalis nō fugies ꝓpt̓ p̄dcā: nec al̓r euade̓ potens: ſi occidit n̄ ē irregularꝭ. ſꝫ⁊ infās ⁊ furioſus occidēs quōcunqꝫnon ē irregularis vt dic̄ illa decre. ⁊dicit Pe. de anch. ꝙ idē eſt de maioriſeptennio: ſi non ē doli capax. 15. q. i.illud. ſecus ſi ē doli capax. Si āt ē neceſſitas euitabilis: puta qꝛ alit̓ euade̓pōt: vel qꝛ potuit recedere d̓ loco vbiexpectabat inimicos eius veturos: tc̄efficit̉ irregularꝭ nec ad maiores ordines aſcendet: īmo nec ī ſuſceptis niſi ex magna diſpēſatione ꝑmittat̉/ mīſtrare: ⁊ qͣꝫuis zenꝫ. dicat ſi fugiendofuga erat ſibi vituꝑoſa ⁊ ad dedecꝰ ⁊ſi n̄ ad ꝑiculū ꝑſone: ⁊ ꝓpter hͦ nō fugit ⁊ occidit: talis euadit irregularitatem. Pe. de anch. non credit hoc veꝝſ. ꝙ talis euitet irregularitate. ⁊ hͦ videt̉ magis veꝝ. Homicidiuꝫ caſualead ſciendū qn̄ induc̄ irregularitatemnoͣ diſtinctione: aut ꝗs dat oꝑaꝫ rei illicite aut licite. Si licite tunc dupl̓r: 4qꝛ aūt adhibet oēm diligētiā quā debꝫ aut non In pͥmo igr̄ caſu dādo .ſ.oꝑā rei illicite dato ꝙ p̄ter oēm volūtatē eiꝰ ſuꝑueniat homicidiū: vel mutilatio ex oꝑe eiꝰ ē irregularis. vn̄ ſiclericꝰ exercitatōe vel venatōe iaculūmittit: ⁊ caſu hoīem occidit ē irregularis: qꝛ talia oꝑa debet ab eo penitꝰeē aliēa. 50. di. clerico. Similter ſi ludo īꝑegit lapidē ꝯͣ alique: ⁊ ille volēſdeclinare īpegit in aliū lapidē ⁊ mortuus ē: ꝓiector ē irregularis: qꝛ luduſnoxius erat: ⁊ idē in ſimilibus In 2º.caſu .ſ. cum adhibet oēm diligētia dādo oꝑā rei licite nullā culpam vel irregularitatē incurrit ſi ꝯtingat in̄ homicidiū: puta reꝑabat domū poſuitſigna ante eā ⁊ clamauit anteqͣꝫ ꝓijceret tꝑe ꝯgruenti ꝓ trāſeuntibus: vl̓incidit arborem ⁊ cecidit in ꝑteꝫ contra cōem eſtimatione ⁊cͣ. Omnes eīꝫcaſus fortuiti ꝓuideri non poſſūt: extra eo. Iohā. ⁊. c. quidam. Unde ⁊ ſiceruus vel equus vel animal̓ alid̓ alicuius aliquem occidit non ē irregl̓aris dn̄s eiꝰ dū maliciam vel culpaꝫ ī