officio ſimul cū eo qui aſſiſtit ei tm̄.alij .n. omnes debent exire ſi excōmunicatus non erit ipſe de quo cōit̓ ſciunt: ita tamen ꝙ finito canone ⁊ ſumpto ſacramēto anteqͣꝫ dicat̉ poſt cōiomoneat illum ꝙ exeat: d̓ conſe. di. 2.relatum. Concor. Hoſti. ⁊ Goff. ꝙ ſinon vult exire poteſt ſacerdos eumeijcere: etiam fi clericuſ ſit: ⁊ ſi nō poteſt eijci in ſacriſtia redienſ dicat orationem ⁊ poſt cōionem que reſtabātItem ẜꝫ Tho. in 4º. di. 18. Pro excōicatis orari poteſt: qͣꝫuiſ non inter orationes que pro mēbris eccleſie fiunt:⁊ tamen fructum non percipiunt qͣꝫdiu in excōmunicatione manent: ſedoratur vt detur ſpiritus pnīe eis: velab excōicatione abſoluant̉. º. ꝓhibet̉ participare cū excōicato ī mēſa:ſed ſi hoſpitatus ſuꝫ in domo aliquaad menſā ⁊ ſuperueniat ⁊ ingerat ſeexcōicatꝰ ẜꝫ Guil. ſi eſt publice excōicatus ſurgere teneor n̄ obſtāte cuiuſcūqꝫ ſcādalo. Si v̓o ē excōicatꝰ occulte ⁊ nō poſſū ſine eiꝰ noͣ: n̄ teneor ſurgere Itē ſuperueniēte publice excōicato nō teneor exire d̓ domo: īmo et⁊ ſi ſcirem aliquem publice excōicatū receptū eſſe ī aliqua domo poſſuꝫibi hoſpitari: ſi tāte capacitatꝭ ſit locꝙ poſſim eius cōione vitare: nā licetmihi cū excōicato ī eadē camera comedere: ſꝫ n̄ ī eadeꝫ mēſa: fimilit̓ necin eodē lecto iacere. qd̓ ſi veniā inuitatus ad aliqd̓ feſtū vel cōuiuiū: ⁊ inuenio ibi aliquē publice excōicatū teneor recedere: nec debeo ibi epularilꝫ ſedeat ad aliā menſaꝫ: qꝛ oēs talescōueniētes ad feſtū: vel cōuiuiū ſiml̓inuicē cōicare dicēdi ſūt ẜꝫ Gui Itēſiꝗs amico ſuo excōicato veniēti cōmedere ad domum ſuam dimittit eidomū ⁊ claues ⁊ permittat eum comedere ſeparatim in domo ſua: ſi hͨfaciat in fraudē: vt ſic eū nō offendatſed fauorem eiuſ acquirat īcurrit minore excōicatione. Si autem facit qꝛtimet ne forte ille vim inferat: non incurrit Item ſi facit hoc cauſa humanitatis: quia ſi putat eum indige̓ hoſpitio vel alimento. ⁊ de hoc facit proteſtationem non incurrit. Guilſeº. ꝓhibetur cū excōicatis haberi cōio .ſ. īalijs etiam actibus humane conuerſationis: ⁊ precipue actibꝰ legitimisvnde nō debet quis facere aliquemꝯͣctum cū excōicatis: tenet tn̄ ꝯtractꝰinitus cū talibus: ſi ipſe cōtrahens n̄obligat ſe ad cōicandū cū excōicatisvt ſiꝗs vendat ⁊ tradat rē excōicato⁊ ſtatī preciū recipiat. Si v̓o obligatſe ad cōicādū cū excōicato in caſu n̄conceſſo: nō tenet ꝯtractus: vt ſi promittat: vel etiā iurat ꝙ vendat ei aliquid vel locabit: ⁊ hoc ẜm Rai. SꝫInno. dicit ꝙ omnes contractus initi cū excōicato etiā ſcienter ⁊ durateexcōicatione tenet: ⁊ ex ipſis agit̉ ꝯͣexcōicatuꝫ. Sed ipſe excōicatus agenō poterit pro tali cōtractu: niſi poſtabſolutione: qd̓ veriꝰ vr̄. Idem Gui.IItē cū ꝗs iurat ſoluere alicui ī certotermino: ⁊ interim ille cxcōicatur ẜꝫRai. nō deberet ſibi ſolui: dum ſtat īexcōicatione: ſꝫ deponi illud debituꝫī ede ſacra. Inno. tn̄ dicit. Cōſulimꝰtali ꝙ det: nā ⁊ ſeruiens tenetur ſeruire excōmunicato vt ꝓmiſit. ii. q. 3.quoniā multos. ⁊ hoc videt̉ verius.Item ſiquis recipiat mutuum ab excōicato: vel conducit aliquid ab eo ꝓprecio reddendo tēpore excōicatiōis