cōmunicare conductores eorum: vbiſine magno incōmodo eos vitare nopoſſunt. Et idem de ſocijs habentibꝰaliquid cōe: al̓s autem non poſſuntcōmunicare. Cōcordat Ber. 8º. armiger vel ſeruiens militi ẜꝫ Guil. excuſat̉ cōicando ei: nō aūt cōmunicādo cū excōicatis cū ꝗbꝰ dn̄s ſuus cōicat. 1º. vaſalli cū teneātur redde̓ tributa pēſiōes ſuis dn̄iſ excōicatꝭ n̄ peccat cū eis cōicādo: lꝫ ſoluāt ī ꝓpͥa perſona ẜꝫ Gui. Nōuit tn̄ Hu. d̓ hꝰi vaſallis ꝗ cū ſint abſoluti ab obſequio fidelitatis: qͣꝫdiu eorum dominus ē excōicatus debent ab eo abſtinere. 15. q.6. nos ſanctoꝝ. º. excuſat huiuſmodi participationem res ignorata: vtdicit v̓ .i. ignorantia facti probabilisẜm Guil. extra de cle. ex. mini. apoſtolice. Sed ignorantia iuris non excuſat: niſi illos quibus ius licꝫ ignorarevt ſunt pueri nondum doli capacesDicitur autem ignorare quis factuꝫvt quia non conſtat ei: ꝙ ille fecit talequid: puta ꝙ clericum verberaueritqꝛ nec ipſe vidit: nec ē fama ita publica ꝙ oīno debeat credi. Naꝫ ſi ab aduerſario audiuit vel leui fama: nō debet ſibi de hoc formare conſcientiamii. q. z. non ſolum. Si vero eſt publicafamā: vel auditur a fidedignis ꝙ aliquis ſit publice excōicatus: vel qꝛ notorie aliquid fecit ꝓpter qd̓ incidit inexcōīcationeꝫ dꝫ euitare ⁊ inquirereveritate ſi nō plene ſcit: ⁊ interim euꝫvitare: ⁊ in occulto ⁊ in publico: donec fuerit certificatus ẜm Rai Itemſi audiui alique excōicatuꝫ puplicaripariſius queꝫ poſtea īuenio bononiēlꝫ ꝗdā dixerint ꝙ dꝫ euitari vbicūqꝫtū ẜm Gui. pōt benignius dici .ſ. ꝙ ſipoſſunt facere probare excōicationēputa per teſtem vel inſtrumenta teneor vitare al̓s non: niſi in illa dioceſi. Item ſi audiui aliquem excōmunicari: vel vidi incidere in factuꝫ dānatum per excōicationem: ⁊ exindenon vidi eum niſi poſt annū ẜꝫ Gui.ſi ille eſt talis homo ꝙ creditur eē timoratus: ⁊ qui tunc ſeruabat excōicationem non modo ſeruat: poſſum dicere eū abſolutū. Si vero non ē talisdebeo euitare: ſi occultuꝫ eſt occulte6. q. 2. ſi tm̄. ⁊. c. ſe. Si manifeſtum publice: niſi mihi conſtet de abſolutiōeItē ſi prelatꝰ vel ſacerdos dicat mihiꝙ vidit parochianū ſuuꝫ aliꝗd facietē ꝓpter qd̓ īcidit ī excōicatōꝫ: nō eſtautē iſtud publicū: ſiue credā: ſiue n̄credam illud non teneor euitare illuꝫEuitare .ſ. qͣꝫtum ad euitatiōꝫ minorꝭexcōis. Et multo minus vitare nō teneor ſi dicat mihi alius ẜm Guil. Sitn̄ prelatꝰ vel ep̄s diceret mihi: vel alius de ſuo ſubdito ꝙ eſſet excōicatusdenunciādo mihi ſn̄iaꝫ: ⁊ caſus ē tal̓de quo ſolet fieri excōmunicatio: debeo crede̓ ⁊ illuꝫ vitare. Si aūt dicatoī locutiōe n̄ teneor Itē ſi audiui abep̄o excōicato de ſua excōicatōe: ⁊ hͦin ꝯfeſſiōe ẜꝫ Guil. nō teneor vitare.Item Hoſti. Si vero exͣ ꝯfeſſionē ẜꝫoēs doc. debeo eum vitare: ſed in occulto ſolum: niſi ſit publice excōicatus Item ſi ſcio habitu aliquem eſſeexcōicatū: actu aūt hoc non aduerto⁊ ſic ei cōico ſubito ẜm Gui. n̄ incidoin excōicationē nec pecco Itē ſi dubitat̉ d̓ excōicatiōe aliquoꝝ: ⁊ dubitatio talis p̄cedit ſn̄iam iudicij: puta qꝛnondū eſt declarata ꝑ iudicū ꝯſenſuꝫnon ſunt vitandi. ſi poſt concordem