ſn̄iaꝫ ꝙ ꝑ circunſtias intentionē ſuāexp̄ſſit ꝓbari pōt. Hec Hoſtie. exͣ deconſan. c. i. vn̄ iudices qn̄ volunt ferreſn̄iam ſic ſcribūt: Precipimus ſub pena excōis vobis exnūc qua ꝓut extūc⁊ extūc quā ꝓut exnunc in vos ferimus Nota etiam ꝙ cum iudex dicitexcōico vel ſimile ſemper ītelligiturde maiori excōicatione: exͣ. e. ſiquem.Sola autem ꝯſuetudo abſqꝫ ſn̄ia velꝯſtōne non reddit alique excōicatuꝫqꝛ ille non eſt modus inferendi ſn̄iaꝫexcōis ẜm Guil. Item ſi iudex vel p̄latus dicat: habeo te ꝓ excōicato ſi intendat ꝑ hoc ꝓferens excōicare tenꝫexcōicatio: qꝛ verba intentioni deſeruiunt: ⁊ non econuerſo. 22. q. 5. humane. ⁊ ſermo rei non ſermōi res eſt ſb̓iecta: extra de verbo. ſigni. intelligentia. Non .n. in talibus qͣꝫuis verba exigantur ē p̄ſcripta certa forma verborum: ſicut in ſacramento baptiſmi eteuchariſtie. concor Hoſti. dicēs in ſū.Non facio vim vtruꝫ dicat iudex excōico te: vel ſcias te excōicatum: velte excōicatum cognoſce: vel heas teꝓ excōicato: vel reputes te excōicatūvel alia quecunqꝫ: dū tn̄ voluntatem⁊ ꝯſenſū iudicis de pn̄ti expͥmāt: ſicutalias ſimiliter dicitur: exͣ de ſponſa. ſiinter virū. Sed voluntas iudicis ſp̄ualis oīno ꝓ lege ſeruanda eſt. ii. q. 3.audi. qͣꝫuis iniuſte. Et hoc vbi ille intendat ꝑ talia verba excōicare: vt dictum eſt. Ꝙ ſi dubitat̉ de intentiōein dubio eligenda eſt via tutior: vt reputet ſe excōicatum eſſe ẜm Hoſti: etGuil. ⁊ ſic querat abſolutionem. Siiudex dicat excōico vnum de iſtis duobus: credit Guil. illum eē excōicatūde quo iudex intellexerit. Si autē ſciri non poteſt: aut ſi vaga fuerit eiusintentio: neuter eſt vitandus vt excōicatꝰ Itē dic̄ ꝙ ſi iudex dicat excōicote ⁊ abſoluo te: ſi ſimul vtrunqꝫ voluit nihil egit: ſi autem vnum poſt alteruꝫ vtrūqꝫ egit Nōͣ et cū ſn̄ia excōislata ē ſub ꝯditōe nō ligat anteqͣꝫ extatꝯditio ẜꝫ Hoſti. exͣ. e. a nobis. Et ſi pedente ꝯditione appelletur tꝫ appellatio. Sꝫ ſi pure fert̉ ſn̄ia non releuat̉ꝑ appellatione: tranſfert̉ tn̄ cognitiocauſe in ſuꝑiore: exͣ de ſen. ex. ꝑ tuas.Et ſi pendente ꝯditione deſinat eē exſubditus tꝫ ſn̄ia niſi appellet: exͣ d̓ fo.compe. c. penulti. ẜm Hoſti. ⁊ Inno.Item ſi iudex precipiat alicui debitori ꝙ ſoluat infra certum terminuꝫalioquin ſit excōicatꝰ. dicūt Hoſtie. ⁊Inno. ꝙ creditor non pōt terminū ꝓlongare qͣꝫtum ad ſniam excōis .ſ. euitandā: niſi et iudex ꝯſentiat ꝓlōgatōiEt tunc ſi adueniēte 2º termino nonſoluerit iterum ē excōicatus: qꝛ t̓minꝰ videt̉ ꝓlongatꝰ cū acceſſorijs: ſi tn̄ꝑs in pͥmo termino reputat ſibi vt ſatiſfactū: ceſſat tota excōicatio Itē noꝙ ſi is ꝗ ſn̄iam gnͣalem ꝓmulgauitexcōis moriat̉: vel a platione amoueatur: ille qui facit poſtea ꝯͣ taleꝫ ſniaꝫnon ē excōicatus niſi diffiniendo illd̓ſtatuerit. ff. de offi. p̄. l. i. Uel niſi a ſucceſſore expreſſe ꝯfirmet̉: exͣ d̓ loca. c.i. ẜm Hoſti. Excōicari pōt quis etiaꝫꝑ litteras excōicato ignorante ſi hocexpreſſit excōicans ſed non punit̉ intermedio tꝑe ſi ſe ingerat cōioni fidelium. Io. de lig. Sufficit ꝙ ſn̄ia excōitionis vel īterdicti ſit lata publice adhoc vt teneatur quis ad obſeruantiāeius: extra de cleri. ex. mi. illud Excōicatio dicitur perpetua: quia nullum