Ecce qͣꝫtum ſpeciale in conſeruatoreqd̓ nō eſt in delegato: qꝛ dato ꝙ delegatus intromittat ſe de eo qd̓ nō ēſue iuriſdictionis: nō propter hoc locū habet pena: qꝛ nō inuenit̉ expreſſa in eo. Io. an̄. De expenſis: ad ideꝫd̓ īmuni. ec. qm̄. in fi. li. 6. Dicit Pe. d̓ancha. ꝙ conſeruator ē iudex datꝰ adtuendū aliquos ꝯͣ manifeſtas iniurias omnes vel certas: iudiciali nō vteſindagine. Et dicit Io. an. ꝙ ſolus papa pōt dare hos cōſeruatores. Ip̄oꝝaūt cōſeruatoꝝ iuriſdictio ⁊ ptās depēdet a forma litteraꝝ: ⁊ latior ē formā adiūcta poſt ꝯſtitutionem ſtaturmꝰ d̓ off. ⁊ po. iu. dele. li. 6. et cōſtitutꝭ.fi. Attendat̉ ergo tenor litteraꝝ ſicutpriuilegioꝝ Itē ẜm Pe. d̓ ancha. tales pn̄t excōicare ꝓ huiuſmodi notorijs Ite nō ꝙ cōſeruatores eē nō poſſūt: niſi ſint ep̄i ⁊ eoꝝ ſuperiores: abbates: vel ꝗ in cāthedralibus eccleſijsvel collegiatis obtinēt perſonatus vl̓dignitates. Nec aliꝗs pōt eē ꝯſeruator ſui ꝯſeruatoriſ: nec aliꝗs pōt habere ꝯſeruatore eū ꝗ ē ſub eiꝰ iuriſdictōnis dn̄io: vel aſtrictu eccl̓iaſtico vl̓ teporali: exceptꝭ regibꝰ ⁊ reginis: ex deofficio delegati. hac cōſtōe. li. ¶ Iteꝫꝯſeruatores nō pn̄t ꝯmittere vices ſuas exceptis citatiōibꝰ ⁊ ſniaꝝ denūciatiōibꝰ: niſi al̓s eis ꝑ lr̄as ꝯmitte̓tur: ⁊tūc ꝯmitte̓ pn̄t. jͣ. loca ī quibus fuerītdeputati: ⁊ ꝑſonis ſuperiꝰ dictꝭ. Itē n̄p̄n̄t ꝓcedere ꝯͣ aliquos exͣ ciuitateſ: vl̓diocꝭ. ꝗbus fuerunt deputati: nec pn̄taliqͦs citāe vltra vnā dietā a fine illarū diocꝭ. extra de officio dele. hac cōſtitutione. li. ¶ Item ſi conſeruatoresIntromittuntſe de alijs qͣꝫ de iniurijsmanifeſtis: non ſolū incurrunt penaꝫſuſpenſionis: vt dictū ē: ſꝫ etiā ip̄i proceſſus nō valet: qꝛ excedunt fines mādati: exͣ d̓ reſcri. cuꝫ dilecta. Et ſi citauit alique iniuriatore tanqͣꝫ ꝓ noto iāoffēſa: ⁊ eū ob cōtumaciam excōicauit. Si cōſtat lꝫ iniuria ſit facta nonfuiſſe manifeſta: nō eſt excōicatus ẜꝫInn Itē expirat offm̄ ꝯẜuatorꝭ morte concedentis qͦ ad negociā incepta⁊ hoc niſi ad aliud exprimeretur inlitteris eius: vt in. d. c. i Iteꝫ ſciēdumẜm Inno. ꝙ lꝫ conſeruatores non habent iudiciale indaginem in notorijſtn̄ bn̄ poſſūt: qꝛ oīa illa ſine ꝗbuſ eoꝝiuriſdictio nō poſſet explicari intelligūtur eis eſſe cōceſſa. vn̄ pn̄t citare ⁊cōtumaces punire: exͣ de offi. dele. decauſis Ite ſi maleficiū eſt notoriumalijs nō īdiget ꝙ ſuper hoc q̄rat ꝓbationes ⁊ cogat teſtes. 2. q. i. in primis.Itē qꝛ ī notorijs aliꝗs ordo ē neceſſarius. IIteꝫ ſi reus ꝯfitet̉ factū ⁊ dicatꝙ vſus eſt iure ſuo: ⁊ hoc caſu admittet ꝓbatione: aliter enim nō poſſꝫ īplere iuriſdictioneꝫ ſibi cōmiſſā. ſimilit̓oꝫ ꝙ procedat ad īquiſitione qn̄ fc̄mē notoriū: ſꝫ neſcit̉ ꝗs fecerit. Iteꝫ adrepelledū iniuriam pōt inuocare brachium ſeculare ſicut alij iudices Iteſi reus qui fuerat cōdēnatus cōpareat. jͣ. annum: ⁊ dicat ſe velle ſatiſface̓:cognoſcet conſeruator de quantitate damni. Hec Inno Item ſi reꝰ negat maleficium: ⁊ actor velit probare eſſe notoriuꝫ: conſeruator cognoſcet: alias inutile eſſet ſuū offm̄: qꝛ ꝗlibet poſſet negare. Similiter ſi reꝰ fatet̉ maleficiū: ſed dicit non eſſe notorium: qꝛ per eius confeſſione factumfuit notoriuꝫ: ex de cohabita. cleri. etmuli. veſtra.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten