Pſolōis bn̄ficiū ab excōicatōis ſnīa: vel qͣꝫcunqꝫ reuocatōne ipſius vel ſuſpeſiōis ſeuet īterdicti ꝑ vim vel metū extortampn̄tis ꝯſtōis aucͣte oīo viribꝰ vacuamꝰ: ne āt ſine vīdicta violētie creſcataudacia: eos ꝗ reuocatione ſeu abſolutionē hiꝰ vi vel metu extorquent excōis ſn̄ie decernimꝰ ſubiace. Greg. xexͣ de his q̄ vi me. ve cā fi. li. 6. Abſolutionis hꝰ decre. fuit dubitatio: qꝛ regularit̓ q̄ ꝑ mētū fiunt tenent ſeu valent ⁊ obligāt: qd̓ dic vt noͣ. 15. q. 6. auctoritate. Fallit tn̄ ī caſibꝰ ibi notatisad qͦs addo iſtū: ⁊ qꝛ ſicut iniuſta excōicatio ligat: ſic videbat̉ de iniuſtaabſolōe: de pe. di. i. verbum. Ioh. an.Excōis et iniuſtis. humilit̓ .n. dꝫ petere abſolutione: non ꝑ mētū cōpelle̓:qꝛ ſn̄ia paſtoris ſiue iuſta ſiue iniuſtatꝫ. i. q. 3. c. i. ẜm. Gra. ⁊ Bar. Reuocationem. differentiā facit īter abſolution ⁊ r̄uocatione. Et pōt dici abſolutio ſolenis qͦ fit iuxta formā eccleſie.Reuocatio v̓balis ſine ſolenitate: velvbi tenuit excōicatio locū heat abſolutio: vbi n̄ tenuit excōicatio reuocatio. Uel referret̉ reuocatio ad abſolutione ad cautelā. Io. an̄. Sꝫ īterdictū ꝓprie dr̄ relaxari. Archi. Suſpenſionis. ītelligo indiſtincte: vt loꝗtur .i. ſiue ab officio ſiue a beneficio: ſiue ab ingreſſu eccleſie: exͣ de ſē. ex. iscui. Io. an̄. Interdicti. Iſta tria ſuntparia: que omnia ſub eccleſiaſtica cēſura continentur: de ver. ſigni. querēti. Et ſecum trahunt executione. Un̄de ſequens appellatio non ſuſpenditeaꝝ effectū: exͣ de appella. paſtoralis.⁊ in ſcriptis fieri debet: extra de ſent.ex. cū medicinalis. Io. an̄. Uim. Uiseſt maioris rei īpetus cui refiſti nonpoteſt .ſ. commode. ff. e. l. i. Metus aute eſt trepidatio mentis inſtantis: velfuturi ꝑiculi cā. ff. e. l. i. Et exigitur ꝙpn̄s ſit metus lꝫ futuꝝ ꝑiculū: ⁊ quismetꝰ excuſet: nota. sͣ. e. dilecti. Io. an.Et dicit̉ metus quaſi menteꝫ tenensvis tamen plus eſt qͣꝫ metus. Omneeniꝫ qd̓ vi fit ꝑ metū fit: ſed non ecōuerſo: ſed cū metꝰ infert̉ ei reſiſti pōtlꝫ cum periculo. Et cū multis modisaccipi poſſit metus: accipiatur large:vt ſonat iſta littera: ⁊ hoc in odiuꝫ facientis. Nota tamen ꝙ licet aliqua v̓ba dicat talis: que videantur incutere timorem. Illa tamen non ſemperſufficiūt ad iuſtum timorem. Et ideohoc relinquo arbitrio boni viri ẜmquod dicitur in glo. In pluribus aliis: exͣ. e. ti. cum dilectus. Archi. Et qͣꝫuis in excōicatione per vim vel metum extorta idem videatur .ſ. ꝙ ipſoiure non valeat: qꝛ par ius ligādi velſoluendi eſſe voluit: de pe. di. i. verbūdic̄ contra ſcilicet ꝙ valet ẜm Grati.ii. q. z. quatuor. Io. an̄. Ratio eſt. quiavtrobiqꝫ anime conſulitur: quod eſtin dubio faciendum. Poteſt tamenper exemptionem elidi: vt notatur inpredicto. c. quatuor. Extorquet. ergoſi mētum ītulit ⁊ iudex abſoluere noluit non habet locum hec pena: quiaverba ⁊cͣ. extra de clericis non reſidēti. c. relatum. Aliter tamen punieturIohan. an̄. Excommunicationiſ. Nota excommunicatus accipit excommunicari: qd̓ dic vt notatur. 2. q. 4.engeltrudam. Si autem non ipſe excommunicatus: ſed alius hunc metūīferat: ſic excommunicatus erit: ⁊ ſicnon ſumatur p̄dictum argumentuꝫ.