Uicūqꝫ hereticos credentesreceptatōes vl̓ fautores eoꝝſcient̓ p̄ſūpſerīt eccleſiaſticetradere ſepulture vſqꝫ ad ſatiſfactōꝫidoneā excōis ſn̄ie ſe nouerint ſubiacere: nec abſolutiōis bn̄ficiū mereantur niſi ꝓprijs manibꝰ extumulent publice ⁊ ꝓijciat huiuſmō ī corꝑa dānatorū: ⁊ locus ille perpetuo careat ſepultura: extra de hereti. li. 6 Quicunqꝫ laici vel clerici cum vniuerſalit̓ dicat quicunqꝫ: ⁊ ita nullum excipiat.Credentes. illi dicuntur credētes hereticorū qui ore proprio dicunt ſe credere erroribus eorum: de pe. di. i. fie̓ipoteſt. Et hoc indubitatum eſt: ⁊ probatione nō indiget Itē qui adorauerint ⁊ reuerētia ſuo modo exhibuerītconſolationem vel coionem ab hereticis acceperint: vel ſimilia perpetrātq̄ ad ritū eoꝝ ꝑtinet credētes me̓itop̄n̄t factis quibus error eorū expͥmit̉vt poſui exēpla Itē ꝗ ſermones eoꝝ⁊ predicatiōes audierūt: ſi ſemel tātūaudiernt̓: ⁊ nūqͣꝫ ampliꝰ redierint nōdebent iudicari hereticoꝝ credentesnec eī videt̉ approbaſſe qd̓ poſtea vitaret: ar. ad hoc efficax .i. q. i. ꝯſtat Itēſiꝗs eos viſitauit: alimoniā dedit: ducatū preſtitit: vel ſimilia fecit ī ꝗbꝰ nild̓ ritu eoꝝ on̄dit̉: n̄ credo ꝙ poſſintcredentes iudicari. nā hec fiunt qn̄qꝫīteruētu pecunīe: ſecꝰ ſi pͥus erāt lapſi⁊ poſtea ita faceret: de here. li. 6. accuſatus. Oēs tn̄ predictos quos dixi nōdebere iudicari credētes fateor ſuſpicione maxima n̄ carere: ⁊ iō poſſe eisīdici purgationē canonica iuxͣ canonicas ſactiōes Itē ꝗ libros he̓ticoruꝫſuſcipiūt ſi ſtatim eos deſtruxerint incēdio vel alio mō īnoxios iudicādoſcredo .ſ. diſcredētes. 5. q. i. c. i. Alias ſiſuſpecti ſunt ⁊ nō deſtruūt eis ē indicenda purgatio canonica. Arch. Receptatores. gl. Archi. Illi dicūtur tales ꝗ ſcienter recipiūt: ⁊ ſi n̄ frequent̓ar. efficax. de pe. felicis. li. 6. Nā v̓buꝫfrequentatiuū in iure ꝓ ſimplici v̓boponit̉ .i. receptare ꝓ recipere. hoꝝ autē ꝗ ſciēter receptat: ꝗdā ſt̓ ī culpa: ꝗdā n̄. h̓ ſane notādū videt̉ ꝙ iura ciuilia illū vidēt̉ intellige eē receptatore: ꝗ latent̓ recipit ⁊ celat vt ꝯſeruet ⁊manus iudicis euadat vt innuit̉. ff. d̓recep. l. i. Defēſores. glo. archi. Si defenderit ꝗs errorē ipſū dānabilior eſteo ꝗ errat: ⁊ nō ſolū he̓ticuſ: ſꝫ he̓ſiarcha dr̄. 24. q. 3. qui aliorū. Si vero defendit perſonā reſiſtes viribꝰ vel potētia ne ad manus iudicis veniat puniēdus vel excōicādus: pōt ꝯͣ hꝰi defēſores ꝓcedi ad excōicationē: ⁊ ꝓ hꝰ ī p̄ſumptiōe poſſet ei indici purgatio canonica. Fautores. glo. Archi. qui publica ptāte fungunt̉: vt prelati ⁊ p̓ncipes ex ſola omiſſiōe pn̄t dici fautoreſputa ſi ab eccleſia cōdēnatos n̄ fugāt⁊ puniūt ſicut debent. 23. q. 3. qui pōt.Priuate v̓o perſone in hoc caſu ſi nōcapiunt: ſi p̄tereūteſ nō detinēt: fautores dici nō poſſūt. Nā hoc ꝑtinet adeos ꝗ ptāte fungunt̉: ⁊ hͦ ē verū: niſiſint ꝑſone pͥuate tales ꝗ ī iuramentoſe aſtrinxerint. Si eī iurauerint indicare ⁊ celāt n̄ nego eos fautores. Iteꝫſiꝗs excuſat hereticū: nō ex lingue lubrico: nec ꝑ iocū: ſꝫ in conuenticulis:vel inter laicos: ſicut multi ſepe dicētes: Iſti n̄ ſūt tales qͣles dicūtur: necnegāt iſta vel illa: vel forte qꝛ aduocati ſūt aliꝗ: ⁊ defēdēdo eos excuſāt eorū ꝓceſſꝰ: pn̄t dici fautores ꝯſide̓atōe
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten