Druckschrift 
De censuris
Seite
4r
Einzelbild herunterladen
 

Hoſti. ledens cuꝫ pede vel alia parte corporis ſimiliter .ſ. animo iniuriādi qͣꝫtum ad vtrūqꝫ. Idem ſi effūdataquam ſuper eum. Petinens clericūper veſtem vl̓ per frenuꝫ equi: ne clericus liber tranſeat: tenet Inno. ſitexcōicatus in. d. c. nuper. Mouet̉ qꝛviolat̉ perſona: lꝫ mediantibus rebꝰadherentibus perſone. Idē auferētibus res manibus clerici: ſi forteauferat dn̄s vel poſſeſſor qui cōmodauerat clerico vſqꝫ ad certuꝫ temp huiuſmodi: quia ante finitum vſuꝫnon debet tolli. Oecidens equum cuiinſedit clericus: vel lacerās veſtes qͣshabet indutas: dicunt quidā ſit excōicatus: ſi hoc fiat in iniuriam clerici. videt̉ iniuria fieri perſone fitveſtibus ꝗbus induta eſt: equo cui īſedit Secus ſi veſtes fuerūt ſeparatea ꝑſona equo: allegāt. c. contingit.ſen. ex. Hāc opinionē credo veram: lꝫalij cōtrariū dicāt. nam licꝫ canon ſitpenalis ꝓpter qd̓ videt̉ reſtringendI ampliādus: ē tn̄ fauorabilis attētoordine clericoꝝ cui indulget̉: ideoampliādus: exͣ re. iur̄. li. 6. odia. Io. lig. Furātē corrigiā cinctuſ eſtclericꝰ: vel veſtes ꝗbꝰ eſt indutꝰ dicitInno. eſſe excōicatū: qꝛ nullam infert violētiā perſone non ſentit. In caſu credere ꝯtrariū: credo ſit mēte canonis: qͣlitercūqꝫ ꝗs tangat ꝑſonā clerici iniurioſe etiā īcidatin canonē: vt noͣt Archi. in dicto cāone. Io. lign. Fugiens inimicos vtfacilius euaderet eijtiēs clericū eqͦ: ip̄m aſcendens vt fugiat: an ſit excōicatus: ꝯtra pōt argui. Credotutiꝰ tenēdū ip̄m excōicatuꝫ. heceſt iniectio violentia: nec iure fit:inſurgunt verba canonis mens: necobſtat licitū ſit ſibi defendere. Hocveruꝫ ſine leſione tertij. Putare tn̄ inīpoſitiōe pn̄ie pōderāduꝫ qͣlitate neceſſitatis: an īeuitabilis: qꝛ al̓r euāde̓ poterat: an cōmoditas: vt noͣt cle. i. homi. Io. lig. Hac opinionē tenꝫBar. Bri. Tan̄. Sꝫ Pe. cenſuriſeccleſiaſticis tꝫ ꝯtrariū: īter ceterasrōnes hac īducit noͣnda ē et ī alijscaſibus. Dicit .n. non credo alique ſapiēte dictuꝝ tale peccare mortalit̓:neceſſe habebit dice̓ illū excōica. excōicatio ſit et̓ne mortisdānatio: vt. ii. q. 3. nemo. infligit̉ niſi mortali. Cōpellēte clericuꝫ vt exeat fundo per mētum: vt ſibi aliꝗddet: vel vt poſtea ipſe īgrediat̉ fūduꝫdicit Inno. excōicatum: qꝛ fitmanus iniectio in clericuꝫ: nec in resadherēteſ ei: qd̓ credo veꝝ ſi ſit meiꝰv̓balis: ſecꝰ ſi realis ꝯtactū perſoneet ſine violētia p̄ciſa. Io. lig. De illo vero p̄ſeꝗt̉ clericū fugientē vtcutiat: clericuſ ſine ꝑcuſſiōe caditledit̉. Suil. dicit credit īcidatin canone: ſecus ſi ipſe clericus fugiens qͣi coactꝰ precipitat ſe ī aquam: vl̓ad aliud periculuꝫ ſe ingerat vt euadat: quia tunc incidit.Quindecim caſus in quibus incidit in canonem inijtiens manus īꝑſonas eccleſiaſticas.. nondū ē in ꝗbuſdā caſibꝰcutiēs clericū vl̓ religioſū īcidit incanonē:: qꝛ fit ſuadēte diabolo: vt dicit tex. decreti. vel qꝛ eſt manus violeta: hi. 15. caſus ſunt Primꝰē ꝗs ꝑcutit clericū īcedēte in habitu laicali queꝫ ignorat clericū: vt. c. ſiv̓o.. e. ti. ẜm Inno. Io. an̄. etiama 4