Hoſti. ⁊ ledens cuꝫ pede vel alia parte corporis ſimiliter .ſ. animo iniuriādi qͣꝫtum ad vtrūqꝫ. Idem ſi effūdataquam ſuper eum. Petinens clericūper veſtem vl̓ per frenuꝫ equi: ne clericus liber tranſeat: tenet Inno. ꝙ ſitexcōicatus in. d. c. nuper. Mouet̉ qꝛviolat̉ perſona: lꝫ mediantibus rebꝰadherentibus perſone. Idē d̓ auferētibus res d̓ manibus clerici: ⁊ ſi forteauferat dn̄s vel poſſeſſor qui cōmodauerat clerico vſqꝫ ad certuꝫ temp⁊ huiuſmodi: quia ante finitum vſuꝫnon debet tolli. Oecidens equum cuiinſedit clericus: vel lacerās veſtes qͣshabet indutas: dicunt quidā ꝙ ſit excōicatus: ſi hoc fiat in iniuriam clerici. nā videt̉ iniuria fieri perſone qͣ fitveſtibus ꝗbus induta eſt: ⁊ equo cui īſedit Secus ſi veſtes fuerūt ſeparatea ꝑſona ⁊ equo: allegāt. c. contingit. d̓ſen. ex. Hāc opinionē credo veram: lꝫalij cōtrariū dicāt. nam licꝫ canon ſitpenalis ꝓpter qd̓ videt̉ reſtringendI ampliādus: ē tn̄ fauorabilis attētoordine clericoꝝ cui indulget̉: ⁊ ideoampliādus: exͣ d̓ re. iur̄. li. 6. odia. Io.d̓ lig. Furātē corrigiā cū qͣ cinctuſ eſtclericꝰ: vel veſtes ꝗbꝰ eſt indutꝰ dicitInno. nō eſſe excōicatū: qꝛ nullam infert violētiā perſone q̄ non ſentit. Inhͦ caſu credere ꝯtrariū: ⁊ credo ꝙ ſitd̓ mēte canonis: ꝙ qͣlitercūqꝫ ꝗs tangat ꝑſonā clerici iniurioſe etiā īcidatin canonē: vt noͣt Archi. in dicto cāone. Io. d̓ lign. Fugiens inimicos ⁊ vtfacilius euaderet eijtiēs clericū d̓ eqͦ:⁊ ip̄m aſcendens vt fugiat: an ſit excōicatus: ꝓ ⁊ ꝯtra pōt argui. Credotutiꝰ tenēdū ip̄m excōicatuꝫ. Nā heceſt iniectio ⁊ violentia: nec iure fit: gͦinſurgunt verba canonis ⁊ mens: necobſtat ꝙ licitū ſit ſibi defendere. Hocveruꝫ ſine leſione tertij. Putare tn̄ inīpoſitiōe pn̄ie pōderāduꝫ qͣlitate neceſſitatis: an īeuitabilis: qꝛ al̓r euāde̓n̄ poterat: an cōmoditas: vt noͣt cle. i.d̓ homi. Io. d̓ lig. Hac opinionē tenꝫBar. Bri. ⁊ Tan̄. Sꝫ Pe. d̓ cenſuriſeccleſiaſticis tꝫ ꝯtrariū: ⁊ īter ceterasrōnes hac īducit q̄ noͣnda ē et ī alijscaſibus. Dicit .n. non credo alique ſapiēte dictuꝝ tale peccare mortalit̓: gͦneceſſe habebit dice̓ illū n̄ eē excōicatū. Nā cū excōicatio ſit et̓ne mortisdānatio: vt. ii. q. 3. nemo. n̄ infligit̉ niſi ꝓ mortali. Cōpellēte clericuꝫ vt exeat d̓ fundo per mētum: vt ſibi aliꝗddet: vel vt poſtea ipſe īgrediat̉ fūduꝫdicit Inno. nō eē excōicatum: qꝛ n̄ fitmanus iniectio in clericuꝫ: nec in resadherēteſ ei: qd̓ credo veꝝ ſi ſit meiꝰv̓balis: ſecꝰ ſi realis ꝑ ꝯtactū perſoneet ſine violētia p̄ciſa. Io. d̓ lig. De illo vero ꝗ p̄ſeꝗt̉ clericū fugientē vt ꝑcutiat: ⁊ clericuſ ſine ꝑcuſſiōe cadit ⁊ledit̉. Suil. dicit ꝙ n̄ credit ꝙ īcidatin canone: ſecus ſi ipſe clericus fugiens qͣi coactꝰ precipitat ſe ī aquam: vl̓ad aliud periculuꝫ ſe ingerat vt euadat: quia tunc incidit.Quindecim caſus in quibus nō incidit in canonem inijtiens manus īꝑſonas eccleſiaſticas.¶ 4º. nondū ē ꝙ in ꝗbuſdā caſibꝰ ꝑcutiēs clericū vl̓ religioſū n̄ īcidit incanonē: ⁊ hͦ iō: qꝛ n̄ fit ſuadēte diabolo: vt dicit tex. decreti. vel qꝛ n̄ eſt manus violeta: ⁊ hi. 15. caſus ſunt Primꝰē cū ꝗs ꝑcutit clericū īcedēte in habitu laicali queꝫ ignorat clericū: vt. c. ſiv̓o. 2º. e. ti. ⁊ ẜm Inno. ⁊ Io. an̄. etiama 4
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten