et in ſpeluncis et in cauernis terre ⁊cͣ. Iuſtusenim abnegat ſeipſū. crucifigens mēbra ſuacum vicijs et ꝯcupiſcencijs. vt ſibi munduscrucifixus ſit et ipſe mundo. Nō habet ciuitatem manētem; ſed futuram ſibi inquirit Suſtinet ſeculum quaſi exiliū clauſus ī corpore. Incola īquit ego ſum in terra et peregrinus ſicutomnes patres mei remitte mͥ vt refrigerer pͥus ꝙ abeam ⁊ āplius non ero. heu michi quiaīcolatus meus ꝓlongatus eſt ⁊cͣ. Quis īfirmatur ⁊ ego non īfirmor. nā peccata ꝓximorumfrixoriū ſūt iuſtoꝝ Hoc ē irrignū qd̓ caleſ axefilic ſue dedit ī dotē. ¶ De hoſtibus hoīs cxixIlicia ē vita hoīs ſuꝑ terrā. An non veremilicia eſt/ cum multiplices hoſtes inſidient̉ vt capiāt/ perſequāt̉ vt perimāt. demōet homo mūdus ⁊ caro. Demō cum vicijs. hōcum beſtijs caro cum ſenſibꝰ mundꝰ cū elementis Caro autē ꝯcupiſcit adu̓ſus ſpm̄ ⁊ ſpūs aduerſus carnē Verum nō ē nobis colluctacō tm̄adu̓ſus carnēet ſanguinem ſed aduerſus principes et ptātes adu̓ſus mūdi rectores tēbrarūhaꝝ: cōtra ſpūalia neqͥcie ī celeſtibꝰ. Adu̓ſariꝰenī nr̄ dyabolꝰ tāquā leo rugiēs circuitq̄rensquē deuoret Accēdūt̉ ignea tela neqͥſſi morsingredit̉ ꝑ feneſtras/ oculus aīam depredatur