¶ De miſeria bonoꝝ et malorū. ca xviij.On eſt gaudere impijs dicit dn̄s. per qd̓peccat homo ꝑ hoc et torquetur. vermisenim ꝯſcientie numꝙͣ morietur / et ignis rōnisnumꝙͣ extinguetur. Vnde hij qui operant̉ iniōtatē et ſeminant dolores et metunt eos flantedeo. ſciant ſe ꝑijſſe in ſpiritu ire et ſe eſſe ꝯſūptos. Suꝑbia inflat / inuidia rodit/ auaricia ſtimulat/ ira ſuccendit / angit gula diſſoluit luxuria litigat mendaciū / maculat homicidiū. ſic etcuncta viciorū portenta. ut que homini ſūt oblectamenta ad peccandū. d̓o ſint inſtrumentaad puniendū Inuidus alterius rebꝫ marceſcitopimis. et Inuidia ſiculi non inuenere ti ranni.maius tormentū Viciū enim corrūpit naturamat ait aplūs. quia euanuerunt in cogitatioībꝫſuis et obſcuratū eſt īſipiens cor eoꝝ. ꝓpter qd̓tradidit illos deus in deſideria cordis corū utfaciant ea que non expediūt. Sed et qui pievolunt viuere in criſto iheſu ꝑſecutiones patiētur. Sancti nāqꝫ ludibria experti ſunt. inſuꝑet vincula et carceres. Iapidati ſunt ſecti ſunttemptati ſunt/ in occiſione gladij mortui ſunt:circuierunt in melotis et pellibꝫ caprinis. egētes anguſtiati/ afflicti quibꝫ dignus non eratmundusʸ in ſolitudinibꝫ errantes in montibus
.j