De ſanctoIohanne
oculum dexterum Et ideo figuratus eſtpͥ. Re. xi. ꝑ Naas qui eruere volebat q̄niuꝫ oculos dextros quos capiebat Cupit enim dyabolus. ꝙ peccata dimittamus tm̄ propter penam inferni ſed nonpropter deū. Timor filialis eſt qn̄ hō facit bona ⁊ vitat mala: nō propter timorem īferni: ſed ex caritate dei tantū. Sienim ſciret ſe nunqͣꝫ ſenſiturū aliquā penam neqꝫ tēporalem neqꝫ eterna. tn̄ ꝓpter reuerentiā ⁊ caritatem dei quaꝫ habet ad deū. vellet ſibi cauere a peccato ſicut filiꝰ qui habꝫ dulcē pr̄em. qui ſi ſciret ſe nullā offenſionē recipere. tn̄ ex caritate timeret pr̄em ſuū offendere. Et ille timor perfectus ē Et de illo dicit pſalmiſta Timete dn̄m om̄s ſancti eiꝰ. Timor em̄ ille manebit poſt hāc vitā Unde Pſal. Timor dn̄i ſanctus ꝑmanēsin ſeculum ſeculi. Hunc timorē .ſ. filialem habuit btūs iohānes euāgeliſta. qͥdeum ex toto corde ſuo dilexit. Qd̓ pꝫin hoc: qꝛ pr̄em ſuum ⁊ oīa q̄ habuit velhabere potuit ꝓpter deuꝫ dereliquit. ſpōſam ſuam dimiſit ⁊ ſibi adheſit et ꝓptereum mori paratus fuit. Io. xv. Maiorem caritatē nemo habet vt animā ſuaꝫquis ponat pro amicis ſuis. ⁊ qꝛ xp̄m extoto corde dilexit. Ipſe em̄ diligentesſe diligit. Prouerb. viij. Ego diligentes me diligo. Quaꝫ dilectionē xp̄s inmultis on̄debat beato iohāni. Primoqꝛ eum ī ſua trāſfiguratione ſpecialit̓ aſſumpſit ⁊ gloriā ſuaꝫ ſibi demonſtrauitSecundo in hoc ꝙ eum finaliter ſuprapectus ſuum recumbere fecit: ⁊ ibi fonte diuine ſapiētie eū potabat. ⁊ tantumde eo hauſit ꝙ ſuꝑ om̄s ſanctos de trinitate ⁊ diuinitate altius diſputauit: quādo dixit. In principio erat verbum ⁊cͣ.Tercio qꝛ ſibi ſecrete ꝓditorē ſuū oſtēdit. Quarto: qꝛ eum in fratrem elegit:qn̄ ſibi matrē ſuam tribuit dicens Eccemater tua. Ad matrē aūt dixit. Ecce fili
us tuus Iohā. xix. Quīto ex eo ꝙ nōcōi morte: ſed ſpeciali ip̄m mori voluit.Cū eī nonagītanouē eſſet ānoꝝ apparuit ei dn̄s cum diſcipulis ſuis dices Ueni dilecte mi ad me qꝛ tēpus ē vt in mēſa mea cum fratribꝰ tuis epuleris. Surgens autē iohānes cepit ire. Cui ait dominus. Dn̄ica die venies ad me. Ueniente autem die dn̄ica ōnis populus cōuenit in eccleſia que erat in nomine eiꝰfabricata. Tunc a pullorum cātu predicauit eis fidem. hortans eos vt ī fide eſſent ſtabiles ⁊ in mādatis domini feruētes. Poſtea foueā quadratam iuxta altare iuſſit fieri ⁊ terrā extra eccleſiā ꝓijcideſcendenſqꝫ in foueam expanſis ad deum manibus dixit. Inuitatus ad cōuiuium tuum ecce venio. gratias agēs: qꝛdignatus es me ad tuas epulas inuitare. ſciens ꝙ ex toto corde meo deſiderote. Cunqꝫ orationem feciſſet. tanta luxſuper eum emicuit ꝙ nullꝰ in eum reſpicere potuit. Recedente āt illo lumīe fouea plena manna inuenitur: et quid decorpore eius ſit: deus nouit: RogemꝰDe eodem Sermo xi.Ilectus meus mihi ⁊ ego illi. Canticorum ij. Iſta verba pn̄t eſſexp̄i loquentis de ſancto iohāne euāgeliſta. Dicit ergo. Mihi ⁊ ego illi: ſuꝫ ſpeciali amore cōiunctus. Ipſe eī Iohannes ſpecialit̓ dicit̉ diſcipulus quem diligebat xp̄s. Circa iſtam dilectionē xp̄iad iohānem de duobꝰ querere poſſumPrimo que fuit cauſa ꝙ xp̄s iohānemintantū dilexit. Secundo q̄ fuerunt ſigna dilectionis. Circa primum ſciēduꝫeſt ꝙ tres fuerunt cauſe dilectionis xp̄iad iohānem. Prima fuit puritas ipſiꝰ.Cum āt xp̄s ſit cādor eterne lucis ⁊ ſpeculum ſine macula vt dicitur Sapiētievij. Ergo diligit puritateꝫ ⁊ mundiciā