In diecorporis chriſti
fieri voluit. ⁊ ſe exhibuit nobis Cum eīpater ⁊ filius ⁊ ſpirituſſanctus conſiliuꝫhaberent quis eorum humanitatem accipere deberet: ſicut dr̄ yſa. vi. Dixit deus pr̄ ad filiū ⁊ ſpiritumſanctū. Quemmittā: ⁊ quis ibit ꝓ nobis Rn̄dit filiꝰ.Ecce ego: ſupple preſto ſum. mitte me.Illā gratiā debemus hr̄e ī corde: ⁊ ei ſedulas grauas referre Secundo oſtēditgr̄am in hoc ꝙ pauꝑ fieri voluit in tēpore: vt nos ditaret in eternitate. ſicut dr̄ij. Choꝝ. viij. Scitis gr̄am dn̄i nr̄i Iheſu xp̄i: qm̄ cum diues eſſet ꝓ nobis egenus factus eſt: vt illius inopia diuiteseſſemus. ⁊ hec fuit gr̄a magna ꝙ dominus celi ⁊ terre pauperrimus hominumfactus eſt vt nos ditaret ⁊ ad celeſtia regna reuocaret: qꝛ in hoc ꝙ frter nr̄ factꝰeſt: nos heredes eius facti ſumus Undeapoſtolus ad Titū iij. Apparuit humanitas ⁊ benignitas ſaluatoris vt iuſtificati gratia ipſius: heredes ſumus ſcd̓mſpem vite eterne Iſtā gratiā ꝙ .ſ. nos ditaret factus ē pauꝑ: ſemꝑ debet hō habere in memoria. ſicut monet Treno. iij.Recordare pauꝑtatis mee. quā ſcꝫ ꝓ teſuſtinui vt ⁊ nos ꝟſa vice libeter ſuſtīeamus propter eum paupertatē. Pern̄.Magna abuſio ⁊ nimiſ magna ꝙ diuesvult fieri miſer vermiculus pro quo deus maieſtatis miſer factus eſt Si vis loqui de pauꝑtate xp̄i: require in ſermonede natiuitate eius .ſ. Paruulus natus ēnobis. Tercio on̄dit nobis gratiam ſuāin hoc ꝙ propter peccata noſtra mori voluit vt nos ſaluos faceret Roman̄. iij.Omnes enim peccauerunt ⁊ egent gr̄adei: iuſtificati gratis per gratiam ipſius.per redemptionē que eſt in xp̄o Iheſu.ad Epheẜ. primo In quo habemus r̄dēptionem ꝑ ſanguinem ipſius ⁊ remiſſionem peccatoꝝ ſcd̓m diuitias gratie eiusid eſt ſcd̓m diuitias gratie eius que ſuꝑabundauit in nobis. Et bene dicit ſuper
abundauit gratia eius in nobis. Abundans enim gratia in nobis eſt quando amicus moritur pro amico. Superabundans autem fuit gratia chriſti in nobis:qui non ſolum pro amicis: ſed etiam ꝓinimicis mortem ſuſtinuit. Unde Apoſtolus ad Romanos quinto. Cum inmici eſſemus reconciliauit nos ⁊cͣ. Iſtāgratiaꝫ debemus in memoria ſemper habere. ſicut dicitur Eccleſiaſtici xxix. Gratiam fideiuſſoris tui ne obliuiſcaris: dedit animam ſuam id eſt vitam pro te Fideiuſſor iſte eſt chriſtus. Totus mundus per peccatum primi hominis dānatus fuit: ⁊ poteſtati dyaboli ſubiectus:⁊ per nullum hominem quantumcunqꝫſanctum redimi potuit vel abſolui. et cōpatiens filius dei venit in mundum: ⁊ fideiuſſor hominis factus eſt. Poteſt tamen aliquis pro tam magna cauſa fideiubere: ꝙ oportet eum aliquando domūrelinquere: ⁊ quandoqꝫ hereditatem: ⁊quandoqꝫ vitam Sic fecit chriſtus fideiuſſor noſter Ideo dicit̉ Hieremie xij.Reliqui domum meam id eſt celum. dimiſi hereditatem meaꝫ. id eſt ſynagogādedi dilectam animā meam. id eſt vitaꝫmeam in manus inimicorum meorum.Sic ergo patet gratiā filij. Tercio ꝓponit nobis cōicationē ſpūſſancti: quā ſemꝑ hr̄e debemus in memoria Cōicat enꝫnobis ſpūſſcūs ſeptem dona ꝯͣ vij. pctāmortalia Require in ẜmo. O qͣꝫ ſuauises dn̄e. in die pēthecoſtes RogemusIn die corporis xp̄i Sermo CvijEnatibus illis accepit Iheſus panē. beſnedixit ac fregit: deditqꝫ diſcipulis ſuis ⁊ ait Accipite ⁊ comeditehͦ eſt corpꝰ meū Mat. xxvi. In luc. xxijadditur: qͦd ꝓ vobis tradet̉ Mar. xnij.