Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Vi.Sermone

nos creauerat Ipſe tamen miſertus noſtri cum per nullū reduci poſſemus: charitatem perpetuam quam ad nos habuit nobis oſtendit: ⁊ nos ad ſe traxit Unde ait Hiere. xxxi. In chritate perpetuadilexi te: ⁊ ideo attraxi te miſerans. Etnon ſolum retraxit nos ſed adhuc cū abeo recedimus ꝑ charitateꝫ nos r̄trahit.ſicut pater dilectum ſuū filium Hoc eſtquod xp̄s dixit Iohānis vi. Nemo poteſt venire ad me niſi pater qui miſit metraxerit illū ⁊cͣ. Quomodo auteꝫ paternos trahat: oſtēdit ꝓpheta Oſeexi. Infuniculis adam traham te. id eſt vincul̓charitatis. Funiculi adaꝫ ſunt flagella?tribulatio: fames: ſius. ⁊cͣ. Iſti dicunt̉funiculi adam: qꝛ per illa flagellatus fuit adam propter peccata ſua: ⁊ tractusper penitentiaꝫ ad deum Talia dicunturvincula charitatis. qꝛ talia immittit pater celeſtis filijs ſuis ex charitate. ſic̄ dicitur Hebr. xij. Quem diligit caſtigatFlagellat enim omnē filium quem recipit. Exemplum in filio prodigo qui receſſit a patre: ſed vrgente neceſſitate famis redijt ad patrem. Iſtam charitatēpatris in memoria habere debemus? etſic gratias referre Iuxta illud Ephe. viGratias agentes ſemper pro omnibusGloſa. non ſolum pro proſperis: ſed etiam pro aduerſis gratias agere debemus Sicut beatus iob: qui poſtqͣꝫ perdiderat omnia dixit Dominus dedit: dominus abſtulit Iob pri. ſit nomen dn̄ibenedictum. Secundo on̄dit nobis ſuam charitatem in hoc ꝙ pro redimēdisnobis filiū ſuum dedit Io. iij. Sic deꝰdilexit mundum vt filium ſuum vnigenitum ⁊cͣ. Gregorius O ineſtimabilisdilectio charitatis: vt ſeruum redimeres filium tradidiſti. Uere magna eſſetprincipis charitas ad ſeruum: ſi traderet filium ſuum in captiuitatem vt ẜuuꝫliberaret. ſed maior ſi traderet in mortē

quod fecit pater celeſtis. pri. Iohā. nij.In hoc apparuit charitas dei in nobis qͦniam vnigenitum ſuū miſit in munduꝫ:vt viuamus per ipſum. id eſt ꝑ morteꝫ eius. Iſtam etiam charitatem debemushabere in corde noſtro vt euꝫ verſa vicediligamus. exquo ip̄e prior dilexit nosNihil requirit a nobis deus: niſi ꝙ euꝫex toto corde diligamus. Ipſe enim ſecundū Pſal̓. bonoꝝ noſtrorum operation non indiget: ſed tantū cor noſtꝝ defiderat. Prouerb. xxiij Fili prebe mihicor tuum Et illud Mat. xxij. Diligesdominum deum tuum ⁊cͣ. Quantū adintellectum ex tota anima tua. quantuꝫad affectū ex tota mente tua. quantū adcontinuam ipſius memoriam: ſemꝑ ponit totum vt nihil remaneat quod ad amorem dei patris nō cōuertatur. Tercōdeus pater exhibuit nobis ſuā charitatem in hoc ꝙ nō ſolum nobis filiū ſuumtradidit: ſed etiā ꝙ nos in filios adoptauit. pͣ. Io. iij Uidete qualem charitatēdedit nobis pr̄ noſter vt filij dei nomīemur ⁊ fimus Gal̓. iij. Om̄s vos filij deieſtis ꝑ fidē in Iheſu xp̄o. Si āt ſumꝰ filij dei: erimus ⁊ heredes regni celeſtis.ſicut dr̄ pri. Io. iij. Cariſſimi nunc filijdei ſumus ⁊ nōdum apparuit nobis qͥderimus. ſcimꝰ qm̄ cū apparuerit ſimilesei eximus: qn̄ videmus eū ficuti ē. Iſtāetiā charitatē debemus hr̄e in mēoria ꝙfilij dei ſumus ⁊ ꝙ pr̄nitatem nō amittamus: ⁊ tāqͣꝫ adulteri filij ab hereditatenō amoueamur. pri. Io. ij. Filioli manete ī eo: vt cū apparuerit hēamus fiduciam ⁊ nō ꝯfundamur ab eo ī aduētu eiꝰ⁊ ſic patet charitas dei patris. Secūdodebemus hr̄e ī mēoria gr̄am filij quā nobis exhibuit q̄ triplex ē. Prīo ꝙ ꝓ nobis hūanā aſſumere voluit naturā. Dehac dicitur Luce pri. Aue gr̄a plena ⁊cͣUere magna fuit gratia ꝙ voluit filiusaltiſſimi tantum ſe humiliare: ꝙ homo