De eodemSermo. ¶O.
peccant homines ex induſtria ſiue ex mera malicia De hoc dicitur in verbo propoſito ꝙ eſt peccatum in ſpiritumſanctū⁊ nō remittetur hic neqꝫ in futuro. Qd̓exponens magiſter ſentēciaꝝ in ij. libroin fine dicit ſic Peccatuꝫ in ſpm̄ſcm̄ dicitur irremiſſibile: nō ꝙ aliquādo nō remittatur: ſed quia vix aut raro vel difficulter remittet̉ Eſt autem peccatuꝫ ī ſpiritumſanctum quadruplex. Primū eſtnimia deſperatio de venia: ⁊ in illo peccauit Cayn: qui ait. Maior eſt iniquitasmea qͣꝫ vt veniā merear Iſidorus Peccata peccatis addit deſperans vbi creditſe veniam non adipiſci? quod ē peccare īſpiritūſanctum: quia putat deuꝫ aūt nolle aut non poſſe dimittere. Secundumeſt nimia p̄ſumptio de dei miſericordia.⁊ in illo peccauit origenes qui dixit: nullum propter peccatuꝫ dānari. Quia fic̄dicit Hieronimus ſuper illud Mat. xij.Non remittetur ei neqꝫ hic neqꝫ in futūro. Origenes dixit omnes peccatoresveniam conſecuturos poſt vniuerſale iudicium tranſactū: licet multa peccata ꝑpetraſſent. Tercium eſt finalis impenitentia. ⁊ in hoc peccauit Saul qui correptus de inobedientia contempſit penitere Licet enim diceret Peccaui: non tamen intendit: ſed impenitens fuit vſqꝫin finem vite ſue. Quartum eſt īpugnatio gratie. ⁊ taliter peccant om̄s gratiamdei percipientes ⁊ ab ea recedentes ⁊ eāimpugnantes. Et de talibus dicitur ij.Pr. ij. Si enim refugientes coīquinationes mundi in cognitiōe dn̄i noſtri ⁊ſaluatoris Iheſu xp̄i. his rurſum īplicati ſuperant̉: facta ſunt eis poſteriora prioribus peiora Melius em̄ erat illis viāiuſticie nō cognoſcere qͣꝫ poſt cognitamretrorſum conuerti ab eo quod tradituꝫeſt eis ſancto mandato Hoc modo peccauit iudas qui relicto ſeculo ſecutus ēdominum. ⁊ poſtmodum in peccatum ē
lapſus. Sciendum tamen ꝙ quantūcūqꝫ homo peccauerit ſiue in patrem: ſiuein filium: ſiue in ſpiritum anctum: ſi an̄mortem penituerit veniam impetrabit.Sed qui per finalem impenitentiaꝫ peccauerit in ſpiritūſanctū: illi non remittetur hic neqꝫ in futuro ſeculo Unde notaꝙ non poteſt ſciri de aliquo vtrum ī ſpiritumſanctum peccauerit: niſi cū ab hacvita deceſſerit. niſi forte alicui per ſpiricumſanctum mirabiliter fuerit r̄uelatū.¶ Item de eodem Sermo Cv.Ilius hominis habet poteſtatem in terra dimittendi peccata Lucev. Duplicem poteſtatem oſtendit dominus in iſto paralitico .ſ. ꝙ ei pctā dimiſit ⁊ eū ab infirmitate ſanauit Un̄ notādum ꝙ dn̄s oſtendit poteſtatē ſuā mundum ingrediens: in mundo viuens: demundo exiens: ⁊ oſtendet ad iudiciū veniens. Primo on̄dit potentiam ſuā mūdum ingrediens in hoc ꝙ ꝯͣ curſuꝫ nature virginem fine viri cōſortio fecūdauitDe hac ptāte dixit beata virgo quādofilium dei ꝯceꝑat. Magnificat aīa meadominum. ⁊ ſequitur. Quia fe. mi. magna qui po. ē Lu. i. q. d. Tā magna quāta mihi fcā ſunt nullꝰ potuit facere mihiniſi op̄s deus qui ſuꝑ oīa potēs ē Glo.Nil meis meritꝭ attribuo ſꝫ meā magnitudinē ad illū refero qui eēntialiter potens ē. qui de ꝑuis magnos: de īfirmisfortes facere p̄t Aug. Magna tibi fecitꝟgo bn̄dicta vt tu creatura ederes creatorē: famula dn̄m generares. vt ꝑ te deus mundum redimeret. per te mundumilluminaret. ⁊ per te hominem ad vitamreuocaret Uere magna dei potentia quiper infirmam virginem potenter mūduꝫde dyabolica poteſtate liberauit. Hancpoteſtatem propheta in ꝑſona generis