lxxxv.Sermone

ſi tenon audierit ⁊cͣ. ſit tibi ſicut ethnicꝰ⁊ publicanus Requi. feria. iij. ante letare Tercio debet attendere homo quādoloquatur. eſt enim tempus loquendi ettempus tacendi. vt patꝫ Eccle. iij Hieronimꝰ. ſit ſermo tuus modeſtus ⁊ ſuotꝑe proferendus. Rabanus. Si loquidelectat ꝓuide vt materia ſit honeſta locus congruus. ſermo breuis: verbum apertū .i. debito tempore prolatuꝫ. ſicutdicitur Ecc̄i. xx. Ex ore fatui reprobaturparabola: qꝛ nō dicꝫ eā debito temporeq. d. licet aliquando ſtultus dicat ſermonem verum tamen reprobatur. ex eo qꝛnō dicit eum debito tempore. Debꝫ ergo valde diligenter attendere debitumtempus ⁊ nō prius loqui qͣꝫ oportꝫ Ecc̄ixxxij. Adoleſcens loq̄re in cauſa tua vixet ſi bis interrogatꝰ fueris: habeat caputreſponſum tuū. hoc eſt contra illos q̄ prius reſpōdent qͣꝫ interrogantur. Qui indiſcrete loquitur ē ſimilis ciuitati que ēſine muro Pro. xxv. Sicut vrbs patēsſic qui non pōt loquendo cohibere ſpiritū ſuum. Iteꝫ eſt ſicut domus fine oſtioque fine cuſtodia eſt quā intrat quicūqꝫvult. Pſal. Pōe dn̄e cuſtodiā ori mēoet hoſtiū circunſtantia labijs meis Prouer. xiij. Qui cuſtodit os ſuum cuſtoditanimam ſuā. qꝛ mors et vita in manibꝰlingue Exemplū in adoleſcente qui gloriabatur interfeciſſe ſaul. cui dixit dauidOs tuum locutum eſt contra te ⁊ ſtatiꝫfecit occidi eum. Nota hiſtoriā. ij. Re.i. Quarto debet homo attendere quō loquatur Colo. nij. Sermo veſter ſemꝑ īgratia ſit ſale conditus: vt ſciatis quō oporteat vnicuiqꝫ loqui. Iſtum ſalem accepit hō ante baptiſmum quādo diciturſibi. Accipe ſalem ſapientie ⁊cͣ. Si ergoſcis condire pulmenta tua. quare nō ſcꝭcondire verba illa. Augu. Eligis cibosquos comedis. ⁊ cur non eligis verba q̄loquaris: Eccle. v. Ne temere quid lo-

quaris et cor tuum nō ſit velox ad loquēdum ſermoneꝫ Grego. Obſecro diſcequaliter debeas vnicuiqꝫ loqui RabanꝰLoqui anteqͣꝫ didiceris preſumpti oīs ēſubuerſio ſcripture. error moris deſtructio fidei. diſſipatio religionis. turbatiopacis. deceptio ſimplicium. indignatioperitorum. nihil incorrigibiliꝰ īter frēs:nihil intollerabilius inter ciues. nihilpericuloſius inter milites. nihil turpiꝰ īter honeſtos. yſido. Que deperdita eſtloquendi eſt ratio: qua vel bonum benevel malum ſiue bonum male. vel maluꝫbene profertur BDonum quippe bene loquitur qui ea que recta ſunt huiliter annunciare videtur. Malū loquitur malequi quodlibet viciuꝫ ſuadere conat̉ Bonum male loquitur qui quodlibet rectūarroganter predicare ſentitur Malū bene loquitur qui aliquod vicium narrādodeteſtatur: vt ab hoc hoīes auertanturHiero. ſemper linguā tuam de bonis loqui aſſueſce ⁊ aditu tuum ad bonorū magis laudem qͣꝫ ad maloꝝ vituperationēaccōmoda. yſi dorus. Diſce bene loquicorde ore ⁊ oꝑe. Corde bene loquit̉ quicharitatem non ſimulat Ore bene loquitur qui alios bene docet ⁊ manſuete corripit. Oꝑe bene loquit̉ qui alios bonisexemplis edificat Corde male loquiturqui interius cogitationes noxias: et meditationes meditatur. Ore male loquitur qui pro eo qͦd male agit flagellat̉ etmurmurat Opere male loquit̉ qui male viuendo exemplis ſuis alios ad praue agēdum informat Exemplum de male loquētibꝰ refert gregorius ī dyalogoHomo quidam habens filium quinqꝫannorum: quem valde diligens docuitturpit̉ loqui ⁊ male quotiens animo ſuoaliquid obſtitiſſet: quadam die cum pater teneret euꝫ in brachijs ⁊ male loquetur vidit demones venientes Et clamauit. O pater nam et demones veniunt

ni