Xxxvii.Sermone
Un̄ iob. xx Panis eius id ē corpus eiꝰid ē xp̄i ī vtero illius .i. peccatoris vertetur in fel aſpidū ītrinſecus. Quātū aūtdiſplicet dn̄o ꝙ īmundi accedūt ad corporis coīonē pꝫ in oſa. qui cū tētegiſſetarcham ī qua erat manna ſcum: ſtatī cecidit ⁊ expirauit: eo ꝙ ea nocte cuꝫ vxore ſua dormierat. qd̓ videns dauid timuit archā inducere in domū ſuā. notahiſto. ij. Re. vi Gre. Intuēdū eſt quātū delinquat qui ad corpus dn̄i reꝰ accedit. Si ille morte mulctatur qui archādnīci corporis figurā geſtātē minori qͣꝫdebuit reuerētia tetigit ſi dauid tunc timuit figurā corporis dnīci inducere indomū ſuaꝫ:? qui adeo bonus erat ⁊ ꝑfectus ꝙ dn̄s d̓ eo dixit. Inueni viꝝ ſecūdum cor meum. Multo magīs debuitxp̄ianus timere exn̄s ī peccatis corpusxp̄i ad os ſuū ſumere. Si centurio dixit. domine nō ſum dignus vt intres ⁊cͣQūo tu peccator preſumis in os tuumſumere. Si iohānes baptiſta ſanctiſſimus īter natos mulierū ꝯtremuit ⁊ nōaudebat tangere verticē xp̄i: qūo tu miſer peccator ſciens te in peccatis audeseius corpus manducare. Et tamē licetnullus poſſit ſe reputare dignū: nemotamē debet ꝓpter hoc coīone pretermittere ſi enim dolet de pctīs ⁊ cōfeſſus fuerit dn̄s ꝑ ſuā mīam īplebit qd̓ in nobisdeficit Exemplū monachus quidā preꝑauit ſe ad coīonē quātū potuit Cūpoſtagnus dei in oratio ne iaceret vidit ī manibus ſacerdotis puerum Iheſum quaſi in cruce pendentem: ⁊ omnia vulneraeiꝰ ſanguine fluebāt. Turbatꝰ gͦ timuitet reputauit ſe indignū ⁊ nō cōmunicauit cum alijs. Dicta miſſa cum eſſet inoratione: apparuit ei beata virgo dicēsCur nō hodie ſumpſiſti corpus filij meiIlle reſpondit nō dignū ſe eſſe. Deatavirgo reſpōdit. Tu te cogitas indignūet quis poteſt eſſe dignus? Roga eū vt
te faciat dignum: ⁊ vide ne cetero ſimile facias. Secundo notandū ꝙ agnuspaſchalis comedebat̉ igni aſſatus: perquod ſignificat̉ ꝙ illi qui corpus xp̄i digne volunt ſumere debent eſſe accenſi igne caritatis ad deum ⁊ ꝓximum. Undeprecepit dominus Leuitici. vi. dicens.Ignis in altari meo ſemꝑ ardebit: quēnutriet ſacerdos ſubijciens ligna mane⁊ veſpere per ſingulos dies GregoriusAltare dei eſt cor noſtrum: in quo debetardere ſemper ignis caritatis: quem mane ⁊ veſpere nutrimus dum chriſtum iudicatum mane ⁊ veſpēre crucifixuꝫ recolimus. Dernhardus. Semper reddatte mihi amabilem calix quem bibiſti. opus noſtre redemptionis. Uideat autēquilibet quomodo nutriat ignem ī altari cordis ſui: ꝙ nō imponat ignem alienum: ſcꝫ luxurie: inuidie: male concupiſcentie: ne ſibi cōtingat ſicut Nadab etAbiu: qui ignem alienuꝫ obtulerunt coram domīo ī thuribulis ſuis: ⁊ egreſſusignis a domino: id eſt de celo: ⁊ extinxiteos Nota hyſtoriā Leuit̓. x. Et ſicut d̓rNumeri. xvi. ꝙ Chore ⁊ ſui complicesducētos ⁊ quiquaginta: qui inuidebātUaron ⁊ Moyſi de principatu cum ſtarent coram domino ⁊ haberent thuribula in manibus: egreſſus eſt ignis d̓ thuribulis: ⁊ deuorauit eos omnes. Siccontinget illis qui ignem inuidie habētin cordibus ſuis pro igne dilectionis.Ideo quilibet probet ſe anteqͣꝫ accedatquia ſi non habeat caritatem ad deuꝫ excōmunicatur ab apoſtolo prima Choꝝ.xvi. capitulo. Qui nō diligit dominuꝫIheſum: ſit anathematizatus: id ē excomunicatus. Unde talibus cōſulendū ēqui nō habēt caritatē ⁊ deuotionē: ꝙ abſtineant ſe quouſqꝫ deuote poſſunt accedere. dummō ſine alioꝝ ſcādalo poſſintſuperſidere. Et ſi non inſtat neceſſitas?nulla tamē ncc̄itas vel ſcandalum debet