Quartaferia.
glorioſus fuit hodie rex nudatus: diſcooperiens ſe quaſi vnus de ſcurris. PerDauid interp̄tatur xp̄s qui nudatus fuit in paſſione ſua: ꝑ Nicol que deriſit eūreputans eū quaſi vnuꝫ de ſcurris ſignificatur ſynogoga que deriſit eū in paſſione ſua muluis modis: ſcꝫ in domo cayphe: vbi velauerunt facieꝫ ſuam ⁊ dederunt ei alapas dicētes. ꝓphetiſa nobisxpē quis eſt qui te ꝑcuſſit: Luce. xxij. Etin coronatōe quādo genua ſua flectebātante eum ⁊ dicebāt. Aue rex iudeoꝝ: ⁊dabant ei alapas Mathꝭ. viceſimoſeptimo Alios ſaluos fecit: ſeip̄m nō pōtſaluū facere: ⁊ hoc dicebāt ei in cruce: ⁊dabāt ei bibere acetū felle mixtū ꝓ vinotanqͣꝫ ſcurrioni. Nunqͣꝫ ſcurrio tā viliapaſſus eſt: ſicut ille Dauid: id eſt xp̄usqꝛ ſicut in cythara trahunt̉ ⁊ extenduntur corde vt ſonitū faciant: ſic membrachriſti ⁊ nerui extenſi fuerūt in cruce: dequa cythara dulciſſimi ſoni reſonabāt:qui ſunt octo verba que xp̄s in cruce loquebatur Duo loquebat̉ ꝓ bonis duoꝑ malis: duo ꝓ mundo: duo ꝓ ſeipſo.Pro boīs primus ſonus erat. Mulierecce filius tuus. Secūdus: ecce matertua. Soni iſti ſunt dulces ⁊ delectabiles om̄ibꝰ bonis quos dn̄s reputat frēsſuos ⁊ filios matris ⁊ dei patris: ⁊ id̓ohereditatē regni cum xpo poſſeſſuri ſuntItē malis primus ſonus erat. Pat̓ dimitte illis: qꝛ neſciunt quid faciunt Secundus ſonus. Amen dico tibi? quia hodie mecū eris ī paradyſo. Iſtiſoni valde dulces ſunt peccatoribꝰ: qꝛ filius deierat ꝓ eis prīa Iohꝭ. ij. Si quis peccauerit: aduocatū habemus apud patremIhm̄ xp̄m ⁊ ipē erit ꝓpiciattio ꝓ pctīsnr̄is. Itē dulcis ſonus eſt ꝙ latroni ſero penitēti ꝓ vno verbo oēm culpam dimiſit: ⁊ ſine pena īꝑadyſum introduxitItē ꝓ toto mundo primus ſonus fuit:ſitio .i. ſalutem totius mundi deſidero.
Bern̄. Quid ſitis dn̄e: quid ſitis⁊ Ueſtram inquit ſalutē ſitio. veſtꝝ gaudiumplus veſtraꝝ animaꝝ qͣꝫ corporis mei ſētio cruciatus. Secundus ſonus fuit:Conſummatū eſt: ſcꝫ quicquid ꝓ ſalutehumani generis pati debuit Pro ſeipōprimus ſonus fuit. Deus deus meusvt quid dereliquiſti me. Secūdus pater in manus tuas cōmendo ſpm̄ meū.Iſti ſunt ſoni quos verus Dauid: idēxp̄s in cithara cātabat ⁊ nicol .i. ſynagoga deridebat eum quaſi vnū de ſcurrisIdcirco imitatores xp̄i nō doleant: ſi amalis illudantur Dernhardus. Quātumcunqꝫ abiectus fuero Iheſu xpō abiectior eē non potero¶ Feria quarta.Sermo. lxxiij.Oſt biduuꝫpaſcha fiet ⁊ fili. ho. tra. vtcru. Mat̉. xxvi. verba ſuntiheſu xp̄i ad diſcipl̓os ſuos. In qͥbꝰ ꝟbis dn̄s on̄t quatuor mēbra ſuā mortēaggrauantia. Primū: qꝛ mors ſua fuitignominioſiſſiā: qꝛ ī iud̓oꝝ paſcha mortē ſuſtinuit qn̄ oēs iudei ꝯgregati fuer̄tUn̄ dicit Poſt biduū paſcha fiet. oēsem̄ iudei vbicūqꝫ terraꝝ morabant̉: infeſto paſche ꝯueniebāt ī ihrl̓m epulantes ⁊ ꝯuiuātes: cū leticia magna paſcaꝑagebāt. ⁊ tūc in tā iocūdo tꝑe: tā ſolēni feſtiuitate: corā tāta multitudīe ppl̓orum? gentilium: grecoꝝ: ⁊ iudeoꝝ quiillic ꝯuenerāt tā ignominioſam morteꝫſuſtinuit. Maior ꝯtūelia eēt regi t̓renovel alicui nobili: ſi corā multitudīe vilum ppl̓oꝝ ignominiā ſuftīeret: quantomagis celeſti regi? De rege Zedechiaque rex babiloīs cepit: ⁊ eum vinctumcatheīs duxit ī babilonē ⁊ facto magnocōuiuio fecit ad duci zedechiā ⁊ coram