Lxxii.Sermone
Lxxii.
veteri teſtamento a patribꝰ domino nōplacerent: nec irā dei patris placare poſſent: miſertus noſtri filius dei ait patri?ſicut d̓r Hebi. x. Olocauſtomata ꝓ peccatis nō placuerūt: tūc dixi: ecce venio.Glo. ad meip̄m offerendū pro peccatishoīm. Inde eſt ꝙ petitionē ſiue miſſionem huius agni yſaias petebat cū magno deſiderio dicēs yſa. xvi. Emitte agnum dn̄e dominatorē terre de petra: nl̓lo em̄ precio redimi poteramus niſi illius ſanguine. Un̄ prīa pe. i. Non corruꝑtibilibus auro ⁊ argēto redēpti eſtis:ſed p̄cioſo ſanguine agni incōtaminati⁊ immaculati Iheſu xp̄i. Nota ꝙ agnꝰille qui immolabat̉ in veteri teſtamētodebebat eē ſine macula: ſic agnꝰ iſte xp̄sfuit fine om̄i macl̓a pctī prīa pe. ij. Quipeccatū nō fecit: nec inuētus eſt dolor inore eius. Et hoc nō ſolū ꝓteſtabantur amici ſui ſed etiā inimici in hora paſſioīsſue. Nā pylatus ait. Nō inuenio cauſāin hoīe iſto ⁊ neqꝫ herodes Lu. xxiij. ⁊iudas. Peccaui tradēs ſanguinē iuſtūMat̉. xxvij. Et ſic ptꝫ ꝙ agnus iſte fuitſine macula. Deinde agnus īmolandꝰſolebat pelle denudari: ſic agnus iſte denudatus fuit in flagellatōe qn̄ exuerunteū veſtibꝰ ſuis ⁊ nudū ad columnā ligabant ⁊ ꝟgis ⁊ flagellis intm̄ ꝑcuſſerūtꝙ a planta pedis vſqꝫ ad vertice capitisnō erat in eo ſanitas. Scienduꝫ autē ꝙxp̄s nudatus fuit dupl̓r tanqͣꝫ hō qui incidit in latrones: ⁊ ſicut ſe nudāt ſcurriones. de prīo d̓r Gen̄. xxxvij. ꝙ filij iacob oderūt frēꝫ ſuū ioſeph: nec poterātei quicqͣꝫ pacifice loqui. ⁊ inierūt ꝯfiliūquō eū occiderēt. Quodā tꝑe dū miſiſſet euꝫ pater ad frēs ſuos in campū: apprehenderunt eū ⁊ ſpoliauerunt eū tunica ſua ⁊ vendiderunt euꝫ gentilibus protriginta denarijs ⁊ tunicam eius .ſ. Ioſeph ſanguīe aſperſerunt ⁊ miſerunt patri acſi fera eum occidiſſet. Ioſeph ideꝫ
eſt ꝙ ſaluator: et ſignificat Chriſtū ſaluatorem noſtrum: hunc oderūt fratresid eſt iudei: de quorum genere natꝰ fuitquem miſit pater celeſtis ad fratres: ideſt ad iudeos vt eos viſitaret. Ip̄i aūtapprehenderunt eum ⁊ ſpoliauerunt euꝫtunica ſua: id eſt vita ſua vel corpore. ettunicam illam id eſt corpus ſanguine aſperſerunt: ſcilicet in lateris apertione:quam tunicam cum pater vidiſſet: ait.Fera peſſima: id ē inuidia iudeoꝝ deuorauit filium meum ioſeph:id eſt ihm̄.Et qͣꝫ peſſima fera fuit ⁊ quanta crudelitas ꝙ illum nudauerunt qui eos. xl. annis īdeſerto veſtierat: ita ꝙ veſtimentaeorum ⁊ calciamenta nō ſunt cōſumptaIpē texit eos nube per diem cōtra ardorem: ⁊ ipſi ſuſpenderunt eum in ſolem.Ipē texit eos columna ignis ꝑ noctemcontra tenebras. et ipſi velauerunt ſibioculos ne lucem videret. Ipē liberauiteos de poteſtate gentilium ⁊ ip̄i tradi derunt eum in manus genulium: vnd̓ aitpylatus ad Iheſum. Gens tua ⁊ pontifices tui tradiderunt te mihi. Ipē autēſpoliauit ꝓpter eos egiptuꝫ committēseis cum eos educeret ꝙ peterent a vicinis ſuis vaſa aurea ⁊ argentea ⁊ veſtesprecioſas ⁊ ornamēta diuerſa que omnia deduxerunt Et ipe ē contra ſpoliauerunt eum veſtibus ſuis ⁊ nudum crucifixerunt: ſic patet quomodo nudus fuitChriſtus tanqͣꝫ homo qui incidit in latrones. Secundo denudatus fuit ſicutſolent denudari ſcurriones. Iſtud figuratum eſt ſecundi Regum ſexto vbi dicitur: ꝙ cum Dauid duceret archā deiin ciuitatem Iheruſalem? indutus eſtephot lineo: et pſallebat coraꝫ archa domini cum muſicis inſtrumentis: ſcilicetcythara: et vidit eum micol vxor ſua ſalientem ante archam: ⁊ deſpexit eum incorde ſuo. Poſtea cum repoſita eſſet archa: ſubſannauit eum dicens. Quam