DeEodem
dalena ⁊ ab omnibꝰ peccatis ſuis mundata eſt Augꝰ. Sciat ſe culpabiliter durum ibidē? Secundo debemus mundari per elemoſinarum largitionem. Lucexi. Mate elemoſinam ⁊ omnia mundaerunt vobis Thobie. xij. Elemoſina eſtque a morte liberat ⁊ ip̄a eſt quē purgatpeccatum Unde dixit daniel: ad nabuohodonoſor Pctā tua elemo finis redīe⁊ iniquitates tuas miſericordijs paupeꝝ: forſitan ignoſcat delictis tuis Danielis. iiij. Augꝰ. Miſericordie medicina tollit pct̄a. Exempluꝫ. Petrus thelonarius inuitus videre potuit pauperes: nec elemoſinaꝫ vnqͣꝫ dabat. Quadā die dū pauperes ſedentes ad ſolē rogarent ꝓ elemofina dixer̄t intra ſe. Sialiquis ab eo vnqͣꝫ acceꝑit elemoſinaꝫ⁊ cum omnes dixer̄t nō. vnus ait Egovadaꝫ ⁊ mihi dabit ⁊ veniēs ad eū maximas inſtātias ſibi fecit Cūqꝫ ml̓tociēsrecuſaret pauꝑ non ceſſauit rogare: tādeꝫ cum nimis īportūꝰ fieret ille īdignatus arrepto pane iactauit ī pauperē quēaccipiēs pauꝑ receſſit ⁊ cōmedit Poſtpaucos dies cepit egrotari petrus vſqꝫad mortem ⁊ videbat̉ ſibi quadaꝫ nocte ꝙ debebat rationē redde̓ coraꝫ deo ⁊oībꝰ ſanctis ⁊ oīa oꝑa eius inuenta ſuntmala Uolētes āt eū raꝑe demones: oſtenſa eſt elemoſina qͣꝫ n̄ volūtarie dederat .ſ. panis quē iactauerat ī pauperem⁊ intercedētibꝰ ſanctis miſſus eſt rediread vitam: ⁊ euigilās ait Oſi vnus panis quē n̄ volūtarie dedi tātū mihi ꝓfuitqͣꝫtū ꝓſūt hijs q̄ volūtarie ſuas elemo ſines largiunt̉: ⁊ ſtatim oīa bōa ſua deditpauperibꝰ: rogans ẜuū ſuū vt euꝫ occulte ad alienam ꝓuinciam duceret ⁊ ōniavēderet ⁊ pauperibus p̄cium erogaret.Tercio debemus mundari ꝑ cōfeſſiouēQuarto ꝑ predicationeꝫ De iſtis duobus Re. īẜ. Probetis. Rogemus.
¶ De eodemTermo. lv.Ulterchananea a finibꝰ ill̓ egreſſa clamabat Ma. xv. ꝑ mulierē iſtāqͣ clamabat ī neceſſitatē poīta ad d̓ū: docemur quando ī neceſſitate ſumꝰ ad doīnum clamare debemus? Eſt autem quadruplex neceſſitas que ſolet hominesad clamandum ꝓuocare Prima eſt neceſſitas aque Secunda ignis. Terciagladij euaginati Ouarta beſtie verocisPrīo ſolent clamare qui ſunt ī neceſſitate marisᵖ ꝑ hoc ſignificant̉ hoīnes q̄adhuc fluctuāt īꝑiculoſo mari hꝰ mūdiqd̓ multo ꝑiculoſiꝰ ē qͣꝫ veꝝ mae̓ ē qꝛ invero mari de deceꝫ nauibꝰ vix perit vnanauis In mari vero hꝰ md̓i vix int̓ decēſaluat vna aīa. Per. Pericula hꝰ md̓iꝓbat trāſeūtium caritas ⁊ pereūtiūml̓titudo Augꝰ. Amas ſeculū abſorbet te.amatores ſuos vorare nouit Dernhadus Heumihi quia vndiqꝫ mihi bellavndiqꝫ mihi tela: vndiqꝫ mihi temptamenta: vndiqꝫ mihi pericula: quocumqꝫ me vertam nulla ſecuritas ⁊ que ml̓cēt: ⁊ que moleſtāt timeo: ⁊ eſuries: etrefectio et ſomnus et vigilie et labor etrequies militant contra me:. Nō minꝰſuſpectus eſt iocus qͣꝫ ira. Exquo gͦ tātaſunt pericula ī mari huius mundi neceſſe habemus clamare ad dominum ſicutlegitur de beato Petro. Mathei. decīoquarto. Cum ſuper mare ambularet adiheſum et ꝓpt̓ dubitatōnē īciꝑet mergiclamauit voce magna dicens. Domi:ne ſaluum me fac: et certe multo periculoſius eſt illud mare: quo ſubmergiturcorpus. Ideo magis eſt hic clamandūUnde beatus. Auguſtinus. Ut liberemur clam emus ne forte in preſſuris corſentiamus iniquitati vt irrecuperabilitabſorbeamur: paratus eſt em̄ clamoreꝫ