Ser. xxx.De ellāgelio

congruo et debito. Tempus congruūet debituꝫ eſt vita preſens: quicunqꝫ inhac vita querit dominū inueniet eū. infutura fruſtra querit: quia non inuenietvnde yſaie. lv. Querite dominū dū inueniri poteſt: id eſt dum viuis in hac vita. quia poſt hanc vitam inueniri nō poteſt. Unde Criẜ. Cum thalamus fueritclauſus ⁊ intrauit rex videre diſcumbētes tunc malis erit deſperatio: quia amplius non eſt locus vel tempus inueniēdigratiam. Unde apl̓s. ij. Chorītheo.iiij. Ecce nunc tempus acceptabile eccenūc dies ſalutis: qꝛ nunc eſt tp̄s inueniēdi mīam Luce xiij. Contendite intrareꝑ anguſtā portam: dico em̄ vobis ꝙ mlu querunt intrare ⁊ non poterūt: ſicut fatue virgines quibꝰ dicit̉. Amē dico vobis neſcio vos? quaſi diceret non intromittam vos mō: quia non intromiſiſtisme cum ad oſtium veſtꝝ pulſarē: modoſtat dominus ad oſtium noſtꝝ ⁊ pulſat:nō oportet eum longe querere Apocal̓.iij. Ego ſto ad oſtium ⁊ pulſo. Aperi ergo ei cito vt non declinet a te: ſi recedetnon poteris eum inuenire. Cū ſponſadicit Cant̓. v Uox pulſantꝭ dilecti meiaperi mihi ſoror mea amica mea ſpoliaui me tunica mea et noͣ erā parata ⁊ paulopoſt ſurrexi vt aperirem dilecto meo⁊ ille declinauerat atqꝫ tranſierat queſiui illum ⁊ non inueni: vocaui ⁊ non reſpondit mihi. Nec mirum. Ad oſtiumenim tuum pulſauerat ⁊ tu noluiſti aperire ei. Tercō debemus attendere locūmulti enim querunt dominum ⁊ non inueniunt: quia non querunt eum in locovbi eſt querendus. Tria autem generahominum non inueniunt eum: ſcilicꝫ ſuperbi auari ⁊ luxuriofi. Unde dicit̉ iobviceſimooctauo: vbi inuenit̉ ſapientiaſcilicet increata: et vbi locus intelligentie eius. Mare dicit non eſt in me. Abiſſus loquit̉ non eſt mecum non inuenit̉

in terra ſuauiter viuentium: ſapiētia ſcilicet increata: id eſt deus non inuenitur īmari. Mare faciliter tumet ⁊ aſcendit ⁊ſignificat ſuperbos qui ſe extollunt ī cordibꝰ in illis non inuenitur dominus qꝛcum talibus libenter hoſpitatur dyabolus. Per abyſſum ſignificatur auariciaque eſt ſine baſe: id eſt fundamento. qꝛnon implebitur pecunia: et in talibꝰ nōinuenitur dominus. Nec etiam inuenitur in terra ſuauiter viuentium: id eſt incordibus luxurioſorum: qui viuunt ſecundum cordis ſui deſideria. vnde dicitur Cantico. tercio capitl̓o. In lectulomeo queſiui quem diligit anima: id eſtdeum quem merito diligere deberem.et non inueni ſcilicet in lecto voluptatꝭSed inuenitur in preſepio pannis vilibus inuolutus Luce ſecundo. Inuenietis infantem pannis ⁊cͣ. In quo notat̉humilitas quia in cordibus humiliuminuenitur dominus. Inuenitur etiam ītemplo. nam mater eius Maria et Ioſeph inuenerunt eum in templo. Pertemplum quod domus orationis dicitur ſignificatur ꝙ deus inuenitur in deuotione orationis per internam dulcedinem Unde Hugo in perſona animequid eſt illud dulce quod in recordatione dei aliquando me tangere ſolet? Ettam vehementer: tamqꝫ ſuauiter afficere ſolet: vt iam tota a me ipſa aliener ⁊neſcio quo abſtrahi īcipiam: ſubito em̄innouor ⁊ bene mihi eſſe īcipit vltra qͣꝫdicere ſufficiam. Nunquid ille eſt dilectus meus queſo: dic mihi vt ſi denuovenerit obſecrem eū ne recedat ſed ſemper mecum permaneat: Et t̄ſpondet hugo. Uere eſt dilectus tuus: qui viſitauit te venit non vt totum ſe infundat:ſed vt guſtandum ſe prebeat. et vt adaffectum trahat et ī futuro ſe tibi in perpetuo dabit poſſidendum.

e. 3