Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

DeEodem

in patre filius erat. Sed querit̉. Quare poſuerit ſubnomine principij ⁊ nonſub nomine patris vel dei? Ad hoc dicendum ẜm Auguſtinum. qꝛ pater in ratione patris dei ignotus erat. Un̄ iohānes cuꝫ debuit oſtēdere filiū eſſe deū etnum in ſubſtantia cū eo qui eſt pater? ſipoſuiſſet patrem nō fuiſſet intellectus?qꝛ nomen dei incognitū erat multis. nomen principij omnibꝰ erat notū. Ul̓ ſicIn prīcipio erat verbū: id eſt filius vnius erat ſubſtantie cū eo qui dicitur eſſeprincipiū diſtīctus ab illo. Uel ſic. Inprīcipio erat verbum: id eſt verbuꝫ eratidem principiū cum patre. Et verbumerat apud deum: ſic continuat Criẜ. qͥadixerat. In principio erat verbū ne crederet aliquis ꝙ hoc dixiſſet de vorbo ꝓlatiuo quod trāſit ⁊ nō manet: ſꝫ tm̄ abaliquo ꝓcedit. ideo adiunxit. Et verbūerat apud deuꝫ: id ē coeternū ⁊ coequale ipſi: et deus erat ꝟbum. Nam ſi verbum eſt equale deo et coeternum: cumnulla creatura poſſit ad tantā excellētiaꝫeleuari: vt ſit deo coequalis ⁊ coeternaniſi ſit deꝰ. Sequit̉: ꝙ verbuꝫ erat deꝰ:et deus erat verbum. hoc verbum erat īprincipio id eſt idē principiuꝫ de principio cum patre qui eſt principiū ſine prīcipio: apud deum per equalitatē ⁊ diſtīctionem. Omnia viſibilia ⁊ iuuiſibiliaper ipſum verbum facta ſunt ⁊ ſine ipſofactum eſt nihil. Qd̓ eſt omne factibilealiquādo futuꝝ in exiſtētia. In ipō vitaerat: id eſt ī verbo quod eſt in vita: eratvita. vel ſic. Quod factū eſt in ip̄o ꝟboſcꝫ incarnatio: paſſio: reſurrectio ⁊ ſil̓iahuiuſmodi. vita erat: id eſt cauſa vite.Sequitur. Et vita: id eſt chriſtus vitahominum: lux cum hominū naturam ſibi ī vnitate perſone vniuit: vt infirmusoculus hominum radios fulgoris ſui ſuſtinere poſſet. Ante incarnationem enilux erat in ſe ⁊ in angelorum oculis ⁊ n̄

hominū qui nō poterant ſolem in rota ītueri. Et ideo ſol nube ſe induit: ⁊ ſic factus eſt lux. Unde pſal̓. Exortū eſt in tenebris lumen recus corde: miſericors ⁊miſerator ⁊ iuſtus dominꝰ. yſa. ix. Populus qui ambulabat in tenebris viditlucem magnam habitantibꝰ in regionevmbre mortis lux orta eſt eis. Et notaꝙ dicit lux hominum: et nō lux iudeoꝝqꝛ per verbi incarnationē deus notus factus eſt omnibꝰ: qui notus tantū erat iudeis. qꝛ lex Moyſi qui aliquod lumenerat: quaſi clauſa erat ītra limites iudeeſed trāſfuſa eſt ī omnes gentes per xp̄mEt lux in tenebris lucet: id eſt in medioerroris. Fuit em̄ tempore incarnatōniscaligo ydolatrie ⁊ īfidelitatis quaſi ī ſūmo ⁊ iudei qui olim deum coluerāt: tūcdiuiſi erant per ſectas erroris. Un̄ yſa.liij. Ecce nos omnes quaſi oues errauimus: vnuſquiſqꝫ in viam ſuaꝫ. et dominus poſuit ī eo iniquitatem omniuꝫ noſtrum. Et tenebre eam nō comprebederunt: id eſt iudei tenebroſi iſtam lucemnō perceperunt. quia nō ſunt illuminati.⁊ hoc non eſt ꝓpter defectum lucis: ſedpropter vitium eorum qui noluerunt oculos aperire ad lucem. Unde Criſoſtomus. Sicut ſolari radio non eſt frui niſi aperientem oculos: ita neqꝫ hac claritate participare: niſi vehementer expandentem anime oculum⁊ ne claudas ianuam huic luci: et multa frueris voluptāte. Sequitur. Fuit homo miſſus adeo: cui nomen erat Iohannes. Hicvenit in teſtimonium: id eſt ad teſtimonium perhibendum: vt teſtimonium ꝑhiberet de lumine: id eſt xpō nato de ꝟgine: ſicut radius d̓ ſole ſine aliqua eiꝰcorruptione vel diminutione. vt om̄escrederent in chriſtum: per illum ſcilicetIohannem teſtificantem: quaſi dicerꝫNō fuit xpō neceſſariū iohānis teſtīonium ꝓpter ſe: ſꝫ ꝓpter iudeos qͥ ſplēdorē