Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1483)
Einzelbild herunterladen
 

Matth̓. xxviij. Data eſt michi oīs ptāsin celo ⁊ ī terra ⁊ ſapiens erit/ ſapientiaīcreata ⁊ creata ⁊ faciet iudiciū/ diſcretionis ī p̄ſenti diſcernēdo fideles ab infidelibꝰ. vocādo aliqͦs ad fidē ⁊ dimittendo aliqͦs ſuo iuſto iudicio licꝫ nobis occulto ⁊ iuſticiā ī terra .ſ. dādo legē euāgelicā q̄ ꝯtinet ꝑfectā iuſticiā In diebꝰillis ſaluabit̉ iuda .i. quicūqꝫ veracit cofitet̉ corde ⁊ ore nomē dn̄i/ ⁊ iſrael habitabit ꝯfidenter Iſtud refert̉ ad ſtatū eccleſie triuphātis vbi eſt ſūma ſecuritas⁊ hoc ē nomē qḋ vocabūt eū dn̄s iuſtꝰnoſter .ſ. iuſtificās nos ꝓpter hoc eccedies veniūt dicit dn̄s. ⁊ nō dicēt vltra. viuit dn̄s q̇ eduxit filios iſrael de terra egipti .ſ. ꝑ moyſen. qꝛ ſicut ad p̄ſentiaꝫ maioris lumis minꝰ obfuſcat̉. ſic adueniētebn̄ficio incarnatōis ieſu chriſti ⁊ redemptōis noſtre. ꝑ eū ꝑfecte obfuſcata ſuntoīa bn̄ficia q̄ fuerūt ī veteri lege tāqͣꝫ modica aut nulla reſpectiue/ ſꝫ viuit dn̄s qͥeduxit ⁊ adduxit/ glo. ordi. ꝑ chriſtuꝫ/ ſemē domꝰ iſrael de terra aqͥlonis ⁊ de cūctis terris ad qͣs eiecerā eos illuc ly. iſtaadductio intelligit̉ de vocatōe ad fidemchriſti. qꝛ de oībꝰ ꝑtibꝰ terre ſūt aliq̇ vocati. ⁊ iſta vocatio maior eſt ⁊ excellētiorincōꝑabiliter oībꝰ bn̄ficijs veteris teſtamēti/ ⁊ habitabūt in terra ſua/ in eccl̓iamilitāte. ⁊ poſtea triūphante. q̄ eſt terraviuentiū ꝓmiſſa fidelibꝰ in p̄miū/ dicitdn̄s oīpotenſ In feſto dedicatōis. Apoc. xxjIdi ciuitatemſanctā hieruſalē nouaAdeſcendenteꝫ de celo adeo paratam ſicut ſpōſam ornatam viro ſuo. Et audiui vocē magnaꝫ de throno dicentē. Ecce tabernaculū dei cuꝫ hoībꝰ et habitabit cū eis. Et ipſi ppl̓s eiꝰ erūtet ipſe deꝰ cū eis erit eorū deus.Et abſterget deꝰ oēm lacrimamab oculis eorū et mors vltra noerit neqꝫ luctus neqꝫ clamor neqꝫ dolor erit vltra. que prima abierūt. Et dixit qui ſedebat ī throno. Ecce noua facio oīa.Idi ciuitatemſancta hierū. ⁊cͣ. An̄ initiū ilIliꝰ epl̓e ſcribit ſan. Ioh̓. ī eo.ca. d. Vidi celū nouū ⁊ terrā nouā. pͥmūenī celū ⁊ pͥma terra abijt. Ly. hec oīa ī fine mūdi innouabunt̉ ⁊ ī meliꝰ mutabutur ī claritate. vt patꝫ Luc. xxj. Celū ⁊ terra trāſibūt. nō qͣꝫtū ad ſubſtātiā. ſꝫ qͣꝫtuꝫad forma. ⁊ hoc totū cedet ad gloriā electoꝝ q̇ ex creaturis laudat deū. Tūc ſeq̇t̉epl̓a pn̄s In diebꝰ illis Hic ſanctꝰ Io.deſcribit innouatōeꝫ hūane nature qͣꝫtūad electos dicēs Vidi ciuitate ſanctaꝫhieruſalē ly.i. electoꝝ ſocietatem ꝑfectacharitate vnitam nouā ly. qͣꝫtū ad corporis gloriā. Corꝑa ei ſanctoꝝ qͥ nūc ſūtcorruptibilia groſſa ponderoſa ⁊ obſcura. reſurgēt īmortalia. ſubtilia. agilia. clara. ⁊ hoc fit ex glorie aīaꝝ ad corꝑa redūdatia deſcendenteꝫ de celo Ly. Nā aīebeate deſcendūt de celo vt corpora reſumant ⁊ ī iudicio cōpareātꝭ a deo ꝑataꝫ/Ly. dotibꝰ aīe ⁊ corꝑis ſicut ſponſaꝫ ornatā virtutibꝰ viro ſuo .i. ad honoreꝫviri ſui .ſ. chriſti/ Et audiui vocē magnāde throno .ſ. diuine maieſtatis/ dicentēEcce tabernaculū dei cū hoībꝰ ⁊ habitabit cū eis Ly. habitatio enī dei cū hoībꝰerit inſeꝑabilis. Quia beati ſemꝑ habebunt apertā viſionē ⁊ ꝑfectā fruitioneꝫ.Et ip̄i populꝰ eiꝰ erūt .ſ. beati erūt ſicut⁊ ipſe beatꝰ ē. Vn̄ in p̄s. cxliij. Beatꝰ populꝰ cuiꝰ dn̄s deꝰ eius. Vn̄ ⁊ leuit. xxvj.Ego ero veſter deꝰ voſqꝫ eritis mihi populus ⁊ ip̄e deꝰ cū eis erit eorum deuſGlo. ordi. Quia nunqͣꝫ ab eis expelleturqꝛ nunqͣꝫ peccabūt ꝯtra deū Et abſter-