Tunc ſequit̉ p̄ſens epl̓a O altitudo diuitiaꝝ Gor. i. abundatie ⁊ copioſitatisſapiētie/ q̄ eſt de diuinis ⁊ de ſpūalibꝰ.de qͦ Eſa. iiij. dicit̉. Nō eſt īueſtigatio ſapiētie eiꝰ. Et ī p̄s. clvj. Et ſapiētie eiꝰ noneſt numerꝰ ⁊ ſciētie dei/ q̄ eſt de rebꝰ humanis. ad Coloſſen̄. iij. In ip̄o ſūt omēstheſauri ſapiētie ⁊ ſciētie/ qͣꝫ incōp̄henſibilia ſūt iudicia eiꝰ Gor. i. diſpoſitōneseiꝰ de oībus rebꝰ. Un̄ p̄s. xxxv. Iudiciaeiꝰ abiſſus multa/ ⁊ inueſtigabiles vieeiꝰ .i. impletōes diſpoſitōis. in quibusoībꝰ eſt miſericordiā ⁊ veritas. Vn̄ p̄s.xxiiij. Vniuerſe vie dn̄i miſericordia ⁊ v̓itas. Quoꝝ rōes a nobis nō poſſūt attingi. Un̄ Eccl̓i. viij. Intellexi ꝙ oīm operūdn̄i nullā poſſit hō inuenire ratōeꝫ quiſenī cognouit ſenſū dn̄i/ de diſpoſitōe rerū. q. d. nullꝰ aut qͣs conſiliariꝰ eiꝰ fuit)Uin. dans ei ꝯſilia qͣliter ſic vel ſic res diſponeret. q. d. nullꝰꝭ aut qͥs pͥor dedit illi⁊ retribuet ei. q. d. nullꝰ. qꝛ hoc ē impoſſibile. qꝛ omnē virtutē nō ſolū oꝑandi. ſꝫetiā cogitādi ⁊ eſſendi ab ip̄o habemus.qd̓ declarat h̓ ꝯſequēter dicēs/ quoniaꝫex ip̄o ⁊ ꝑ ip̄m ⁊ ī ip̄o ſūt oīa Gor. ſuꝑiora inferiora ⁊ media ſpūalia ⁊ corꝑalia.⁊ ex vtriſqꝫ cōpoſita. Et ī iſtis verbis innuit apl̓s trinitate ꝑſonaꝝ ī eſſentiā diuina. ꝑ hoc ꝙ dicit ex ip̄o. innuit ꝑſonā patris. ꝑ hoc ꝙ dicit ꝑ ip̄m. innuit ꝑſonaꝫ filij. ꝑ hoc ꝙ dicit in ip̄o. innuit ꝑſona ſpūſſancti. Ecce diſtinctio ſeu pluralitaſ ꝑſonaꝝ Ipſi honor ⁊ gloria ecce vnitas eſſentie. Nō enim dicit ip̄is. ſꝫ ip̄i honor ⁊gloria in ſecula ſeculoꝝ. Amen.In feſto corporis chriſti. j. Co. xj.Onuenientibꝰergo vobis in vnū. iaꝫno eſt dominicā cenaꝫmanducare. Unuſquiſqꝫ enī ſuacena preſumit ad manducandūEt aliꝰ quidē eſurit. aliꝰ aūt ebrius ē. Nūquid domoſ nō habetiad manducandū et bibēdū. Auteccleſiā dei contēnitis et confunditis eos qui nō habet. Quid dicā vobis. Laudo vos. in hoc nōlaudo. Ego enī accepi a dominoqd̓ et tradidi vobiſ. quoniā dominuſ ieſuſ ī qua nocte tradebaturaccepit panē et gratias agēs fregit et dixit. Accipite et manducate Hoc ē corpꝰ meū qd̓ ꝓ vobistradetur. Hocᶠ facite in meaꝫ cōmemoratōeꝫ. Sil̓r et calice poſtqua cenauit dicēs. Hic calix nouum teſtamētū eſt ī meo ſanguine. Hoc facite quotieſcūqꝫ bibetis in mea cōmemoratōeꝫ. Quotieſcūqꝫ enī manducabitis panehunc et calice bibetis morte domini annūciabitiſ donec veniatItaqꝫ quicūqꝫ māducauerit pane et biberit calicem domini idigne. reꝰ erit corporis et ſanguīsdomini. Probet aūt ſeipſuꝫ hoet ſic de pane illo edat et de calice bibat. Qui enī māducat et bibit indigne iudiciuꝫ ſibi manducat et bibit nō dijudicās corpuſdomini.Onuenientibꝰergo vobiſ ⁊cͣ An̄ initiū illiꝰepl̓e ſcribit ſanctꝰ paulꝰ ī eodē capitulo ip̄is Corinthijs dicēs. Si q̄aut videt̉ ꝯtentioſus eſſe. nos talē cōſuetudinē nō habemꝰ neqꝫ eccl̓ia dei. Hocaūt p̄cipio nō laudās ꝙ nō in meliꝰ. ſꝫ indeteriꝰ ꝯuenitis. Tūc poſtmodū ſequit̉p̄ſens epl̓a Cōuenientibꝰ vobis ī vnuSꝫ exqͣ hodie ꝑagit̉ feſtuꝫ corꝑis chriſtiſicut hoc ſacramētū poſt cenā a chriſtoinſtitutū eſt. Et euāgeliū ⁊ epl̓a ꝯcordatqꝛ ī euāgelio habet̉ de fructu digne communicantiuꝫ vbi dicit̉. Qui manducat