Diſtin. XLIII.Qō I.

151

Diſtin. XLIII.eiuſqꝫ opera dicit eſſe belzebub: poteſtati bonitati ⁊ gratie dei nō inuidere dubitat̉. Non itaqꝫdiſtinctio illa verborum ſic accipienda eſt quaſi trium perſonarum diuiſe ſint offenſe: ſed ibigenera peccatorum diſtincta ſunt. Peccatumenim in patrem id ītelligit̉ quod fit per infirmitatem: quia patri ſcriptura frequenter attribuit potentiaꝫ: peccatum in filiuꝫ quod fit ꝑ ignorantiam: qꝛ ſapiētia filio attribuit̉. Tertiuꝫ expoſitum eſt. Qui ergo peccat per infirmitateꝫvel per ignorantiam: facile veniam adipiſciturSed non ille qui peccat in ſpiritum ſanctum.Cum autem vna ſit potentia: ſapiētia: bonitastriuꝫ: quare pr̄i potentia: filio ſapiētia: ſpūi ſcōbonitas ſepius aſſignetur dictuꝫ eſt ſuperius.¶ Diuiſio textus.Oſtqua aſſignauit. In parte iſta dediuerſa genera peccatorumterminat de quodam genere peccati quodceteris alijs grauius īuenitur .ſ. d̓ peccato īAſpirituꝫ ſanctuꝫ. Et diuiditur in partes duas. In primo oſtendit grauitatem huius peccati. In ſecūda īquirit quid ſit iſtud peccatum. ibi. Sed queritur ꝗdſit ⁊c̄. EEt diuidit̉ ī partes tres ſecūdū tres aſſignationeshuius peccat quas fecit. Secunda. ibi. (Eſt ⁊ alia huiuspeccati ⁊c̄.) Tertia ibi. De hoc quoqꝫ peccato ⁊c̄.) Prima diuiditur ī duas. In prima ponit aſſignationē quādaꝫpeccati ī ſpiritū ſanctu magiſtralē. In ſecūda mouet quādā queſtionē ⁊ ſoluit. ibi. (Sed querit̉ vtruꝫ oīs obſtinatio mentis ⁊c̄.) (Eſt ⁊ alia hō ⁊c̄.) Hic ponit ſecundam aſſignationem ex verbis Auguſtini ſumpta: ⁊ pͥmo ponit eā.Secūdo ex verbis eiuſdē oſtēdit quo modo ſit accipiēdaibi. (Illā tamē diffinitionē ſcd̓ꝫ Ambro.) Et primo poniteā. Secūdo remouet quoddā dubiuꝫ quod poſſet eſſe ibi.(Nō itaqꝫ diſtinctio illa verboꝝ.) ¶ Queſtio. IIC Ex xitū ſanctum ⁊ quid ſit. Secundoquerūtur. Prīo e ſit peccatū ī ſpivtrū ſit diſtinctū ab alijs peccatis. Tertio deſpēbus eius. Quarto de irremiſſibilitate ipſiIus. Quinto vtrū peccatū ī ſpiritū ſanctū p̄exigat alia pctā. Sexto ꝗbus ꝯuēiat ī .ſ.ſ. peccare¶ Utꝝ ſit aliqd̓ pctm̄ in ſpm̄ ſcm̄.ſic procedit̉. Uidetur ꝙO primuꝫ nulluꝫ ſit peccatuꝫ ī ſpiritū ſanctū: qꝛ ẜꝫ ꝙ ī lr̄a dicit̉. Illi dicūtur ī ſpiritū ſcm̄ peccare quibus placet malicia ꝓpterſe: ſicut pijs bonitas: ſꝫ malicia nulli ꝑꝑ ſe placet: quia malū eſt p̄ter volūtateꝫ: ⁊ nullus ad maluꝫ intendēs operat̉. vt Dio. dicit. ergo ſcd̓ꝫ hoc nullus ī ſpiritū ſanctū peccat. ¶ Pͣ. oē peccatuꝫ hoīs ex corruptōe nature naſcitur: ſed peccatū quod ē ex corruptiōe nature ē ex īfirmitate: cū autē peccat̉ ꝑ infirmitatē: nō peccatur ī ſpiritū ſanctum. vt in lr̄a dicit̉. ergo nullū peccatuꝫ eſt in ſpiritū ſanctū. ¶ Pͣ. Aug. dic̄ ꝙ oē peccatū ex errore ē: ſꝫ error ignorantiā īcludit: quod autē per ignorātiaꝫ eſt ꝯdiuiditur cōtra peccatuꝫ ī ſpirituꝫ ſanctū. ergo nulluꝫ peccatū eſt ī ſpiritū ſanctū. ¶ Pͣ. ſi aliquis peccat ī ſpm̄ ſcm̄: aut eſt ī ſtatuvie aut poſt viā: ſed poſt viaꝫ eē nō poteſt: quia tūc nō erittēpus merēdi ⁊ demerēdi vt plures dicūt: ſꝫ recipiēdi prohis q̄ geſſit ſiue bonū ſiue malū. Simil̓r nec ī ſtatu vie: qꝛde nemine deſperāduꝫ eſt ſcd̓ꝫ Auguſtinū: dū ait. Pecca

tum autē in ſpirituꝫ ſanctū eſt pctm̄ deſperantiū: quia proeo oratio interdicatur. prime Io. vlti. ergo nullus in ſpm̄ſanctū peccat. ¶ Pͣ. quoruꝫ vna eſt maieſtas ⁊ gloria vnaeſt offenſa: ſed patris ⁊ filij ⁊ ſpiritus ſancti vna eſt diuinitas equalis gloria coeterna maieſtas. ergo ⁊ eorū eſt vnaoffenſa: ⁊ ita cū pctm̄ ī ſpm̄ ſcm̄ diuidat̉ cōtra pctm̄ ī pr̄eꝫ⁊ filiū. vr̄ ꝙ nullū pctm̄ ſit in ſpiritum ſanctū.COlra ritum ſanctū nō remittet̉ ei in eternuꝫ. ¶ Pͣ.eſt qd̓ dicit̉ Mat. 3. Qui blaſphemauerit ī ſpiſicut potētia attribuit̉: patri: ſapiētia filio. ita bonitas ſpūiſancto: ſed pctm̄ quod fit ex impotētia dicit̉ pctm̄ in pr̄eꝫ:qd̓ fit ex ignorātia in filiū. ergo quod fit ex malicia in ſpiritum ſanctum: cum ergo aliquod tale peccatū ſit: erit aliquod peccatum in ſpiritum ſanctum.Reſpondeo dicit̉ dupl̓r. aut quia peccat̉ cōtra ꝑdicēduꝫ ꝙ peccare in ſpirituꝫ ſanctūſonā ſpiritus ſancti: aut qꝛ peccat̉ contra attributū ꝑſone.peccat̉ cōtra ꝑſonaꝫ ſpūs ſancti quādo de ea male ſentit̉:ſicut qui dixerūt ſpiritū ſanctū creaturā eē ⁊ miniſtruꝫ patris ⁊ filij: ⁊ ſic etiā peccare in filiū: eſt male ſentire de ꝑſona filij: ſic autē nō loquimur hic de pctō in ſpiritū ſanctū:quia ſic eſt peccatum infidelitatis: peccare autem in attributū ſpiritui ſancto eſt ex certa malicia peccare: ſicut peccare in patrem eſt peccare ex īfirmitate: ⁊ peccare in filiūeſt peccare ex ignorātia: vt dicat̉ peccatum in patrē quādo deficit iſtud quod patri attribuit̉ .ſ. potētia: ⁊ peccatuꝫin filium quādo deeſt ſapiētia que filio attribuit̉: ⁊ pctm̄in ſpiritum ſanctum .ſ. quādo ponit̉ oppoſituꝫ bonitatisque ſpiritui ſancto attribuitur. Differētia auteꝫ horuꝫ poteſt accipi ex his que ph̓us dicit in quinto ethicoꝝ. vbi on̄dit ꝙ peccatum tribus modis ꝯmittitur vel ex ignorātiavel ex paſſiōe: vel ex electiōe: ex ignorātia peccatū cōmittitur: quādo ignorat̉ aliquod eoruꝫ quoꝝ ſcientia a peccato impediuiſſet. vnde ignorātia eſt ibi cauſa peccati: ⁊ hocdicit̉ pctm̄ in filiuꝫ: ex paſſione autē ſiue īnata ſiue illatapeccat̉: quādo propter īpetuꝫ paſſiōis rōnis iudiciū obruitur: ⁊ hoc ꝓprie eſt ex īfirmitate peccare: quod eſt peccatūin patrē: ex electiōe aūt peccat̉ quando hō deliberās peccato adheret: nō quaſi aliqua tentatiōe victus: ſꝫ qꝛ ꝓpterhoc ꝙ habet corruptum appetitum placet ſibi illud peccatum ſecundum ſe: ⁊ hoc eſt ex malicia peccare: quod eſtpeccare in ſpiritum ſanctum.ergo dicenduꝫ ꝙ maliciā ſub rationeAd primuꝫ malicie nullus vnquā voluit: ſed ẜmꝙ peccatum eſtimatur bonuꝫ ipſi peccanti: quaſi quietāscorruptuꝫ appetituꝫ: propter hoc ſcd̓ꝫ ſe deſiderat̉. ¶ Adſecūdū dd̓ꝫ ꝙ res nō habet ſpeciē neqꝫ denoīatur a cauſispͥmis: ſed a cauſis ꝓximis. corruptio ergo nature que ē infectio fomitis nō eſt ꝓxma cā cuiuſlibet pctī: cum aliquādo hō ſine aliquo incētiuo ꝯcupiſcentie pctm̄ eligat: ſꝫ eſtcā pͥma: qꝛ ex corruptiōe naͣe ineſt hoī q̄dā debilitas: vt facilius ī pctm̄ ruat: ⁊ iō nō oꝫ ꝙ oē pctm̄ ꝑꝑ hoc ex īfirmitate eſſe dicatur. ¶ Ad tertiū dd̓ꝫ ꝙ error ille ex quo omnepctm̄ ꝓcedit eſt error electionis ẜm quē ph̓s oēm maluꝫignorantē eſſe dicit. hec autē ignorātia nō cauſat inuoluntariū. īmo ē ex volūtate cāta: qꝛ ex ipſa īclinatōe corruptevolūtatis ī pctm̄ que ē ꝑ habitū vel paſſionem conſequit̉vt hoc qͣſi bonū aliꝗs eligat quod voluntati placet. vndeex tali ignorātia nō dicimus pctm̄ in filiū: pctm̄ eniꝫ in filium eſt quādo pͥncipalis cā pctī eſt ignorantia. ¶ Ad 4ⁿdd̓ꝫ ꝙ peccatū in .ſ .ſ. nō eſt deſꝑatum ex ꝑte medici curātis .ſ. dei ꝗ īmēſitate ſue miſericordie quēlibꝫ in ſtatu vieſaluare pōt: ſꝫ eſt deſꝑatuꝫ ex ꝑte ipſius morbi: qui quātūin ſe ē oēꝫ viā curatiōis excludit: vt īfra patebit. ¶ Ad 5ᵐdd̓m ꝙ quāuis ſit vna maieſtas trium ꝑſonaruꝫ: tn̄ ꝑſone