Diſtin. XXXVI.
127
peccatum eſſe ⁊ pena peccati.¶ Ex p̄dcīs qō orit̉ .ſ. an īqͣꝫtū pctm̄ ē ſit pēa pctī.T iō merito querit̉ vtrū inqͣꝫtuꝫ pctm̄ ēAſit pena pctī. ꝙ non vr̄ cū oīs pena pctīIiuſta ſit. Un̄ Aug. in lib. retractationū.IMīs pena pctī iuſta ē: ⁊ ſuppliciū noīatur. Si gͦ pctm̄ qd̓ ē pctm̄ ⁊ pena pct̄ī: īqͣꝫtū peccatū ē pena pctī ē: cum oīs pena iuſta de iuſticiadei veniat: vr̄ inqͣꝫtū pctm̄ ē iuſtuꝫ eē ⁊ a deo ꝓuenire. Ad qd̓ illi rn̄dēt pctm̄ ſic dici penā pctī:qꝛ ꝑ pctm̄ in qd̓ merito precedētis pctī hō labit̉deſerēte deo: corrumpit̉ bona natura. Sic̄ eternus ignis dr̄ pena maloꝝ: qꝛ eo cruciant̉: nec tn̄ip̄e cruciatus maloꝝ ignis ē ſꝫ ꝑ ignē fit in hoīe.Itē ꝑ pctm̄ corrūpit̉ naͣ ⁊ minuit̉ bonū naͣe. ⁊ ēipſa minutio ⁊ corruptio boni paſſio ⁊ pena: ⁊nō ē eēntial̓r illud pctm̄ ꝑ qd̓ fit: ſꝫ iō pctm̄ dr̄ vtp̄miſſuꝫ ē: qꝛ ꝑ pctm̄ ilico vbi peccat hō fit in homine illa corruptio: que tn̄ fit deo auctore. Illaenī pena ſiue paſſio que ē boni corruptio a deoeſt. Illius aūt: vt ſic dicā: maͣ ⁊ cā eſt pctm̄ qd̓ adeo nō ē. Qd̓ vr̄ Aug. notaſſe: ⁊ iuxta hunc ſenſum intellexiſſe cum ait in lib. de predeſtinatiōeſanctoꝝ. Predeſtinatiōe deus ea preſciuit quefuerat ipſe facturus: ſꝫ preſciuit deus etiaꝫ quenon eſt ipſe facturus .i. oīa mala. Quia etſi ſuntquedam que ita peccata ſunt vt etiam pena ſintpeccati ẜꝫ illud apl̓i. Tradidit illos deus in paſſiones ⁊cͣ. non tame peccatū dei eſt: ſꝫ iudicium.ſ. ⁊ pena in ſcriptura enim ſepe nomine iudicijpena intelligit̉. Hic diligenter intendentibus inſinuari videt̉ ea que peccata ſunt ⁊ pene peccati: ⁊ non inqͣꝫtum peccata ſunt dei eſſe: ſed inqͣꝫtum pene dei eſſe dicunt̉. Nam cuꝫ dixiſſet deūnō eſſe facturū mala aliqua .i. peccata: qꝛ poſſetei obijci: quedam peccata eſſe etiam penas peccati ⁊ pena pctī oīs iuſta ē: ⁊ iō a deo ē: qͣſi det̓minando: ẜm quid faciat ea: vel ẜm quid non feciat: addidit reliqua. iuxta ꝟo predictā ītelligentiam peccata ſane dn̄r pene. Vn̄ Apl̓s appellatea paſſiones ignominie: qꝛ vt ait auctoritas: licꝫquedā pctā ſint que delectent: ſunt tn̄ paſſionesnature nomināde: qꝛ ꝑ ea corrumpit̉ natura.¶ Ꝙ cum omne peccatū poſſit dici pena: non tamen omne eſt pena peccati.T licꝫ ex hoc ſenſu omne peccatū mortale poſſit dici pena: nō tamē omne peccatum poteſt dici pena peccati. Penaenim peccati vt predictū ē: eſt illud cuius cauſa eſt aliud precedēs pctm̄. Nam peccatum ſic dr̄ pena peccati reſpectu p̄cedētis: ſicutdr̄ cauſa peccati reſpectu ſequētis. Quo fit vt il
LXXVI.lud peccatū ⁊ cauſa ſit ⁊ pena pctī: ſed alteriuspctī pena: ⁊ alterius cauſa: vt enī Greg. in moralibꝰ ait. Peccatū quod penitentia non diluit̉ſuo pondere mox ad aliud trahit. Un̄ fit vt nonſolum peccatum ſit: ſꝫ etiam cauſa pctī. Ex illoquippe culpa ſubſeduēs orit̉. Peccatum veroquod ex peccato orit non ſolum peccatū: ſꝫ ⁊ pena peccati eſt: qꝛ iuſto iudicio deus cor peccantis obnubilat: vt p̄cedentis peccati merito ēt inalia cadat. Quē enim liberare noluit deſerendoꝑcuſſit. Proinde: vt Augꝰ. ait. precedentis ē h̓pena pctī: ⁊ tamē etiam ipſa pctm̄ eſt. Iudicioeniꝫ iuſtiſſimo dei traditi ſunt: vt ait apoſtolusde quibuſdam: ſiue deſerēdo: ſiue alio modo explicabili vel inexplicabili in paſſiōes ignominie:vt crimina criminibus vindicarent̉: ⁊ ſuppliciapeccantiū nō tantū ſint tormenta: ſꝫ ⁊ vitioꝝ incremēta. Illa gͦ pctā que enumerat apl̓s: qꝛ deſuperbia ſunt: non ſoluꝫ pctā: ſꝫ ſupplicia ſunt.Ecce autē ex his iam fit ꝑſpicuum quedam peccata ēt penas ⁊ cauſas peccati eſſe: ⁊ illud peccatū eſſe penā pctī quod cām p̄cedenteꝫ hꝫ peccatum: atqꝫ illud peccatum eſſe cām peccati qd̓eſt meritum ſequētis culpe.¶ Ex predictis videtur ſignificari ipſa eadē quepeccata ſunt eſſe penas peccati.Ed cū ait crimina criminibꝰ vindicari:vr̄ īſinuare eaipſa que pctā ſunt eēntialiter eē penas pctī .i. punitiōes peccati.AAd hoc autē īquiūt illi hec ⁊ ſil̓ia dictaeē ẜm ronē predictā. ⁊ iō ītelligēda fore ẜm premiſſam expoſitionem. Intelligentia eniꝫ dictorum ex cauſis eſt aſſumenda dicendi.¶ Ꝙ non obuiat veritati ſi quis dicat ipſa peccata eſſe penas peccati eſſentialiter.N nullo tn̄ p̄iudiciū fieri ꝟitati putat̉ſi ꝗs dicat ipſa eadē que pctā ſunt eēntial̓r: vt ita dicā eē penas .i. punitiōespctōꝝ p̄cedētiū que iuſte ſunt ⁊ a deoſunt: nec tn̄ inqͣꝫtuꝫ pctā a deo ſunt: nec inqͣꝫtuꝫpctā ſunt pene peccati ſunt: ⁊ tn̄ inqͣꝫtum peccata ſunt priuatiōes boni ſunt. Sꝫ vt ſupra dictuꝫeſt cāliter ⁊ actiue dicuntur priuatiōes.¶ Aperte on̄dit peccata quedā eē penā peccati:⁊ penā ipſam iuſtā eſſe ⁊ a deo.Uod aūt quedā pctā pena ſint ⁊ ipſapena iuſta ſit ⁊ a d̓o ſit: euidēter traditAug. ī li. retractationū ita dicēs: q̄dālnec̄itate fie̓i ab hoīe q̄ mala ſūt ⁊ eadeꝫiuſta pena pctī ſūt. Sūt inꝗt quedaꝫ neceſſitatefacta improbanda: vbi vult homo recte facere:⁊ nō poteſt. Vnde ē illud apl̓i. Non quod vo-